Αξιολόγηση

Γράφει ο Χρ. Ι Στεφανάδης για το Πρώτο Θέμα

Η σωστή αξιολόγηση με στόχο την αξιοκρατία, αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της Δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης , της κοινωνικής προόδου και της εξέλιξης

Η σωστή αξιολόγηση, έχει ως αποτέλεσμα την συνεχή βελτίωση του ανθρώπου, προσφέρει κίνητρα για την ανάπτυξη των δυνατοτήτων του και των δεξιοτήτων του, ενώ αυξάνει την υπευθυνότητα του, την αυτοπεποίθηση του και το αίσθημα ασφάλειας για το μέλλον του.

Παράλληλα ισχυροποιεί τους κοινωνικούς δεσμούς, ενδυναμώνει τον κοινωνικό ιστό, προάγει την ανθρώπινη αλληλεγγύη, ενθαρρύνει την ευγενή άμιλλα, εδραιώνει την εμπιστοσύνη στους θεσμούς, εξασφαλίζει την κοινωνική συνοχή και ενισχύει το περί δικαίου αίσθημα.

Αντίθετα, όταν δεν υπάρχει αξιολόγηση ,κυριαρχεί η αναξιοκρατία, ο πολίτης χάνει την εμπιστοσύνη στον εαυτό του, επαναπαύεται και δεν προσπαθεί να βελτιώσει τις γνώσεις και τις δεξιότητές του, αφού θεωρεί ότι δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία για την εξέλιξή του. Επιπλέον γίνεται καχύποπτος, χάνει κάθε πίστη στους θεσμούς και αδιαφορεί για την κοινωνική πρόοδο.

Η συζήτηση για την αξιολόγηση και την αξιοκρατία σήμερα, είναι για μια ακόμα φορά επίκαιρη. Αφορμή ο Νόμος που ψήφισε πρόσφατα η Βουλή για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Στον πρόσφατο αυτό Νόμο του Υπουργείου Παιδείας , επιτέλους προβλέπεται διαδικασία ουσιαστικής αξιολόγησης των εκπαιδευτικών, που εάν εφαρμοσθεί σωστά και αντικειμενικά, θα προάγει άμεσα την αξιοκρατία Η συντριπτική πλειοψηφία των λειτουργών της εκπαίδευσης, σίγουρα έχουν προσφέρει και προσφέρουν πάρα πολλά στην μόρφωση των νέων και επομένως προσφέρουν τα μέγιστα στην Ελληνική κοινωνία και στο μέλλον της πατρίδας μας. Μικρή όμως μειοψηφία , ενδεχόμενα δεν ακολουθεί την εξέλιξη της γνώσης. Μιας γνώσης που καλπάζει . Μιας γνώσης που συνεχώς εμπλουτίζεται με νέα δεδομένα που η παγκόσμια επιστήμη και διανόηση προσφέρει συνεχώς. Με αποτέλεσμα , οι νέοι μας να στερούνται αυτής της συνεχώς ανανεούμενης γνώσης . Και με τελικό αποτέλεσμα δυσμενές για τους ίδιους, την εξέλιξη τους, αλλά και για την κοινωνία μας.

… Ένα παράδειγμα από προσωπικό μου βίωμα, που όμως δεν είναι ανέκδοτο!

Σε μία μικρή χρονική περίοδο, ήμουν μαθητής στο γυμνάσιο του Βύρωνα. Σε μια φτωχή συνοικία , ένα γυμνάσιο που στεγαζόταν σε ένα άθλιο κτίριο , αλλά με μαθητές που στην μεγάλη τους πλειοψηφία ήθελαν να μάθουν… Ήθελαν να ξεφύγουν από την μιζέρια της προηγούμενης τους γενιάς , μιας γενιάς προσφύγων, εργατών και περιθωριοποιημένων…

Υπήρχαν και καθηγητές εξαιρετικοί , με αφοσίωση στο καθήκον, με πάθος για την εκπαίδευση και με συνέπεια .

Υπήρχε όμως και ένα καθηγητής, που μάλλον πλησίαζε την συνταξιοδότηση. Μας δίδασκε το μάθημα της Φυσικής. Το επίπεδο του μαθήματος ήταν απίστευτα χαμηλό.. Σε ερωτήσεις που του κάναμε για απλά θέματα που αφορούσαν τον Ηλεκτρισμό, δεν μπορούσε να απαντήσει. Σε μία ερώτηση , μας είπε το αμίμητο : “…Όταν σπούδαζα στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, αυτά τα θέματα ήταν κρατικά μυστικά!!! ” . Προφανώς, δεν είχε φροντίσει να …αποκρυπτογραφήσει αυτά τα κρατικά μυστικά μελετώντας την γνώση της εποχής του…

Στη σημερινή Ελλάδα , ο επαναπροσδιορισμός των αξιών , η επαναδόμηση και η εμπέδωση της αξιολόγησης και της αξιοκρατίας είναι αναγκαία όσο ποτέ άλλοτε. Και αυτό διότι σε βάθος χρόνου θα αποτελέσουν τον κύριο μοχλό προόδου όχι μόνο στο οικονομικό πεδίο, αλλά στην εκπαίδευση, στην έρευνα, στην καινοτομία, στην υγεία, στη δημόσια διοίκηση, στον πολιτισμό, στην τέχνη και γενικά σε όλους τους τομείς της κοινωνικής δράσης και έκφρασης.

Είναι απαραίτητη η πίστη των Ελλήνων στην αξιολόγηση, που θα βασίζεται όμως σε αντικειμενικά , δίκαια και διαφανή κριτήρια. Και κυρίως , είναι απαραίτητη η πίστη στην αξιοκρατία που θα προκύπτει από την αξιολόγηση.

Έτσι θα τεθούν οι στέρεες βάσεις για σταθερή οικονομική ανάπτυξη, ευημερία, ηθική ανάταξη και κοινωνική συνοχή.
Η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών μακάρι να αποτελέσει την αρχή. Για την ολοκλήρωση της προσπάθειας όμως, είναι απαραίτητο να επεκταθεί σε όλο τον δημόσιο τομέα : Στην Ανώτατη εκπαίδευση , στην Υγεία , την Δημόσια διοίκηση …

Ήδη από τον 40 Αιώνα π.χ. , ο Αντισθένης είχε πει : “ Οι πόλεις χάνονται, όταν δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τους κακούς από τους καλούς….”

Σχολιάστε Ελεύθερα