1821 – 2021

Γράφει ο Μπάμπης Δρακόπουλος

Κλείνουμε δύο αιώνες ελεύθερου Εθνικού βίου και η αποτίμηση της Ιστορίας της Εθνικής Παλιγγενεσίας παραμένει ανολοκλήρωτη στα σκοτεινά χρονοντούλαπα του συστήματος. Μία σειρά ιδεολογικοπολιτικών και κοινωνικών παραμέτρων που καθόρισαν τα φυσιογνωμικά και τα ποιοτικά στοιχεία του Αγώνα καθώς και το αποτέλεσμα – την δημιουργία αυτού καθεαυτού του Ελληνικού Κράτους – παραμένουν terra incognita. Η επίσημη, ούτως ειπείν , ιστοριογραφία , αν αφαιρέσουμε ορισμένα σπαράγματα που έχουν δει το φως τις τελευταίες δεκαετίες, στο μεγαλύτερο μέρος της δεν είναι παρά ένας πέπλος συγκάλυψης συγκεκριμμένων πλευρών της πραγματικότητας και του ολέθριου ρόλου προσώπων που βρέθηκαν σε διακριτές θέσεις προ της Επανάστασης, κατά την διάρκεια του Αγώνα, αλλά και μετά την νίκη.

Μόνο μέσω των παραμορφωτικών φακών του αφηγήματος της μετεπαναστατικής καθεστηκυίας τάξης μπορεί κανείς και ειδικά η μαθητιώσα νεολαία να προσεγγίσει την ιστορία του Αγώνα και τον ρόλο των προσώπων , ενώ το έλλειμμα της Κοινωνικής διάστασης του Αγώνα είναι φανερό πως εξαερώνεται στην υπερίσχυση του Εθνικού έναντι του Κοινωνικού, που πριμοδοτούν αενάως οι ποικιλώνυμες ηγεσίες του Γένους. Ας προσέξουμε την περίεργη αλληλουχία των συνθημάτων: 1453 «Είναι θέλημα Θεού η Πόλη να τουρκέψει».

1821: «Είναι θέλημα Θεού η απελευθέρωση του Γένους».

Στην πραγματικότητα ο Λαός άλλαξε αφεντικά, αφού από αυτούς που πολέμησαν με το όπλο στο χέρι κι έχυσαν χωρίς φειδώ το αίμα τους για την αποτίναξη του Οθωμανικού ζυγού, οι τέως συνεργάτες των Τούρκων όχι μόνο έκλεψαν την νίκη αλλά αύξησαν και την δική τους εξουσία κι εκείνους τους κατάντησαν ζητιάνους. Πολλούς τους σκότωσαν σαν αγρίμια στα βουνά που είχαν ποτίσει με το αίμα τους, άλλους τους φυλάκισαν, άλλους τους δολοφόνησαν εδώ κι εκεί. Το ξαναζήσαμε πρόσφατα με τους συνεργάτες των κατακτητών Ναζί που με το σύνθημα «Πατρίδα, Θρησκεία, Οικογένεια» εξολόθρευαν τους αγωνιστές της Εθνικής μας Αντίστασης. Αυτοί που καταδίκασαν τον Γέρο του Μοριά είναι ακριβώς οι ίδιοι που δίκασαν σε θάνατο τον Μανώλη Γλέζο και τον Νίκο Μπελογιάννη.

Είναι οι ίδιοι με τους «μακεδονομάχους» του Μητσοτάκη που έβριζαν τον Τσίπρα «προδότη» την ώρα που με την συμφωνία των Πρεσπών θωράκιζε την ελληνικότητα της Μακεδονίας μας για πάντα. Είναι οι ίδιοι που επί των ημερών τους οι Τούρκοι σουλατσάρουν ανενόχλητοι στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Είναι οι απόγονοι αυτών που αφόρισαν από Άμβωνος την Επανάσταση του 1821 . Που αφόρισαν ενωρίτερα τον Ρήγα Φεραίο και στην συνέχεια τον Υψηλάντη, τον Κοραή κ.α. Δυστυχώς η Ιστορία επαναλαμβάνεται και όχι ως φάρσα, όπως το θέλει το γνωστό λογοπαίγνιο που πασάρεται ως αξίωμα από το σύστημα.

Ασφαλώς και δεν ήταν ελληνοκεντρική υπόθεση η εξέγερση του 1821, την στιγμή που μόλις είχαν προηγηθεί ή εξελίσσονταν παγκοσμίως επαναστάσεις με κεντρικό διακύβευμα τις ιδέες του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού και ο άνεμος της οργανωμένης πάλης της εργατικής τάξης είχε αρχίσει να δίνει σάρκα και οστά στα πιο ευγενικά και πιο όμορφα όνειρα των ανθρώπων και η ανάγκη υπέρβασης της τεχνητής διελκυστίνδας μεταξύ κοινωνικού και εθνικού είχε αναγκάσει τον Σολωμό να βροντοφωνάξει «Είναι Εθνικό ό,τι είναι αληθές».

Φυσικά τα ζητήματα αυτά είναι πελώρια από πολλές πλευρές και υπάρχουν ειδικότεροι και ικανότεροι από τον γράφοντα να ανιχνεύσουν όλες τις πτυχές με ανάλογη επιστημονική επάρκεια.

Τελειώνοντας αποτίουμε φόρο τιμής σε όσους πάλεψαν έστω και για μια οργιά ουρανό που λέει κι ο ποιητής για να τον δώσουν στις επερχόμενες γενεές δίχως οι ίδιοι να πάρουν κάτι. Επίσης ιδιαίτερο φόρο τιμής αποτίουμε στην τότε πάμπτωχη Αϊτή που όχι μόνο ανεγνώρισε πρώτη την υπόσταση του Ελληνικού Κράτους αλλά αφ ενός απέστειλε 45 τόνους καφέ «ίνα πωληθώσι για ν΄ αγοραστούν καρυοφύλλια και μπαρουτόβολα» και αφ ετέρου έστειλε και 100 παιδιά της που ξεκίνησαν να έλθουν να πολεμήσουν στο πλευρό των Ελλήνων αλλά που δυστυχώς ναυάγησαν και πνίγηκαν όλα τους.

Αλήθεια, γιατί η συγκεκριμένη ευγενής, ευγενέστερη ίσως έκφραση φιλελληνισμού την πιο κρίσιμη στιγμή του Αγώνα παραμένει ουσιαστικά στην αφάνεια για δύο αιώνες από το επίσημο αφήγημα της Εθνεγερσίας; Παραμένει κι αυτό μαζί με τόσα άλλα ερωτήματα που ακόμη δεν έχουν απαντηθεί.



Categories: ΑΠΟΨΕΙΣ

Tags: ,

Σχολιάστε Ελεύθερα

Αρέσει σε %d bloggers: