Η Ιστορία και οι μεταλλάξεις του φοιτητικού κινήματος

Τις ημέρες αυτές που καταργείται στην πράξη το πανεπιστημιακό άσυλο και τροποιποιείται τόσο η λειτουργία των φοιτητικών συλλόγων όσο και των πανεπιστημίων, ενώ εισάγετε η πανεπιστημιακή αστυνομία, εμείς θυμόμαστε βασικές στιγμές του φοιτητικού κινήματος στη χώρα μας, που αν και ιστορικά έχει δοθεί η εντύπωση πως είναι προοδευτικό, δυστυχώς δεν βάδιζε πάντοτε σε αυτή την πλευρά.

Καταρχήν από την αρχή ίδρυσης του πρώτου πανεπιστημίου της Ελλάδος,του σημερινού ΕΚΠΑ μπήκε η ιδέα της εκπροσώπησης των φοιτητών διαμέσω κάποιων φοιτητικών οργάνων. Κατά την διάρκεια των ετών και λίγο μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και την κατοχή, άρχισαν να ιδρύονται πανεπιστήμια και ΤΕΙ σε όλη την χώρα, με αποκορύφωμα την μεταπολίτευση, που άρχισαν παντου να φυτρώνουν σχολές και σήμερα πλέον η κάθε μεγάλη πόλη αλλά και άλλες μικρότερες διαθέτουν πανεπιστημιακό ίδρυμα. Επίσης και το Αιγαίο διαθέτει το δικό του πανεπιστημιακό ίδρυμα με σχολές στη Λέσβο, στη Λήμνο, στη Χίο, στη Σάμο, στη Ρόδο και στην Σύρο.

Η ιστορία του φοιτητικού κινήματος αρχίζει από την εποχή των πρώτων ολυμπιακών αγώνων το 1896 ,αν και ψήγματα υπήρχαν και πιο πριν. Εκείνη την εποχή έγινε ένα μεγάλο παλλαϊκό συλλαλητήριο, που το προκαλέσαν οι φοιτητές και ήταν λίγο μετά την μεγάλη μάχη και ήττα με τους Τούρκους.Το συλλαλητήριο έληξε με επισόδεια και τραυματίες,δεν έχουμε ιστορικά στοιχεία αν υπήρξαν και νεκροί. Με αφορμή το γλωσσικό ζήτημα που έληξε το 1980, το 1901 και το 1903 έγιναν τα λεγόμενα ευαγγελικά και ορεστειακά αργότερα. Οι φοιτητές ήταν ενάντια στην Δημοτική γλώσσα. Έχουμε ξαναγράψει για αυτά σε άλλα άρθρα στο παρελθόν. Αυτό όμως που ελάχιστα ασχοληθήκαμε ήταν η ΕΠΟΝ, που ιδρύθηκε στις 23 Φεβρουαρίου του 1943, διαμέσω της κατοχής, και ήταν η φοιτητική οργάνωση του ΕΑΜ.

Η ίδρυση και η δράση της ΕΠΟΝ

Η ΕΠΟΝ (Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων) ιδρύθηκε από αντιπροσώπους πολιτικών και αντιστασιακών οργανώσεων νέων της εποχής (Αγροτική Νεολαία Ελλάδος, Ενιαία Εθνικοαπελευθερωτική Εργατοϋπαλληλική Νεολαία, Ενιαία Μαθητική Νεολαία, Ένωση Νέων Αγωνιστών Ρούμελης, Θεσσαλικός Ιερός Λόχος, Λαϊκή Επαναστατική Νεολαία, Λεύτερη Νέα, Ομοσπονδία Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδος, Σοσιαλιστική Επαναστατική Πρωτοπορία Ελλάδος, Φιλική Εταιρεία Νέων, Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο Νέων ΕΑΜΝ Μακεδονίας, Πελοποννήσου και Εθνικό Συμβούλιο των φίλων της νέας γενιάς), οι οποίοι αποφάσισαν τη διάλυση όλων των παραπάνω οργανώσεων και τη συγχώνευσή τους στην ΕΠΟΝ που τέθηκε υπό την καθοδήγηση της ΠΕΕΑ και του ΕΑΜ. Τα μέλη της ΕΠΟΝ καλούνταν ΕΠΟΝίτες και ΕΠΟΝίτισσες.

Οι σκοποί της ΕΠΟΝ αναφέρονταν στο ιδρυτικό κείμενό της και ήταν οι εξής:

  • Η εθνική απελευθέρωση με βάση την ακεραιότητα της Ελλάδας.
  • Η εξόντωση του φασισμού και η αποκατάσταση της λαϊκής κυριαρχίας .
  • Η καταπολέμηση των ιμπεριαλιστικών πολέμων και η υπεράσπιση της ειρήνης με βάση την αρχή της αυτοδιάθεσης των λαών.
  • Η υπεράσπιση των οικονομικών, πολιτικών, εκπολιτιστικών και μορφωτικών δικαιωμάτων και επιδιώξεων της νέας γενιάς.

