Ιστορίες και εκδηλώσεις λατρείας στον Ντιέγκο Μαραντόνα

Ο Ντιέγκο Μαραντόνα ήταν αγαπητός στον λαό και αυτό φαίνεται από τις εκδηλώσεις λατρείας του κόσμου.

Μια συγκλονιστική ιστορία του 1985 δείχνει τη μεγάλη καρδιά που είχε ο Αργεντίνος. Τον Ιανουάριο του 1985 λοιπόν τότε που έπαιζε ο Μαραντόνα στη Νάπολι, ο Πιέτρο Πουτζόνε, επιθετικός της τότε ομάδας της Ιταλίας, δέχθηκε το τηλεφώνημα ενός γνωστού του από την Ατσέρα, μια κωμόπολη στην ευρύτερη περιοχή της Νάπολη. Ο άνθρωπος που τηλεφώνησε ήταν ένας οικογενειάρχης με μικρό παιδί και ήθελε μια μεγάλη χάρη από τον Πουτζιόνι.

Ο καλύτερος αγώνας της ζωής του όπως τον χαρακτήρισε ο ίδιος

Αυτή ήταν το να μεσολαβήσει για να γίνει ένα φιλικό παιχνίδι στο γήπεδο της ερασιτεχνικής ομάδας της κωμόπολης, ανάμεσα στην Ατσέρα και τη Νάπολι, αλλά με τον Μαραντόνα κανονικά στην 11άδα, αφού ο μικρός γιος του είχε ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας και η οικογένειά του χρειαζόταν λεφτά. Η ιδέα προφανώς δεν άρεσε στη διοίκηση των παρτενοπέι, η οποία ήταν αμέσως αρνητική αφού υπήρχε φόβος για τραυματισμός κάποιου παίκτη και ειδικά του Αργεντίνου. Φόβος που οδήγησε και τη Lloyd, ασφαλιστική εταιρεία με έδρα το Λονδίνο, να πει «όχι» επειδή υπήρχε ρήτρα κάτι εκατ. ευρώ (σε σημερινά λεφτά) για ενδεχόμενο τραυματισμό του Μαραντόνα.

Ο Ντιέγκο, όμως, δεν καταλάβαινε από αυτά. «Να πάει να γ@@@@ η Lloyd και το Λονδίνο, θα παίξουμε κανονικά γι’ αυτόν τον πιτσιρικά», ήταν τα λόγια του όταν έμαθε τι γινόταν και πλήρωσε ο ίδιος μάλιστα τη ρήτρα για πιθανό τραυματισμό του, παίζοντας ένα ματς για το οποίο χρόνια αργότερα είπε πως «ήταν το σημαντικότερο της καριέρας μου». Κανένας δεν μπορούσε να εμποδίσει τον Μαραντόνα και ο φιλανθρωπικός αγώνας έγινε κανονικά σε ένα λασπωμένο γήπεδο, το οποίο θα μπορούσε όνως να προκαλέσει σοβαρό τραυματισμό στον Αργεντινό.

Ο Ντιέγκο μάλιστα έδωσε τα πάντα μέσα στον αγωνιστικό χώρο, που χαρακτηρίζεται και ως «χωράφι με πατάτες», για να διασκεδάσει τους περίπου 10.000 θεατές και παράλληλα να βοηθήσει την οικογένεια του παιδιού να μαζέψει το ποσό που χρειαζόταν για να εγχειριστεί στη Γαλλία.

