Η αβάσταχτη ελαφρότητα της πολιτικής αλήθειας

Γράφει ο Στέφανος Καραπέτης (Συντάκτης περιοδικού)

Θεατρινισμοί ενόψει εκλογών

Ο Κυβερνήτης της χώρας μας, μέσα σε περίπου μια εβδομάδα, εγκαινίασε έργα, που είχαν ήδη ξεκινήσει ή διακοπεί κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, και παράλληλα δίνει δωράκια-“προνόμια” σε κατηγορίες ανθρώπων, που φαίνεται δημοσκοπικά πως έχουν πέσει τα ποσοστά για το κόμμα που τον ανέδειξε πρωθυπουργό. Ποια μπορεί λοιπόν να είναι η εκτίμηση για τα όσα συμβαίνουν? Μια ποια άλλη από το ότι οδεύουμε σύντομα προς μια εκλογική αναμέτρηση που θα έχει αρκετά θέματα όσον αφορά την προεκλογική περίοδο, που κατά τη γνώμη μου, σεμνά και ταπεινά έχει ξεκινήσει.

Ποιό θα είναι το πρόβλημα της κυβέρνησης, και γιατί οδηγεί την χώρα σε εκλογές?

Η απάντηση στο ερώτημα είναι ότι ο τρόπος που θα γίνει η προεκλογική καμπάνια, θα έχει ως αντικείμενο την διαχείριση της χώρας την περίοδο μετά την κορωνοκρίση. Μια χώρα που βγαίνει από συνεχόμενα και επαναλαμβανόμενα lockdown και μια χώρα που καλείτε να επιστρέψει στην εποχή του οικονομικού πλεονάσματος. Μια χώρα που ήδη βλέπει τον κύριο κορμό της οικονομίας της, τις μικρές επιχειρήσεις, είτε να έχουν σοβαρότατα οικονομικά προβλήματα ή να κλείνουν λόγω της κορωνοκρίσης. Μια χώρα που βλέπει, ένα ακόμα Καλοκαίρι με χαμηλή προσέλευση τουριστών, που είναι και η ραχοκοκαλιά της οικονομίας. Το πρόβλημα που θα τεθεί, είναι το πως θα γυρίσουμε στην κανονικότητα. Θέλουμε μια πολιτική πιο αριστερή και πιο φιλική προς τον μέσο πολίτη ή μια χώρα που θα είναι μόνο φιλική προς την επιχειρηματικότητα και θα διευρύνει το χάσμα μεταξύ των τάξεων, περίπου αυτά είναι τα ερωτήματα. Είναι τα ερωτήματα που δημιουργούν προβληματισμούς στους πολίτες ανεξαρτήτως τι ψήφισαν στην προηγούμενη εκλογική αναμέτρηση ή τι προτίθενται να ψηφίσουν.