Στο ιδρυτικό της κείμενο η ΕΠΟΝ αυτοπροσδιορίζεται ως οργάνωση εθνικοαπελευθερωτική, αντιφασιστική-προοδευτική, αντιπολεμική-φιλειρηνική. Γεγονός είναι ότι η ΕΠΟΝ ανδρώθηκε μέσα σε μια κρίσιμη εποχή. Κατά ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες φέρεται ότι περί αυτής είχαν συσπειρωθεί πανελλαδικά περισσότεροι από 600.000 νέοι και νέες, ενώ περί τους 30.000 εξ αυτών είχαν ενταχθεί στον ΕΛΑΣ.

Η ΕΠΟΝ ωστόσο τέθηκε εκτός νόμου με τον περιβόητο νόμο Ν.509 του 1947. Έκτοτε συνέχισε να διατηρείται ως ο δεύτερος παράνομος μηχανισμός του ΚΚΕ, που τον διεύθηνε ο Στ. Κασιμάτης (τον πρώτο διεύθυναν οι Νίκος Πλουμπίδης και Νίκος Μπελογιάννης). Η ΕΠΟΝ έπαιξε σημαντικό ρόλο στο αντάρτικο και στην ιστορία της χώρας εκείνη την εποχή. Αυτή όμως ήταν και η απαρχή του σύγχρονου φοιτητικού κινήματος ,που την δεκαετία του 60 και του 70 κυρίως έπαιξε καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις. Το 1965 ιδρύεται η δημοκρατική νεολαία Λαμπράκη.

Το 1968 ιδρύεται η ΚΝΕ, που για παρα πολύ καιρό υπήρξε ο μπροστάρης του φοιτητικού κινήματος, αν και με την διάσπαση του ΚΚΕ την ίδια χρονιά ακολούθησαν ιδρύσεις νεολαιών διαφόρων τύπων και βεβαίως και φιλοχουντικών νεολαιών,κάτι που το πρωτοξεκίνησε ο Μεταξάς. Μέσα σε αυτές ήταν και η Νεολαία του ΚΚΕ εσωτερικού, η ΕΚΟΝ Ρήγς Φεραίος. Ας δούμε όμως την κατάσταση των νεολαιών κατά τη διάρκεια της δικτατορίας και έπειτα

ΚΝΕ

Η KNE ιδρύθηκε στις 22 Αυγούστου του 1968 κατά την διάρκεια της Χούντας των Συνταγματαρχών. Μετά τη Μεταπολίτευση και τη νομιμοποίηση του Κομμουνιστικού Κόμματος η ΚΝΕ κατέστη η μαζικότερη πολιτική οργάνωση νεολαίας. Το φθινόπωρο του 1989, μέσα στη γενικότερη πολιτική κρίση της Αριστεράς στην Ελλάδα, την κατάρρευση του ανατολικού μπλοκ και την συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ/ΝΔ/ΣΥΝ αποχώρησαν ή/και διεγράφησαν πολλά μέλη του ΚΚΕ (μαζί με 15 μέλη της ΚΕ) και ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του στελεχικού δυναμικού και των μελών της ΚΝΕ, με επικεφαλής τον ίδιο τον Γραμματέα Γιώργο Γράψα.

Οι περισσότεροι από αυτούς τους αγωνιστές του κομμουνιστικού κινήματος συγκρότησαν το Νέο Αριστερό Ρεύμα. Η δε πλειοψηφία της ΚΝΕ που συντάχτηκε με το ΝΑΡ, μετονομάστηκε στο 5ο Συνέδριο το 1990 σε ΚΝΕ-ΝΑΡ, τίτλο που θα κρατήσει έως το Συνέδριο μετεξέλιξης το 1995, οπότε θα μετονομαστεί τελικά σε Νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση (ΝΚΑ). Η διάσπαση της ΚΝΕ πραγματοποιήθηκε το Σεπτέμβρη του 1989. Παρά τη σοβαρή μείωση των δυνάμεών της η ΚΝΕ συνέχισε τη δράση της και σταδιακά (1991-1998) επανέκτησε ένα τμήμα από την παλιά της δυναμική (πορεία ανασυγκρότησης). Σήμερα η ΚΝΕ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη δύναμη μετά τη ΔΑΠ, στα πανεπιστήμια, που εκπροσωπεί τη Νέα Δημοκρατία. Η ΚΝΕ είχε τις Πανσπουδαστικές κινήσεις Συνεργασίας, που μετατράπηκαν σε Πανσπουδαστική κίινηση συνεργασίας μετά το 1998.

