Στη Μνήμη του Μίκη Θεοδωράκη

Γράφει ο Μανώλης Κάρλας

Τρεις φορές επισκέφτηκα  τον μεγάλο αυτόν Έλληνα   στο σπίτι του ,στην περιώνυμη  οδό Επιφανούς, κάτω απ’ την Ακρόπολη.

Την πρώτη στο προσκλητήριο  σάλπισμά του  για την Ελληνοτουρκική Φιλία, μαζί  και μ΄ άλλους  συντρόφους και συναγωνιστές απ’ τα νησιά κι από την Κεντρική Ελλάδα.

Την δεύτερη για να συζητήσουμε την ομόφωνη απόφαση του Νομαρχιακού μας Συμβουλίου να διασωθεί, να αναδειχθεί  και να αξιοποιηθεί το Σπίτι με τους Σκορπιούς, στους Βρακάδες της Ικαρίας, η  αγροικία  που στέγασε  εκείνον και τους συντρόφους του, δεσμώτες για τις ιδέες τους, τα πέτρινα χρόνια του εμφυλίου.

Την Τρίτη με κάλεσε μόνο μου -μεγίστη τιμή-να κουβεντιάσουμε για το Παρόν και για το Μέλλον της πικρής πατρίδας όπως μου είπε στο τηλέφωνο.

Ο Μίκης ήταν Ανθρώπινος, Μικρός και ταυτόχρονα Μέγας, σαν την Ελλάδα, Ολύμπιος, ως Άγγελος πτερόεις με τα φτερά ανοιχτά, πεφωτισμένος οραματιστής, ακούραστος καθοδηγητής, φλογερός Απόστολος της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας, της Λαικής κυριαρχίας, της Κοινωνικής Δικαιοσύνης ,της Φιλίας και της Συναδέλφωσης των Λαών . 

Έτσι τον ζήσαμε όλοι  εμείς, έτσι τον γνώρισε και τον τίμησε σύμπασα  η Οικουμένη.

Η μουσική του και το πνεύμα του  θα  συνεγείρουν  εις τους αιώνες  τους ανθρώπους και τους Λαούς  στη  Γη  και στους ατέλειωτους  Ουρανούς των Ονείρων .

Καλό σου ταξίδι Δάσκαλε.

Σχολιάστε Ελεύθερα