Η λογική του ναι μεν αλλά, πρέπει να μπει στην πρώτη γραμμή για τον καθένα και καθεμία μας, διότι δεν μπορείς από τη μια να αποζημειώνεις εταιρείες σαν την Ολυμπιακή-Aegean ή την Fraport με διόλου ευκαταφρόνητα ποσά, γιατί δεν πιάσαν υψηλά κερδη στην εποχή του κορωνοϊού, ενώ έναν πολίτη που διαχειρίζεται την ραχοκοκαλιά της Ελληνικής οικονομίας, τα μικρά μαγαζιά-επιχειρήσεις, να τους δίνεις ποσά που μόνο γέλωτα μπορούν να προκαλέσουν. Υπάρχουν και μάλλον όσοι διαβάζουν αυτό το άρθρο το ξέρουν καλύτερα, επιχειρήσεις που ενισχύθηκαν με το ποσό των 1000 € για 6-9 μήνες, ποσό που για πολλές από αυτές τις επιχειρήσεις, ούτε για τους καφέδες δεν φτάνουν. Κατά τα άλλα όμως τα 150€ που θα πάρουν οι νέοι που θα εμβολιαστούν, θα κινήσουν την οικονομία όπως είπε πριν μερικές μέρες ο κύριος Ευαγγελάτος. Αυτή είναι η οικονομική λογική της παρούσης κυβέρνησης, πολλά για τους λίγους και λίγα για τους πολλούς ή καλύτερα ο Σοσιαλισμός μεταξύ των μεγαλοεπιχειρηματικών ομίλων και από κάτω η πλέμπα, ο λαουτζίκος όπως λέει ένας άλλος ευφυής δημοσιογράφος, ας πάει να γα….θει. Αυτό όμως δεν μπορεί να συνεχιστεί για πολύ. Η Ελλάδα και η οικονομία κάθε χώρας στηρίζεται από τους εργάτες-εργαζόμενους, ή καλύτερα την επονομαζόμενη μεσαία τάξη, και όχι τους επιχειρηματίες. Μια μεσαία τάξη που δεν παίρνει 150.000 ή 200.000 € το χρόνο, ή ας το πω καλύτερα, δεν παίρνει 6ψήφια,7 ψήφια ή 8ψήφια ποσά το χρόνο, αλλά νούμερα το πολύ 5ψηφίων, αλλά ακόμα και 4 ψήφια. Η οικονομία όμως από αυτή την ομάδα κινείται, διότι αυτή η ομάδα καταναλώνει και αυτή συνεισφέρει στην οικονομία τα ανάλογα και χτίζει τι αυτοκρατορίες. Το είπε άλλωστε ο Μπάιντεν, καπιταλσιτή είναι, η οικονομία της Αμερικής χτίστηκε από την μεσαία τάξη και όχι από τα μεγαλοεπιχειρηματικά συμφέροντα και τις φούσκες (μετοχές, ομόλογα κ.τ.λ).

Η Ελλάδα μας βρέθηκε απροετοίμαστη υγειονομικά, γιατί δεν είχε το ανάλογο Εθνικό Σύστημα Υγείας που μπορούσε να αντιμετωπίσει μια τέτοια κατάσταση. Στην κυβέρνηση δόθηκε χρόνος για να θωρακίσει το σύστημα αλλά εκείνη αντί αυτού, επένδυσε στα ιδιωτικά συμφέροντα. Θέλετε μήπως να θυμηθούμε την ιστορία των Εθνικών Συστημάτων Υγείας, για το πως, πότε και γιατί δημιουργήθηκαν. Ας κάνουμε αυτή την ιστορική αναδρομή. Πάμε στο μακρινό 1918, όπου ξέσπασε στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο η λεγόμενη Ισπανική γρίπη και είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο από 17 έως 50 εκατομμυρίων ανθρώπων. Η ιστορία βλέπετε επαναλαμβάνεται σαν φάρσα. Όλες οι χώρες του κόσμου, εκείνη την περίοδο βρέθηκαν απροετοίμαστε για την αντιμετώπιση της γρίπης αυτής. Γράφει λοιπόν η ιστορία ότι δεν υπήρχαν συστήματα προειδοποίησης εκείνη την περίοδο για τις μολυσματικές εξαπλώσεις, που να περιλαμβάνουν τη γρίπη, και έτσι όλες οι χώρες οδηγήθηκαν σε καθυστερημένη ανταπόκριση. Ωστόσο λήφθηκαν μέτρα, αφού καταγράφηκαν θαλάσσιες καραντίνες σε νησιά όπως η Ισλανδία, η Αυστραλία και η Αμερικανική Σαμόα, σώζοντας πολλές ζωές, εισήχθησαν μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης, για παράδειγμα το κλείσιμο σχολείων, θεάτρων και χώρων λατρείας, ο περιορισμός των δημόσιων συγκοινωνιών και η απαγόρευση μαζικών συγκεντρώσεων. Σας θυμίζει τίποτα;