Τον Νοέμβριο του 2009 πάνω από 700 αντιπρόσωποι από 110 Επιτροπές Αγώνα και 17 Συλλόγους από πανεπιστήμια και ΤΕΙ, σε πανελλαδική σύσκεψη αποφάσισαν τη δημιουργία του Μετώπου Αγώνα Σπουδαστών, το οποίο αποτελεί τον πόλο συσπείρωσης φοιτητών-σπουδαστών οργανώνοντας τον αγώνα του στο πλευρό του ΠΑΜΕ. Η Πανσπουδαστική αποφάσισε να μετασχηματιστεί αποκλειστικά σε εκλογικό σχήμα, όπου κατάφερε το 2014 να πάρει τη δεύτερη θέση από την ΠΑΣΠ.

ΕΚΟΝ ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ

Ο Ρήγας Φεραίος (1967-1999) ήταν η οργάνωση νεολαίας του ΚΚΕ εσωτερικού. Ιδρύθηκε στις 17 Δεκεμβρίου του 1967, ως Πανελλήνια Αντιδικτατορική Οργάνωση Σπουδαστών (ΠΑΟΣ) “Ρήγας Φεραίος”, κυρίως από πρώην μέλη της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη και μετά τη διάσπαση του ΚΚΕ, το 1968, τοποθετήθηκε υπέρ του ΚΚΕ εσωτερικού. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας ανέπτυξε έντονη αντιδικτατορική δράση και εκατοντάδες μέλη της οργάνωσης συνελήφθησαν, βασανίστηκαν και φυλακίστηκαν, ενώ οι καταδίκες των μελών του αθροίζονται σε πολλούς αγώνες. Παράλληλα η συμβολή του “Ρήγα Φεραίου” στην ανάπτυξη του μαζικού αντιδικτατορικού κινήματος ήταν ιδιαιτέρως σημαντική, ενώ επίσης έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην δημιουργία των Φοιτητικών Επιτροπών Αγώνα.

Οι πλατιές αυτές συλλογικότητες, που αποτελούνταν από φοιτητές που αναζητούσαν τρόπους συλλογικής αντιδικτατορικής δράσης, θα δράσουν δημόσια στις σχόλες τους και μέσα στα αμφιθέατρα διεκδικώντας τη δυνατότητα για δημόσιες συγκεντρώσεις και συζήτηση, ενώ προφυλάσσουν τον παράνομο οργανωτικό τους ιστό. Το 1972, θα συγκροτηθεί το Διασχολικό των ΦΕΑ που συντονίζει όλες τις σχολές. Το σχήμα αυτό θα αποδειχθεί ιδιαίτερα αποτελεσματικό και θα αποτελέσει τον βασικό ιστό ανάπτυξης του φοιτητικού αντιδικτατορικού κινήματος. Παράλληλα εκατοντάδες μέλη του Ρήγα θα συμμετάσχουν στην εξέγερση του Πολυτεχνείου και η οργάνωση θα έχει την πλειοψηφία στην συντονιστική επιτροπή κατάληψης.

Τον Ιούνιο του 1974, μετονομάστηκε σε Πανελλαδική Οργάνωση Νέων (ΠΟΝ) “Ρήγας Φεραίος” και αυτοαναγνωρίστηκε ως νεολαία του ΚΚΕ εσωτερικού. Στη μεταπολίτευση συνέχισε τη δράση της, έχοντας ιδιαίτερη ανάπτυξη στο φοιτητικό κίνημα. Στην Α΄ Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του 1976, μετονομάστηκε σε Ελληνική Κομμουνιστική Νεολαία (ΕΚΟΝ) “Ρήγας Φεραίος”, παρά τη διαφωνία ισχυρής τάσης, που επέμενε στη διατήρηση του ευρύτερου πολιτικού χαρακτήρα της οργάνωσης. Στις γραμμές της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος διαμορφώθηκε η πλειοψηφούσα αριστερή πτέρυγα, η οποία είχε αναφορές στον κριτικό μαρξισμό που εκπροσωπούσαν θεωρητικοί όπως ο Νίκος Πουλαντζάς και ο Λουί Αλτουσέρ καθώς επίσης και σε γεγονότα διεθνούς εμβέλειας όπως ο Γαλλικός Μάης του ’68 και η Πολιτιστική Επανάσταση στην Κίνα. Η πτέρυγα αυτή διαφωνούσε με τις πολιτικές και στρατηγικές επιλογές του κόμματος.