Η ιστορία είναι συγκλονιστική και δείχνει το ήθος και το μεγαλείο του Μαραντόνα, που προς τιμή του ένας διαιτητής στον Ισημερινό διέκοψε τον αγώνα για να τηρήσει ενός λεπτού σιγή. Εδώ στην Ελλάδα ο Ντιέγκο πέρασε από δύο γήπεδα, το ένα ήταν η Τούμπα το 1989, όπου έπαιξε έναντι του ΠΑΟΚ για να τον αποκλείσει από την επόμενη φάση του UEFA και στη συνέχεια η Νάπολι του Μαραντόνα να κατακτήσει τον τίτλο. Για τον Μαραντόνα σήμερα φτιάχτηκε γκράφιτι προς τιμήν του έξω από το γήπεδο του ΠΑΟΚ

Το δεύτερο γήπεδο που επισκέφτηκε ο βιρτουόζος της μπάλας, ήταν το γήπεδο Καραϊσκάκη πολλά χρόνια αργότερα και αφού είχε αποσυρθεί από το ποδόσφαιρο. Ήταν 13 Ιανουαρίου του 2005 όταν ο Μαραντόνα πάτησε το χορτάρι του «Γεώργιος Καραϊσκάκης», πήρε το μικρόφωνο και φώναξε «Ζήτω η Ελλάδα, ζήτω ο Ολυμπιακός». Ήταν η πρώτη χρονιά του Ριβάλντο στον Ολυμπιακό του Σωκράτη Κόκκαλη και το πρωτάθλημα ήταν ακόμη στην κόψη του ξυραφιού. Ο Ντιέγκο Μαραντόνα, υπέρβαρος έκανε άλλη μια προσπάθεια να επανέλθει. Αυτό φυσικά, δεν άλλαζε τίποτα. Μόνο και μόνο η εμφάνισή του, ήταν αφορμή για το φαληρικό στάδιο να γεμίσει. Ο Μαραντόνα πήρε την κάρτα μέλους του Ολυμπιακού και οι φίλοι των ερυθρόλευκων απαντούν με την ιαχή «Μαραντόνα είσαι τρέλα, με την κόκκινη φανέλα». 

Έναμισι χρόνο μετά, στις 12 Μαΐου του 2006, είναι όλα εντελώς διαφορετικά. Ο Ολυμπιακός έχει κατακτήσει το δεύτερο συνεχόμενο πρωτάθλημα της εποχής Ριβάλντο και είναι έτοιμοι να το γιορτάσουν. Στο Καραϊσκάκη εμφανίζεται ξανά ο γυμνασμένος και αδυνατισμένος πια Ντιέγκο Μαραντόνα, με άλλη διάθεση. Ήταν η εποχή που ο «Θεός» σχεδίαζε την επιστροφή του μέσω των πάγκων. 

Στο Καραϊσκάκη ο Ολυμπιακός θα αντιμετώπιζε τον Ιωνικό με τον Μαραντόνα στις κερκίδες και τον Σπύρο Παπαδόπουλο να παρουσιάζει τη φιέστα. Άλλες εποχές. Ο Ντιεγκίτο φυσικά δεν αρκέστηκε στο ρόλο του παρατηρητή. Κατέβηκε ξανά στο χορτάρι, αλλά αυτήν την φορά δεν είχε το άχαρο ρόλο του προηγούμενου Γενάρη. Οι οπαδοί του ολυμπιακού προεκειμένου να τιμήσουν τον μεγάλο ποδοσφαιριστή έκαναν τιμητικό γκράφιτι έξω από το Καραϊσκάκη.

Για τον Μαραντόνα δυστυχώς η ευτυχώς τώρα γράφεται η ιστορία του. Η αγάπη που έδειχνε στον κόσμο είχε και θα έχει ανταπόδοση. Ήταν αυτός ο ποδοσφαρικό αντιήρωας που δεν δίσταζε να τα βάλει με όλους και με όλα. Είδαμε τις στιγμές λατρείας στο λαϊκό προσκύνημα στη χώρα που τον γέννησε, είδαμε την λατρεία του ποδοσφαιρικού πλανήτη σε όλες τις χώρες, γιατί όσοι αγαπάνε το ποδόσφαιρο τον Ντιέγκο τον είχαν στην πρώτη θέση. Θα μπορούσε ο Ντιέγκο να έχει πολλά εκατομμύρια αλλά πέθανε και από τι φαίνεται έχει ελάχιστα, γιατί ο δημοσιογράφος Λουίς Βεντούρα, ο οποίος ήταν φίλος του, πιστεύει ότι δεν θα υπάρξει μάχη μεταξύ των κληρονόμων του, επειδή δεν είναι και τόσα πολλά χρήματα που θα κληρονομήσουν.