Επίσης το μακρινό 1918 καταγράφηκε η χρήση μάσκας σε ορισμένα μέρη, όπως η Ιαπωνία. Υπήρχε παρ’όλα αυτά και τότε αντίσταση στη χρήση τους, όπως φαίνεται από την ομάδα κατά των μασκών του Σαν Φρανσίσκο. Εμβόλια αναπτύχθηκαν επίσης, αλλά επειδή βασίστηκαν σε βακτήρια και όχι στον πραγματικό ιό, θα μπορούσαν να βοηθήσουν μόνο σε δευτερογενείς λοιμώξεις. Μια μεταγενέστερη μελέτη για την Ισπανική γρίπη διαπίστωσε ότι μέτρα όπως η απαγόρευση μαζικών συγκεντρώσεων και η υποχρεωτική χρήση μάσκας θα μπορούσαν να μειώσουν το ποσοστό θανάτου έως και 50 τοις εκατό, αλλά αυτό εξαρτάται από την επιβολή τους νωρίς στο ξέσπασμα και από το να μη γινόταν η άρση τους πρόωρα.

Κλίνες από την εποχή της Ισπανικής γρίπης (1918

Εκείνη η κρίση λοιπόν γέννησε τα δημόσια συστήματα υγείας, την ανάγκη να υπάρχουν σε κάθε χώρα και να συνεργάζονται μεταξύ τους σε περίπτωση σαν αυτή που ζούμε. Το 1948 δημιουργήθηκε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας με την ίδρυση του ΟΗΕ. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας που ανέλαβε και σε αυτή την κρίση, που ζούμε, την διαχείριση του τρόπου αντιμετώπισης του Ιού, δίνοντας τις κατάλληλες συστάσεις στα δημόσια Εθνικά Συστήματα Υγείας κάθε χώρας. Αυτό που δημιουργήθηκε ως παγκόσμια ανάγκη και έστω και με τα προβλήματα που παρουσίασε, έδινε λύσεις στην αντιμετώπιση της κρισης, απαξιώνεται στη χώρα μας, την ώρα που πολλές καπιταλιστικές χώρες, όπως οι ΗΠΑ, παίρνουν μέτρα ενίσχυσης του δημόσιου συστήματος υγείας, η Ελλάδα αποφασίζει ακριβώς το αντίθετο, και αυτό είναι κάτι που θα τεθεί έντονα και στην προεκλογική περίοδο.

Το ζήτημα της παιδείας

Καταρχήν για να συστηθώ στο κοινό, για όσους δεν με γνωρίζουν, ολοκλήρωσα τις σπουδές μου σε δημόσιο Ελληνικό Πανεπιστήμιο. Έχω αναγορευτεί διδάκτορας από Ελληνικό πανεπιστήμιο και παράλληλα με το δημοσιογραφικό έργο, που βλέπετε σε αυτή τη σελίδα, προσπαθώ στην χώρα μου, την Ελλάδα, που αγαπώ και τιμώ, να συνεχίσω στον βαθμό που μου δίνεται η δυνατότητα, το επιστημονικό μου έργο. Το δημόσιο σύστημα παιδείας στην χώρα μας μπορεί να έχει απαξιωθεί από τις κυβερνήσεις, αλλά υπογράφω ως προς τους ανθρώπους του, τους καθηγητές, το προσωπικό και τους ερευνητές. Μέσα σε δύσκολες συνθήκες που δημιούργησε η κρίση του 2008, και η κρίση του 2019, τα ελληνικά πανεπιστήμια συνεχίζουν να κοσμούν κατατάξεις πανεπιστημίων από όλο τον κόσμο. Σε πολλές κατατάξεις ξεπερνάνε πανεπιστήμια των ΗΠΑ και της Αγγλίας. Στην Αγγλία τα πανεπιστήμια είναι δημόσια, μη κρατικά στην πλειοψηφία τους, και αυτά τα πανεπιστήμια είναι στην υψηλότερη θέση.