Μετά την εκλογική αποτυχία του 1977, η αριστερή πτέρυγα της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος όξυνε την κριτική της τονίζοντας πως η δημιουργία του εκλογικού σχήματος της Συμμαχίας Προοδευτικών και Αριστερών Δυνάμεων με τα θολά, μετριοπαθή και ετερόκλητα χαρακτηριστικά της, αποτελούσε την κύρια αιτία της εκλογικής συρρίκνωσης. Η εσωτερική κρίση οξύνθηκε μέχρι τις παραμονές της σύγκλισης της Β’ Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης της οργάνωσης, την οποία η ηγεσία του ΚΚΕ Εσωτερικού δεν αναγνώρισε. Όσοι συμμετείχαν σε αυτή διαγράφτηκαν από την κομματική ηγεσία (65%-70% της οργάνωσης). Οι διαγραφέντες ίδρυσαν ξεχωριστή οργάνωση με τον τίτλο ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος – Β΄ Πανελλαδική.

Κατά τη διάσπαση του 1987, όταν η πλειοψηφία του ΚΚΕ εσωτερικού ίδρυσε την Ελληνική Αριστερά (ΕΑΡ), ο Ρήγας Φεραίος αποτέλεσε νεολαία του ΚΚΕ εσωτερικού – Ανανεωτική Αριστερά. Τα επόμενα χρόνια συρρικνώθηκε και το 1999, τα λίγα μέλη που είχαν απομείνει επέλεξαν να μετονομαστούν σε Νεολαία Ανανεωτικής Κομμουνιστικής Οικολογικής Αριστεράς (ΑΚΟΑ).

Ο Ρήγας Φεραίος εξέδιδε τον Θούριο. Ανάμεσα στους κατά καιρούς γραμματείς της οργάνωσης ήταν οι Κώστας Κωσταράκος, Γιάννης Βούλγαρης, Μάνος Σωτηριάδης, Μπάμπης Γεωργούλας, Νίκος Βούτσης, Νίκος Φίλης, Μιχάλης Σαμπατακάκης κ.ά.

Η φοιτητική της παράταξη ήταν ο Δημοκρατικός αγώνας.

ΕΚΟΦ η Νεολαία της προδικτατορικής Δεξιάς

Η ΕΚΟΦ ήταν η νεολαία που εξέφραζε στα πανεπιστήμια (με την ορολογία της εποχής) τους εθνικόφρονες φοιτητές απέναντι στους αριστερούς φοιτητές την περίοδο 1960 έως 1967, οπότε και διαλύθηκε από τον καταναγκαστικό νόμο της χούντας περί σωματείων. Κάποια στελέχη της έγιναν φίλα προσκείμενα στο καθεστώς της χούντας, ενώ άλλα ήταν εναντίον. Τα χουντικά σωματεία είχαν μέλη της ΕΚΟΦ. Μετά τη δικτατορία η κύρια δύναμη της δεξιάς ήταν και είναι η ΔΑΠ, που από το 1987 είναι πρώτη στα πανεπιστήμια, έναντι της πολυδιασπασμένης φοιτητικής αριστεράς.

Η Ιστορία της ΔΑΠ

Η Δημοκρατική Ανανεωτική Πρωτοπορία – Νέα Δημοκρατική Φοιτητική Κίνηση (Δ.Α.Π.-Ν.Δ.Φ.Κ.) είναι η φοιτητική παράταξη της Νέας Δημοκρατίας και αντιπροσωπεύει την Κεντροδεξιά και την Δεξιά στα Πανεπιστήμια.

Δημιουργήθηκε το 1976 ως αποτέλεσμα συγχώνευσης των παρατάξεων της Δημοκρατικής Ανανεωτικής Πρωτοπορίας (παράταξη των αθηναϊκών Πανεπιστημίων και Τ.Ε.Ι. το 1975) και της Νέας Δημοκρατικής Φοιτητικής Κίνησης (παράταξη της Θεσσαλονίκης το 1974 και 1975). Την τελική ονομασία ΔΑΠ-ΝΔΦΚ πρότεινε ο τότε, φοιτητής Ιατρικής και μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας της ΟΝΝΕΔ, Νίκος Παπαδημάτος, μετά από ολονύκτιες διαπραγματεύσεις οι οποίες έδειχναν να καταλήγουν σε αδιέξοδο, αφού ούτε η παράταξη των αθηναϊκών Πανεπιστημίων και ΤΕΙ δέχονταν να απαλειφθεί το ΔΑΠ ούτε η παράταξη της Θεσσαλονίκης να μην υπάρχει ευθεία αναφορά στη ΝΔΦΚ.

ΠΑΣΠ

Η Πανελλήνια Αγωνιστική Σπουδαστική Παράταξη (Π.Α.Σ.Π.) είναι μια φοιτητική συνδικαλιστική παράταξη, δρα στο χώρο του ελληνικού πανεπιστημίου από το 1974.

