Τιμώντας τον Μεγάλο Μίκη Θεοδωράκη

Από τη Σύνταξη

Πολλά γράφτηκαν, τα περισσότερα θετικά, για τον Μίκη θεοδωράκη, τον συμπολίτη μας, τον μουσικό, τον επαναστάτη, που ήταν εξόριστος στην Ικαρία. Μέσα από το υλικό, που έδωσε στο 902 ο Λεωνίδας Βαρδαρός, μπορείτε να δείτε την τιμή που του έκαναν οι Ικαριώτες όσο ήταν εν ζωή. Ο Μίκης ήταν ο μεγάλος Έλληνας, το παγκόσμιο σύμβολο, που τιμήθηκε στα πέρατα της οικουμένης. Όλα τα ΜΜΕ σε παγκόσμιο επίπεδο ασχολήθηκαν με τον παγκόσμιο Μίκη, έναν άνθρωπο που μπορεί να έκανε και λάθη, αλλά από τις περιγραφές και μόνο ήταν ένας απλός άνθρωπος. Ο Μίκης και καλός θα πρόσθετα τιμήθηκε και από τον Δήμο Ικαρίας, που στο επόμενο Δημοτικό συμβούλιο θα συζητήσει την μετονομασία της κεντρικής πλατείας του Χριστού Ραχών σε «Πλατεία ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ».

Μπορεί με τον Δήμο Ικαρίας να υπάρχουν φανερές πλέον πολιτικές διαφορές, και το εμπάργκο που επέβαλλα λόγω ανάρμοστης συμπεριφοράς της Δημοτικής αρχής να μην με αφήνει να προπαγανδίσω υπέρ του, όπως κάνουν άλλοι, και ενδεχομένως καλά κάνουν, αλλά ωστόσο η συζήτηση στο επόμενο Δ.Σ. θα μπορούσε να επεκταθεί. Υπάρχει το σπίτι των σκορπιών, που έχουν γραφτεί χιλιάδες λόγια. Ένα σπίτι που θα μπορούσε να γίνει μουσείο. Θα μπορούσε να γίνει το μουσείο εξορίστων της Ικαρίας με την ονομασία Μίκης Θεοδωράκης. Οι ιδιοκτήτες αυτού του σπιτιού, τα αδέλφια Λεωνίδας, Νίκος, Ελένη και Βάσω πλάκα παραχώρησαν το σπίτι για να δημιουργηθεί μουσείο*. Την εποχή που έγινε αυτό, το μουσείο το ανέλαβε η τότε νομαρχία Σάμου, που αργότερα το παραχώρησε στον δήμο, από όσο γνωρίζουμε. Έχουν δοθεί για την ανακαίνιση του κτιρίου επίσης πάνω από 300.000 €, παρόλα αυτά το κτίριο δεν λειτουργεί και καταρρέει. Ο θάνατος του Μίκη ίσως να μπορεί να γίνει μια καλή ευκαρία για να λυθεί και αυτό το ζήτημα, μιας και που συζητάμε μια άλλη επίσης σημαντική πρόταση.

Η Ικαρία απότελεί την δεύτερη πατρίδα του Μίκη, αυτού του παγκόσμιου γίγαντα του πολιτισμού. Η ζωή του μπορεί να ξεκίνησε βέβαια από την Χίο, ενώ ως γνωστόν σε όλη του τη ζωή είχε στο μυαλό του την μεγάλη του αγάπη, την Κρήτη, όπου τώρα αναπαύεται. Έζησε όμως και στο νησί μας. Έγινε ο άνθρωπος σύμβολο της αντίστασης και των εξορίστων. Η μετονομασία της πλατείας σαφώς και είναι σωστή, και αν ήμουν δημοτικός σύμβουλος (δεν επρόκειται να γίνω ποτέ, ωστόσο μπορώ να κάνω φανταστικούς συνειρμούς), θα την ψήφιζα. Θεωρώ όμως μικρή την τιμή αυτή και πολύ λίγη για τα δεδομένα του Μίκη, που τιμήθηκε από την ανατολή εως την δύση. Ο Δήμος μπορεί να με απαξιώνει αλλά μέσα από αυτή την σελίδα όσες προτάσεις θεωρώ σημαντικές θα της κάνω και ας πέφτουν στον τείχο της αδιαφορίας.

Η τιμή είναι μικρή, διότι στον τόπο μας μαρτύρησαν πολλοί, και ένα μουσείο εξορίστων με το όνομά του θα ήταν η μέγιστη τιμή τόσο για τον Μίκη όσο και για τους ανθρώπους, που μαρτύρησαν σε έναν τόπο, που η αλληλεγγύη έσωσε πολλούς ανθρώπους τα δύσκολα εκείνα χρόνια. Αυτό το μουσείο θα μπορούσε να γίνει η μνήμη, η ζωντανή ιστορία του τόπου μας. Όπως και να το κάνουμε η Ικαρία ήταν τόπος εξορίας των αριστερών και άλλων αντιφρονούντων. Όσο και μαύρη να ήταν εκείνη η εποχή, παραμένει ένα σημαντικό ιστορικό σημείο αναφοράς. Για αυτό θα πρότεινα να μπει τώρα και αυτή η συζήτηση, που είναι ακόμα πιο σημαντική για όλους τους παραπάνω λόγους.

Με τιμή

Στέφανος Καραπέτης


*ΥΓ: Τις πληροφορίες για το ιδιοκτησιακό καθεστώς του σπιτιού των σκορπιών της πήρα από χρήστη και φίλο στο facebook. Δεν μπορώ να τις επιβεβαιώσω, ωστόσο εαν δεν ισχύουν, ας αμφισβητηθούν. Είναι κάτι που δεν το ήξερα, το ομολογώ, όταν ξεκίνησα να συντάσσω την συγκεκριμένη πρόταση

Σχολιάστε Ελεύθερα