Η κυβέρνηση, και γενικότερα η δεξιά από το 1990, προσπαθεί να απαξιώσει τα δημόσια πανεπιστήμια, μια με την μειωμένη χρηματοδότηση και μια με τη δημιουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων. Εδώ βέβαια θα πρέπει να τονίσω πως η λεγόμενη ανομία που επικαλούνται, είναι επί της ουσίας ο φοιτητικός συνδικαλισμός και οι πορείες-διαμαρτυρίες, καταλήψεις των φοιτητών. Τα ναρκωτικά στις σχολές ναι υπήρχαν, αλλά το φοιτητικό κίνημα με πολύ συγκεκριμένες και συντονισμένες κινήσεις, και πολλές φορές με τη συνεργασία των καθηγητών τους, τα απομακρύναν μέσα από τα ιδρύματα. Σε καμία περίπτωση βέβαια δεν διαφωνώ με την φύλαξη των πανεπιστημίων, αλλά άλλο φρουρός και άλλο ο αστυνόμος. Το φοιτητικό κίνημα στη χώρα μας έχει σημαντική ιστορία, ενώ τουλάχιστον από όσο γνωρίζω μέχρι σήμερα, δεν εχουν σημειωθεί ούτε στα σχολεία ούτε στα πανεπιστήμια φαινόμενα μαζικών δολοφονιών, όπως στην Αμερική. Εννοώ ότι δεν έχουμε δει ανθρώπους να εισβάλλουν σε χώρους και να πυροβολούν ή να μαχαιρώνουν. Τα πανεπιστήμια στην Ελλάδα έχουν την πιο μικρή εγκληματικότητα, θέλω την κυβέρνηση να μας πεις πόσα φαινόμενα κλοπών, δολοφονιών και γενικά έκνομων δρατηριοτήτων έχουν σημειωθεί εντός ή πέριξ των πανεπιστημίων έχουν σημειωθε τα τελευταία 10 χρόνια.

Η πανεπιστημιακή αστυνομία είναι έγκλημα κατά της δημοκρατίας, το να υπάρχουν φρουροί είναι επιθυμητό, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια πρέπει να αξιολογηθούν σε ανάλογο βαθμό αξιολόγησης των δημοσίων και αυτό από επιτροπές που θα ορίσουν τα δημόσια πανεπιστήμια. Τα όσα γράφω για την παιδεία και όσα αναφέρονται και από την αντιπολίτευση, θα αξιολογηθούν από τους πολίτες σε αυτές τις εκλογές.

Ένα άλλο θέμα που αφορά ιδίως την αριστερά, είναι η συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων για να σχηματιστεί σε συνθήκες απλής αναλογικής, κυβέρνησης. Είναι στοίχημα για τη χώρα μας να δούμε κάτι τέτοιο, αλλά με βάση τα όσα βλέπω, οφείλω να ομολογήσω ότι το βλέπω δύσκολο, όπως βλέπω δύσκολο να μην υπάρξουν διπλές εκλογές. Ωστόσο βάσει των λεγομένων του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ και αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, υπάρχει συζήτηση, και αυτό με οδηγεί σε κάποια ελπίδα ότι μπορεί να δούμε μπροστά στο δίλλημα της προοδευτικής-κεντροαριστερής κυβέρνησης ή μιας ακραίας συντηρητικής κυβέρνησης, σαν αυτή που έχουμε, πράγματα που δεν έχουμε φανταστεί. Δεν έχω κάποια πληροφορία, απλά βλέπω τουλάχιστον μέρος του ΚΙΝΑΛ, να είναι θετικοί σε τέτοιο ενδεχόμενο, αναμένουμε βέβαια το συνέδριο του κόμματος αυτού, που φαίνεται πως υπάρχουν έντονες συγκρούσεις ως προς την γραμμή στο εσωτερικό του. Αναμένουμε βέβαια και το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ωστόσο εαν αιφνιδιάσει ο πρωθυπουργός μπορεί να παρθούν αποφάσεις, ακόμα και χωρίς συνέδρια. Βέβαια μην αποκλείουμε και σύμπλευση συντηρητικών δυνάμεων, μέσα σε αυτές και μέρος του ΚΙΝΑΛ, για τον σχηματισμό κυβέρνησης.