Κατά τη μεταπολιτευτική περίοδο η ιδρυτική διακήρυξη της 3 Σεπτεμβρίου 1974 από τον Ανδρέα Παπανδρέου προκάλεσε τη συγκρότηση του φοιτητικού κινήματος «Φίλοι Ανδρέα Παπανδρέου». Το 1975 το κίνημα αυτό μετεξελίχθηκε στην Πανελλήνια Αγωνιστική Σπουδαστική Παράταξη.

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αποκάλεσε την ΠΑΣΠ «Αριστερά της Αριστεράς». Το 1982 οι προτάσεις της ΠΑΣΠ προκάλεσαν τη μεταρρύθμιση στον χώρο των ΑΕΙ και αποτέλεσαν τη βάση του Ν. 1268/82 που καταχώρισε την ελεύθερη συνδικαλιστική δράση και τα όργανα συνδιοίκησης. Το 1992 η ΠΑΣΠ αντιστάθηκε στο γνωστό «Νόμο Σουφλιά» (Ν.2083/1992) με τους δυο κύκλους σπουδών και συμμετείχε στη μάχη που έδωσε τότε στο σύνολό του το μαθητικό και φοιτητικό κίνημα. To 1995 αντιτάχθηκε στη Βιβλιοκάρτα αλλά και αργότερα όταν άρχισε γόνιμη κριτική στο Νόμο Αρσένη (περίοδος 1999). Έπειτα, σταθμοί στη δράση της ήταν η ανατροπή του νόμου Γιαννίτση για το ασφαλιστικό σύστημα όπου συμμετείχε μαζί με πολλές άλλες λαϊκές δυνάμεις και η περίοδος της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης το 2006.

Το έμβλημα της Π.Α.Σ.Π. είναι η σηκωμένη αριστερή γροθιά, το γρανάζι και το βιβλίο. Η αριστερή γροθιά συμβολίζει την κεντροαριστερή ιδεολογία της παράταξης, το βιβλίο συμβολίζει το φοιτητικό κίνημα, ενώ το γρανάζι το εργατικό κίνημα, με το οποίο το φοιτητικό είναι άρρηκτα συνδεδεμένο στο χώρο της αριστεράς. Οι δυνάμει της ΠΑΣΠ έχουν υποστεί πτώση τα τελευταία χρόνια.

Οι προσπάθειες του ΣΥΡΙΖΑ στα πανεπιστήμια

Ο Συνασπισμός της αριστεράς και της προόδου ίδρυσε στα πανεπιστήμια το Δίκτυο Αυτόνομων Ριζοσπαστικών Αριστερών Σχημάτων (Δ.Α.Ρ.Α.Σ), όπου το 2007 έφτιαξε την αριστρή ενότητα.

Η Αριστερή ενότητα προέκυψε μέσα από την ανάγκη της ενότητας σε πιο μόνιμη βάση των δυνάμεων που αντιπαλέψαν την κυβερνητική πολιτική και την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση κατά τη διάρκεια των φοιτητικών κινημάτων του ’06 και ’07. Κύριες συνιστώσες στη δημιουργία της Αριστερής Ενότητας ήταν το ΔΑΡΑΣ και τα Αριστερά Σχήματα. Το ΔΑΡΑΣ αποτελούσε μια δικτύωση αυτόνομων αριστερών σχημάτων με αναφορά στην τότε Νεολαία Συνασπισμού, στην ΑΚΟΑ και στην πολιτική οργάνωση Κόκκινο. Η παράταξη Αριστερά Σχήματα ιδρύθηκε το 1991 από την πολιτική ομάδα Α/συνέχεια (μετέπειτα ΚΟΕ). Και οι δύο δυνάμεις συμμετείχαν ακόμη στο κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης, μέσω του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ, αλλά και στο αντιπολεμικό κίνημα.

Το εγχείρημα πλαισιωνόταν και από άλλα μικρότερα ανεξάρτητα σχήματα. Έτσι, τον Μάρτιο του 2007, τα Αριστερά Σχήματα σε συνεργασία με το ΔΑΡΑΣ και ανεξάρτητα σχήματα δημιούργησαν την Αριστερή Ενότητα, με σκοπό να αποτελέσει το όχημα για τη συμπόρευση όλων των αριστερών δυνάμεων μέσα στα Πανεπιστήμια.