«Ο Ντιέγκο πέθανε φτωχός, ζούσε από όσα έπαιρνε ως προπονητής της Χιμνάσια Λα Πλάτα. Γιατί; Επειδή έκανε τη ζωή που ήθελε και επειδή έδινε πολλά σε όσους είχαν ανάγκη. Ο Μαραντόνα φορούσε αλυσίδες, δαχτυλίδια, σκουλαρίκια, του άρεσαν αυτά. Αν κάποιος του έλεγε «Ντιέγκο, ωραίο το δαχτυλίδι», αμέσως το έβγαζε και του το έδινε. Έτσι ήταν. Έδωσε πάρα πολλά σε όποιους είχαν ανάγκη, έτσι ήταν ως τύπος», ήταν τα λόγια του δημοσιογράφου, συμπληρώνοντας όμως και κάτι άλλο. «Πέρα από τη δική του γενναιοδωρία, όμως, ήταν πολλοί αυτοί που του έφαγαν λεφτά. Άνθρωποι που ήταν κοντά του και οι οποίοι το μόνο που έκαναν ήταν να τον εκμεταλλεύονται με κάθε τρόπο».

Ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα σύμφωνα με αποκάλυψη του Χουάν Ραμόν Ρότσα είχε φτάσει κοντά στη μεταγραφή του στον Παναθηναϊκό. Ο Ρότσα όμως που ήταν τότε προπονητής της ομάδας δεν έδωσε τη συγκατάθεσή του και αυτό γιατί δεν θα μπορούσε να τον κουμαντάρει όπως είπε ο ίδιος στον Γιώργο βαρδινογιάννη, λόγω του ότι ήταν στη δύση της καριέρας του. Αναλυτικά όσα είπε ο πρώην προπονητής των πράσινων στην ΕΡΑ ΣΠΟΡ:

Θυμάμαι σαν να ήταν χθες στο γραφείο του κ. Βαρδινογιάννη στην Αρματολών και Κλεφτών, που μου πέταξε πάνω στο τραπέζι, κατά τη διάρκεια της ομιλίας που είχαμε για την ομάδα, το ενδεχόμενο μιας μεταγραφής του Ντιέγκο στον Παναθηναϊκό. Του είπα όχι γιατί δεν ήμουν ικανός να κουμαντάρω τον Ντιέγκο στο τέλος της καριέρας του, με πάρα πολλά προβλήματα, με ένα περιβάλλον πολύ δύσκολο.

Ο Ντιέγκο κουβαλούσε σε όλη τη ζωή του ένα περιβάλλον πολύ δύσκολο και το μόνο που θα έμενε θα ήταν ότι ο Ντιέγκο θα είχε φορέσει τη φανέλα του Παναθηναϊκού. Εγώ όμως δεν ήθελα να δω τον Ντιέγκο στο τέλος του. Να μην μπορεί να συμμετάσχει στις προπονήσεις και να έχει χάσει ένα μεγάλο ποσοστό της ικανότητάς του στο γήπεδο. Γι’ αυτό είπα στον πρόεδρο ότι θα ήταν καλύτερα να μην έρθει. Επίσης αρνήθηκα τη μεταγραφή του Στοίτσκοφ. Κι αυτή ήταν μια περίπτωση δύσκολη, λόγω χαρακτήρα. Αυτές ήταν δυνατές μεταγραφές που για δυο διαφορετικούς λόγους δεν έγιναν».

Το πόσες αποκαλύψεις και ιστορίες για τον Ντιέγκο έχουμε να ακούσουμε δεν λέγεται. Θα μας απασχολεί για καιρό όλους μας.

Σχολιάστε Ελεύθερα