109 Χρόνια από την απελευθέρωση της Λήμνου

Μεγάλη ημέρα η σημερινή για το Βορειοελλαδίτικο νησί, που έκανε τη δική του μεγάλη και πολύ ξεχωριστή γιορτή, που μέχρι προπέρσι η προετοιμασία της ξεκινούσε ακόμα και μερικούς μήνες πίσω. Αιτία και αφορμή η απελευθέρωση του νησιού από τον Τουρκικό ζυγό και η ενσωμάτωση με την μητέρα Ελλάδα, 109 χρόνια από την απελευθέρωση του!

Φέτος οι εορτασμοί όπως και πέρυσι έγιναν διαφορετικά, αφού το νησί δεν είχε παρέλαση πάρα μόνο επίσημη δοξολογία στον Μητροπολιτικό Ναό της Αγίας Τριάδας και επιμνημόσυνη δέηση στο Ηρώο των Πεσόντων στον Ρωμέικο Γιαλό με κατάθεση στεφάνων στους Ήρωες του 1912.

Πως απελυθερώθηκε το νησί και η συνέχεια

Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας το νησί ήταν σε παρακμή. Το 1770, μετά την αποτυχία κατάληψης του νησιού από τα ρωσικά στρατεύματα και το μένος που εκδήλωσαν οι Τούρκοι, πολλοί κάτοικοι αναγκάστηκαν να το εγκαταλείψουν. Η Επανάσταση του 1821 βρήκε πολλούς Λημνιούς να αγωνίζονται για την απελευθέρωση της χώρας, προσφέροντας μάλιστα πλοία και προσωπικό στον αγώνα. Το πρώτο ναυτικό κατόρθωμα των Ελλήνων ήταν η πυρπόληση ενός τουρκικού πολεμικού πλοίου στον όρμο της Ερεσού στις 26 Μαΐου 1821. Το πλοίο που χρησίμευσε σαν πυρπολικό ανήκε στο Λημνιό Νικόλα Χ’’Τριανταφύλλου. Όμως το ίδιο το νησί λόγω της θέσης του κοντά στην Πόλη, δεν επαναστάτησε

Η απελευθέρωση από τον οθωμανικό ζυγό όμως ήρθε μια μέρα σαν σήμερα στις 8 Οκτωβρίου του 1912 από τον ελληνικό στόλο με επικεφαλής το ναύαρχο Κουντουριώτη που δημιούργησε στο νησί ναύσταθμο για να ελέγχει τα Στενά.

Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου η Λήμνος έγινε αγγλική βάση και ο κόλπος του Μούδρου έγινε ναύσταθμος του αγγλικού στόλου και το ασφαλές ορμητήριο των συμμαχικών δυνάμεων για την εκστρατεία της Καλλίπολης. Χρησιμοποιήθηκε από αυτούς ως βάση για την ατυχή επιχείρηση απόβασης στην Καλλίπολη της Τουρκίας, στην οποία πήραν μέρος στρατεύματα από την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία (ANZAC). Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση των Μπολσεβίκων και την ήττα του Λευκού Στρατού, χιλιάδες Ρώσσοι πρόσφυγες, κυρίως Κοζάκοι, έφτασαν στη Λήμνο. Πολλοί απ’ αυτούς πέθαναν στο νησί χτυπημένοι από ασθένειες και από τις κακουχίες. Έτσι στο νησί τάφηκαν εκατοντάδες θύματα της εκστρατείας.

Στις 31 Οκτωβρίου 1918, στο Μούδρο συνομολογήθηκε μεταξύ των Συμμαχικών δυνάμεων και της Τουρκίας, συνθήκη ανακωχής, που σήμανε ουσιαστικά τη λήξη του αιματηρού πολέμου. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 και την ανταλλαγή πληθυσμών, εγκαταστάθηκαν στο νησί πολλοί Έλληνες Μικρασιάτες πρόσφυγες που το εμπλουτισαν πολιτισμικά και οικονομικά. Ο Β’ Παγκόσμιος πόλεμος έφερε στη Λήμνο τη Γερμανική κατοχή μέχρι τις 16 Οκτωβρίου 1944. Μετά τον εμφύλιο πόλεμο η Λήμνος έγινε τόπος εξορίας των ηττημένων στον εμφύλιο σπαραγμό αριστερών. Οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης στο νησί προκάλεσαν όμως μαζική μετανάστευση τόσο προς το εσωτερικό της χώρας, όσο και προς το εξωτερικό κυρίως προς Αυστραλία, Γερμανία, Η.Π.Α., Νότια Αφρική και Καναδά. Έτσι ο πληθυσμός του νησιού άρχισε να φθίνει. Χαρακτηριστικά το 1951 απογράφηκαν 24.018 κάτοικοι ενώ το 1981 μόλις 15.721. Οι σύλλογοι της Λημνιακής Διασποράς συνεισέφεραν πάντως στην ανάπτυξη του νησιού με τις δωρεές τους, κυρίως στον τομέα της κοινωνικής πρόνοιας και της εκπαίδευσης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Νοσοκομείο της Λήμνου το οποίο ανεγέρθηκε με συνεισφορά του Συλλόγου «Ήφαιστος» της Νέας Υόρκης το 1939 και τη δεκαετία του ’50 και στις αρχές του ’60 αυξάνει τον εξοπλισμό του με μικρές και μεγάλες δωρεές.

Σχόλιο

Θα τολμήσω να πω πως βρήκαμε πολλά κοινά σημεία στην ιστορία της Λήμνου με αυτή της Ικαρίας και βεβαίως θα τολμήσω να πω πως όπως όλα τα νησιά της περιφέρειάς μας έχει εγκαταληφθεί. Σήμερα η Λήμνος έχει με βάση την υπογραφή του 2011, 17.000 κατοίκους, ενώ όπως σημειώθηκε το 1951 είχε 24.018.

Χρόνια πολλά Λήμνος

Πληροφορίες από wiki και limnos report

One thought on “109 Χρόνια από την απελευθέρωση της Λήμνου

Σχολιάστε Ελεύθερα