Τα σχήματα της ΑΡΕΝ πρωταγωνίστησαν μέσω των φοιτητικών συλλόγων στους αγώνες ενάντια στη νεοφιλελεύθερη εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, όπως αυτή εκφραζόταν και εκφράζεται από τον περίφημο νόμο Διαμαντοπούλου του 2011 και συμμετείχαν ενεργά στην καταλήψεις και τις κινητοποιήσεις της περιόδου συχνά σε συμπόρευση με τα φοιτητικά σχήματα της ΕΑΑΚ. Συμμετείχαν επίσης στους αγώνες κατά των απολύσεων των διοικητικών υπαλλήλων των πανεπιστημίων το φθινόπωρο του 2014.

Στήριξαν και συνεχίζουν να στηρίζουν όλες τις πανεργατικές απεργίες, αποσκοπώντας στη συμπόρευση του φοιτητικού με το εργατικό και το ευρύτερο λαϊκό κίνημα. Για τον ίδιο λόγο πρωτοστάτησαν στις λαϊκές κινητοποιήσεις της πλατείας Συντάγματος και των άλλων πλατειών της χώρας ενάντια στις ακραίες μνημονιακές πολιτικές που ασκούσε τότε η κυβέρνηση Παπανδρέου. Τέλος, ήταν ενεργό κομμάτι της νεολαιίστικης εξέγερσης του Δεκέμβρη του 2008, που ακολούθησε τη δολοφονία του 16χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από αστυνομικό στα Εξάρχεια.

Η ΑΡΕΝ αγωνίστηκε για την καθολική δημόσια και δωρεάν Παιδεία σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Πάλεψε για τον εκδημοκρατισμό των γενικών συνελεύσεων των φοιτητικών συλλόγων και για την ανασύσταση της ΕΦΕΕ καθώς και για την επαναφορά της συνδιοίκησης στα Πανεπιστήμια. Ήταν επίσης ενεργό κομμάτι του αγώνα για τον τερματισμό των πολιτικών λιτότητας σε Ελλάδα και Ευρώπη και ιδιαίτερα των πολιτικών που μεταφέρουν τα βάρη τις κρίσης στη νεολαία θέλοντας να την καταστήσουν χαμένη γενιά. Συμμετείχε ακόμα σε όλα τα αντιφασιστικά και αντιρατσιστικά κινήματα, παλεύοντας για τη διάδοση των αντίστοιχων ιδεών μέσα στα Πανεπιστήμια.

Στο Πανελλαδικό διήμερο στις 8-9 Μαρτίου του 2014 αποφασίστηκε η λήψη αποφάσεων σε όλες τις διαδικασίες της ΑΡΕΝ με τη μεθοδολογία μία ψήφος ανά σχήμα, καθιστώντας της ΑΡΕΝ έμπρακτα την πιο δημοκρατική και ανοιχτή παράταξη εντός των φοιτητικών συλλόγων. Επίσης καθορίστηκε και ένα συντονιστικό της ΑΡΕΝ, αναγνωρισμένο και αποφασισμένο από όλα τα σχήματα, στο οποίο θα συμμετέχουν ορισμένα σχήματα κυκλικά μετά από κάθε πανελλαδική διαδικασία. Στην ίδια διαδικασία οι δυνάμεις που πρόσκεινταν στην πολιτική οργάνωση Παρέμβαση (πρότερη διάσπαση της ΚΟΕ) αποχώρησαν από την ΑΡΕΝ.

Στο Πανελλαδικό διήμερο στις 10-11 Οκτωβρίου του 2015 τα μέλη της ΑΡΕΝ που παρέμειναν στη νεολαία ΣΥΡΙΖΑ αποχώρησαν από την Αριστερή Ενότητα, διαφωνώντας με την κατεύθυνση για σύγκρουση με την Ευρωζώνη που έβαζε η πλειοψηφία των σχημάτων της ΑΡΕΝ και με την σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Είχε προηγηθεί η αποχώρηση της πλειοψηφίας του ΚΣ αλλά και των μελών της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ από τον ΣΥΡΙΖΑ, διαφωνώντας πλήρως με τη μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ σε μνημονιακό κόμμα και μιλώντας ανοιχτά για χρεωκοπία του εγχειρήματος του ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι η ΑΡΕΝ έπαψε πλέον να έχει αναφορά στο ΣΥΡΙΖΑ.

Τα μέλη της ΑΡΕΝ που παρέμειναν στη Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ ίδρυσαν το BLOCO – Δίκτυο Σχημάτων Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Μια μικρή αλλά ολοένα αναπτυσσόμενη δύναμη μέσα στα πανεπιστήμια.

ΕΑΑΚ

Η Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση (Ε.Α.Α.Κ.) είναι ένα δίκτυο που αποτελείται από ένα σύνολο αριστερών φοιτητικών και σπουδαστικών πολιτικο-συνδικαλιστικών σχημάτων, τα οποία δραστηριοποιούνται στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα ΤΕΙ και Πανεπιστήμια της Ελλάδας.