Σε κάθε περίπτωση θεωρώ ότι ζούμε σε μια σιωπηλή προεκλογική περίοδο, το γνωρίζουν τα κόμματα για αυτό προετοιμάζονται. Το ΚΚΕ για παράδειγμα ολοκλήρωσε το συνέδριό του χωρίς βέβαια ιδιαίτερες αλλαγές στην ιδεολογική προσέγγιση των ζητημάτων. Ο ΣΥΡΙΖΑ ναι μεν κωλλυσιεργεί αλλά έχει καταφέρει σε σοβαρό βαθμό να φτιάξει τις διαλυμένες του οργανώσεις, έχει κάνει σημαντικές αλλαγές στην οργανωτική του δομή, αλλά χρειάζεται δουλειά σε πολλά επίπεδα. Για να μην παρεξηγηθώ, ανήκω στον ΣΥΡΙΖΑ, και πρόσφατα γράφτηκα και συμμετείχα στην επιτυχημένη εκλογική διαδικασία του κόμματος στην Ικαρία. Ωστόσο γνωρίζω πως παρουσιάστηκαν σε κάποιες οργανώσεις προβλήματα, παρόλα αυτά το κόμμα έχει σημειώσει προόδους και όλα αυτά χωρίς συνέδριο. Εδώ στην Ικαρία ήδη ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει ότι υπάρχει και αναφέρομαι πέρα από το ποσοστό που πήρε στις εκλογές, που τον έφερε στην πρώτη θέση. Υπάρχει ακόμα δουλειά και πεδία που πρέπει να ανοιχτούν, στα οποία χώλαινε πριν ο ΣΥΡΙΖΑ Ικαρίας, αλλά το πρώτο και αποφασιστικό βήμα έχει γίνει, και ήδη ο ΣΥΡΙΖΑ μέσα από ανακοινώσεις του και δράσεις του, έχει δείξει την δυναμική που αναπτύσσει στο νησί μας. Το κείμενο αυτό εκφράζει βέβαια εμένα, αλλά είμαι σίγουρος πως οι περισσότεροι σύντροφοι στην Ικαρία και όχι μόνο, συμφωνούν με τα περισσότερα από τα γραφόμενά μου.

Το θέμα βέβαια είναι η Ελλάδα, ανεξαρτήτως από τι βλέπω, με τις φιέστες στα τραίνα και του δρόμους, και σε έργα που έπρεπε να προχωρούσαν τώρα και μη πω ότι έπρεπε να είναι και τελειωμένα, σύμφωνα με το πλάνο της προηγούμενης κυβέρνησης, ανεξαρτήτως από την όποια επιθυμία μου για ανατροπή της παρούσης κυβερνήσεως. Είναι η Ελλάδα που πρέπει να βγει δυνατή από την κρίση, είναι η Ελλάδα που κυριαρχεί ζούγκλα στα εργασιακά, που θα την χειροτερέψει ο νόμος Χατζηδάκη, θα κάνω σε άλλα άρθρα πιο αναλυτική αναφορά στον νόμο αυτό, να βγει πιο δυνατή και να μην ξαναδούμε τις αυτοκτονίες του 2010, τις οικονομικές καταρρεύσεις του 2010 και να δούμε την απαραίτητη οικονομική και πολιτική ανάταση, που θα οδηγήσει την χώρα μας στο υπόλοιπο του αιώνα που διανύουμε. Το πρόβλημα όμως δεν είναι όμως μόνο Ελληνικό, είναι παγκόσμιο και κάποιοι το βλέπουν και σπεύδουν να το διορθώσουν, πριν γυρίσει μπούμερανγκ.

Να κλείσω με κάτι παράδοξο. Στις 18 Μαΐου το 2021 στην υπερδύναμη των ΗΠΑ έγινε κάτι που έχει πολύ ενδιαφέρον ως προς το δομικό πρόβλημα που παρουσιάζει ο καπιταλισμός. Έγινε διαδήλωση επιχειρηματιών έξω από το σπίτι του Τζεφ Μπέζος, ιδρυτή του κολοσσού της Amazon, με σύνθημα σε πανό όπου αναγράφτηκε ως εξής: Κόψτε τον ταύρο, φορολογήστε τον πλούτο. Αν συνδυάσουμε αυτό το γεγονός μαζί με τις δηλώσεις του Μπάϊντεν και την απόφαση για την επιβολή παγκόσμιου ελάχιστου εταιρικού φόρου 15%, θα πω την ρήση ενός Έλληνα παρουσιαστή-ηθοποιού, τα πραγματα είναι σοβαρά παιδιά…..

Καλό μήνα

Σχολιάστε Ελεύθερα