Τα σχήματα της ΕΑΑΚ συγκροτούν ένα δίκτυο πολιτικοσυνδικαλιστικών σχημάτων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Πρόκειται για ένα σύνολο αριστερών σχημάτων, στα οποία συμμετέχουν ανένταχτοι αγωνιστές καθώς και φοιτητές που συμμετέχουν σε οργανώσεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Το καθένα από τα σχήματα της ΕΑΑΚ δραστηριοποιείται ανά φοιτητικό σύλλογο. Κάθε σχήμα έχει διαφορετική ονομασία και διαθέτει μια σχετική αυτοτέλεια οργάνωσης, λήψης πολιτικών αποφάσεων και δραστηριότητας.

Τα διάφορα σχήματα και τα μέλη τους συναντώνται, ανταλλάσσουν απόψεις και καταλήγουν σε συγκεκριμένη πολιτική απόφαση στο τακτικό πανελλαδικό διήμερο ΕΑΑΚ που πραγματοποιείται δύο φορές το χρόνο. Εκτός από αυτή την πανελλαδική αποφασιστικού χαρακτήρα διαδικασία, πραγματοποιούνται και επί μέρους διαδικασίες αποφασιστικού χαρακτήρα σε πόλεις ή επαρχίες, οι οποίες θέτουν κατευθύνσεις για την κίνηση των σχημάτων σεβόμενη πάντα την αυτοτέλεια αυτών

Μια από τις βασικές πολιτικές επιλογές ενός σχήματος, που διαφοροποιεί την έννοια αυτή από την έννοια της παράταξης, αποτελεί η επιλογή της μη εκπροσώπησης του σχήματος από μεμονωμένα άτομα ή από συγκεκριμένη ιεραρχική δομή, αλλά την έμφαση στη σημασία της συνδιαμόρφωσης κατά τη λήψη πολιτικών αποφάσεων μέσα από προσπάθεια σύνθεσης διαφορετικών πολιτικών αντιλήψεων, στο βαθμό που αυτό είναι εφικτό. Σύμφωνα με αυτή, κάθε πολιτική συζήτηση εξετάζει εναλλακτικές πολιτικές προτάσεις ούτως ώστε να επιτευχθεί συμφωνία των μελών της με βασικό κριτήριο αυτό της κοινωνικής αποτελεσματικότητας. Τα σχήματα της ΕΑΑΚ λόγω της δομής τους διατηρούν σχετική αυτονομία από τις πολιτικές συνιστώσες που τα συνθέτουν ενώ σήμερα είναι η τρίτη δύναμη μέσα στα πανεπιστήμια.

Αποτελέσματα φοιτητικών εκλογών της ΕΦΕΕ (1974-1982)

Το 1974 τα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών ήταν τα εξής;

ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣΕΔΡΕΣ
ΠΣΚ88
ΠΑΣΠ77
ΡΗΓΑΣ ΚΑΙ ΕΔΗΝ60
ΝΔΚΙ51
ΑΑΣΠΕ15
ΠΠΣΠ11
ΑΠΣ4
ΣΦΠ2

Το 1975

ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣΕΔΡΕΣ
ΠΑΣΠ73
ΠΣΚ66
ΡΗΓΑΣ ΚΑΙ ΕΔΗΝ58
ΝΔΚΙ47
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ40
ΑΑΣΠΕ15
ΠΠΣΠ10
ΑΠΣ3
ΣΦΠ2
ΕΠΑΣ1

Το 1976

ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣΕΔΡΕΣ
ΠΑΣΠ81
ΠΣΚ80
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ70
ΔΑΠ-ΝΔΦΚ48
ΠΠΣΠ19
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ17
ΑΑΣΠΕ12

το 1977

ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣΕΔΡΕΣΠΟΣΟΣΤΟ
ΠΣΚ14829%
ΔΗΜ.ΑΓΩΝΑΣ11723%
ΠΑΣΠ10022%
ΔΑΠ6713%
ΠΠΣΠ255%
ΑΑΣΠΕ173%
ΔΗΜ.ΠΟΡΕΙΑ142%

το 1978

ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣΕΔΡΕΣΠΟΣΟΣΤΟ
ΠΣΚ16530,62%
ΠΑΣΠ14427,62%
ΔΗΜ.ΑΓΩΝΑΣ10115,73%
ΔΑΠ-ΝΔΦΚ6612,13%
ΠΠΣΠ375,39%
ΑΑΣΠΕ172,34%

το 1979

ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣΕΔΡΕΣΠΟΣΟΣΤΟ
ΠΣΚ18431,15%
ΠΑΣΠ15026,42%
ΔΑΠ-ΝΔΦΚ5810,3%
ΠΠΣΠ425,1%
ΔΗΜ.ΑΓΩΝΑΣ396,55%
Β’ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ285,5%
ΑΑΣΠΕ72%

το 1980

ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣΨΗΦΟΙΠΟΣΟΣΤΟ
ΠΣΚ15.50830,2%
ΠΑΣΠ13.20325,6%
ΑΣΦ5.59610,8%
ΔΑΠ-ΝΔΦΚ5.16610%
ΔΗΜ.ΑΓΩΝΑΣ4.0747,99%
ΠΠΣΠ2.8745,5%

το 1981

ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣΨΗΦΟΙΠΟΣΟΣΤΟ
ΠΣΚ15.50631,8%
ΠΑΣΠ12.40425,4%
ΑΣΦ4.5989,4%
ΔΑΠ-ΝΔΦΚ5.79011,9%
ΔΗΜ.ΑΓΩΝΑΣ4.7089,5%
ΠΠΣΠ1.1232,3%

Το 1982

ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣΨΗΦΟΙΠΟΣΟΣΤΟ
ΠΣΚ16.58631,3%
ΠΑΣΠ14.11126,3%
ΑΣΦ3.3686,25%
ΔΑΠ-ΝΔΦΚ6.83112,7%
ΔΗΜ.ΑΓΩΝΑΣ7.17513,6%
ΠΠΣΠ00%

Αποτελέσματα 2016-2019

2016

ΨΗΦΟΙΠΟΣΟΣΤΟ
ΨΗΦΙΣΑΝ56.601
ΕΓΚΥΡΑ54.689
ΑΚΥΡΑ1.912
ΛΕΥΚΑ1.2492,28%
ΣΧΟΛΕΣ189/199
ΠΑΡΑΤΑΞΗΨΗΦΟΙΠΟΣΟΣΤΟ
ΔΑΠ17.24531,53%
ΠΚΣ10.67019,51%
ΔΙΑΦΟΡΑ9.28416,98%
ΕΑΑΚ8.27115,12%
ΠΑΣΠ6.88712,59%
BLOCO4870,89%
ΑΓ.ΚΙΝ3480,64%

2017

ΨΗΦΟΙΠΟΣΟΣΤΟ
ΨΗΦΙΣΑΝ51269
ΕΓΚΥΡΑ49524
ΑΚΥΡΑ1745
ΛΕΥΚΑ10142,04%
ΣΧΟΛΕΣ196/199
ΠΑΡΑΤΑΞΗΨΗΦΟΙ
ΔΑΠ2030541,00%
ΠΚΣ977219,73%
ΠΑΣΠ699614,13%
ΕΑΑΚ664913,43%
ΔΙΑΦΟΡΑ39237,92%
BLOCO4780,97%
ΑΓ.ΚΙΝ3890,79%

2018

ΨΗΦΟΙΠΟΣΟΣΤΟ
ΨΗΦΙΣΑΝ46254
ΕΓΚΥΡΑ44700
ΑΚΥΡΑ1554
ΛΕΥΚΑ10142,27%
ΣΧΟΛΕΣ198/207
ΠΑΡΑΤΑΞΗΨΗΦΟΙΠΟΣΟΣΤΟ
ΔΑΠ1835741,07%
ΠΚΣ955521,38%
ΕΑΑΚ575512,87%
ΠΑΣΠ572812,81%
ΔΙΑΦΟΡΑ33697,54%
BLOCO4711,05%
ΑΓ.ΚΙΝ4390,98%

2019

ΨΗΦΟΙΠΟΣΟΣΤΟ
ΨΗΦΙΣΑΝ50598
ΕΓΚΥΡΑ48693
ΑΚΥΡΑ1905
ΛΕΥΚΑ11692,40%
ΣΧΟΛΕΣ200/214
ΠΑΡΑΤΑΞΗΨΗΦΟΙΠΟΣΟΣΤΟ
ΔΑΠ1905139,12%
ΠΚΣ1148523,59%
ΠΑΣΠ628912,92%
ΕΑΑΚ600912,34%
ΔΙΑΦΟΡΑ37317,66%
BLOCO7041,45%
ΑΓ.ΚΙΝ2410,49%

Το 2020 λόγω του κορωνοϊού δεν έγιναν εκλογές, για το 2021 δεν γνωρίζουμε, ενώ η κυρία Κεραμέως σχεδιάζει εκλογές με ενιαίο ψηφοδέλτιο, χωρίς δηλαδή παρατάξεις αλλά με πρόσωπα, σαν να λέμε 15 μελη στα σχολεία . Το τι θα γίνει θα το μάθουμε.



Categories: ΑΠΟΨΕΙΣ

Tags: ,

Σχολιάστε Ελεύθερα

Αρέσει σε %d bloggers: