Υπάρχει άραγε Χρυσή Αυγή?

Από τη σύνταξη

Με αφορμή την επέτειο των 79 ετών από την μεγαλειώδη αντίσταση των Ελλήνων έναντι των Ιταλών φασιστών και στη συνέχεια των Γερμανών Ναζιστών, την επέτειο του αντιφασιστικού ΟΧΙ των Ελλήνων, ήρθαμε στο σήμερα και την αναγκαιότητα του να θυμόμαστε το χθες για να αντιμετωπίζουμε το σήμερα. Η υπόθεση που θα μας απασχολήσει είναι αυτή της Χρυσής Αυγής. Η απόφαση για το μέλλον της οργάνωσης βρίσκεται στα σπάργανα και όταν θα εκδοθεί θα την κρίνουμε ανάλογα.

8 περιπτώσεις που η Χρυσή Αυγή ξεπέρασε τον νόμο | LiFO

Αν λοιπόν υποθέσουμε πως η απόφαση για την οργάνωση θα είναι καταδικαστική και θα κριθεί παράνομη, αυτό τι θα σημαίνει? Θα έχουμε το πραγματικό τέλος της δράσης της? Η απάντηση είναι ΟΧΙ.

Δυστυχώς, δεν θα ξεμπλέξουμε έτσι εύκολα και η απάντηση αυτή στηρίζεται στην αρχή πως μια ιδεολογία δεν χάνεται ποτέ, ακόμα και αν φύγουν από τη ζωή οι εκφραστές τις. Εδώ λοιπόν με πολύ προσοχή θα χρησιμοποιήσω το παράδειγμα του ΚΚΕ που από το 1934, εως το 1974 κριθηκε παράνομη η δράση του. Η ιδεολογία όμως του Κομμουνισμού σε αυτά τα 40 χρόνια χάθηκε? ΟΧΙ, και για αυτό υπάρχουν ακόμη κομμουνιστές στην Ελλάδα. Είπα τη λέξη προσοχή, γιατί όταν μιλάς για τον εκφραστή του εθνικισμού στην Ελλάδα και ξαφνικά αναφέρεσαι στον εκφραστή του κομμουνισμού, πολλοί θα πουν ότι είσαι οπαδός της θεωρίας των δύο άκρων, που παρεπιπτόντως ενστερνίζεται ένα μεγάλο μέρος της σημερινής και κατά τύπους δημοκρατική ΕΕ.

Σε μια πλειάδα χωρών άλλωστε της ΕΕ τα κομμουνιστικά κόμματα είναι παράνομα και μαζί με τα κόμματα και τα σύμβολα. Δεν μπορώ άλλωστε να ξεχάσω εκείνο το δικαστήριο που έκανε η Ουγγαρία στην πολυεθνική ζυθοποιία της Heineken για να αφαιρέσει από το σήμα της τα κόκκινα αστέρια που παραπέμπουν κατά το Ουγγρικό κράτος στον κομμουνισμό. Το τραγικό της ειρωνείας για αυτή τη χώρα του πρώην ανατολικού μπλοκ είναι ότι το φασιστικό κόμμα είναι νόμιμο σε σχέση με το κομμουνιστικό και μάλιστα στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. ΟΧΙ, λοιπόν δεν συμφωνούμε με την θεωρία των δύο άκρων που εξυπηρετεί τα συμφέοντα αυτών που την εκφέρουν, διότι ο κομμουνισμός με τον εθνικισμό έχουν διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες.

Ο Κομμουνισμός σαν ιδεολογία ανεξαρτήτως αν συμφωνεί κάποιος ή δεν συμφωνεί προέρχεται από την εργατική τάξη, προϋποθέτει ισχυρά εργατικά συνδικάτα και βεβαίως είναι υπέρ του κρατισμού σε ένα όμως διαφορετικό μοντέλο σε σχέση με το καπιταλιστικό. Η εθνικιστική ιδεολογία στο σήμερα και όχι στην αρχαία Σπάρτη γεννήθηκε μέσα από τις δομές του αστισμού ως απάντηση στο εργατικό κίνημα. Δημιουργήθηκε μάλιστα από εκείνους τους αστούς που βλέπανε την αυξανόμενη κομμουνιστική τάση και την εφεύραν για να αντικρούσουν τα εργατικά συνδικάτα. Οι φασίστες ήταν, είναι και θα είναι τα τσιράκια των αφεντικών για αυτό άλλωστε σε όλες τις ιστορικές στιγμές ο πρώτος τους στόχος ήταν το εργατικό κίνημα και βεβαίως οι κομμουνιστές. Έτσι η θεωρία που ασπάζεται η ΕΕ σχεδόν επίσημα είναι ανιστόρητη, πονηρή και βεβαίως δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα.

Ας πάμε όμως στο αρχικό ζήτημα του άρθρου και ας δούμε το πιο βασικό σημείο. Τι είναι λοιπόν η Χρυσή Αυγή, την απάντηση την έχει δώσει ο ίδιος ο αρχηγός της σε εκδήλωση της οργάνωσης το 2015, εκεί όπου λέει κατα λέξη:

Είμαστε η σπορά των ηττημένων του 1945! Αυτοί είμαστε! οι εθνικιστές, οι εθνικοσοσιαλιστές, οι φασίστες! Μας είπαν Ναζι αλλά δεν μας είπαν ποτέ κλεφτες, αυτά τα χέρια μπορεί να χαιρετάνε έτσι (έκανε ναζιστικό χαιρετισμό) καμιά φορά αλλά είναι καθαρά χέρια, δεν είναι βρώμικα, δεν έχουν κλέψει!

Το κοινό της ομιλίας αφού χειροκρότησε είπε και το γνωστό σύνθημα “Αλήτες, προδότες, πολιτικοί”. Βέβαια εδώ υπάρχει ένα ερώτημα που πρέπει να μπει και ας μην απαντηθεί. Η Χρυσή Αυγή λέει αλήτες-κλέφτες-προδότες τους πολιτικούς και αυτοί τι είναι? Δεν είναι πολιτικοί? Δεν ζητάνε την ψήφο του ελληνικού λαού?

Η Χρυσή αυγή σε μια περίοδο κρίσης πήγε από το 0,26% στο 7% και αν δεν έκανε το μοιραίο λάθος της δολοφονίας ενός Έλληνα αντιφασίστα μπορεί σήμερα να ήταν αξιωματική αντιπολίτευση ή και γιατί όχι και κυβέρνηση. Η δυναμικότητα της ψήφου έφτασε σε έναν αριθμό πάνω από 500.000 Έλληνες. Προφανώς δεν μπορώ να παραδεχτώ ότι αυτός ο αριθμός των Ελλήνων είναι φασίστες ή Ναζί και για αυτό όσο μαθαίναν την δράση του κόμματος τα τελευταία έτη, τόσο και απομακρύνονταν από αυτό, για να φτάσουμε βέβαια και στο εκτός βουλής του 2019.

Ο κόσμος όμως που έφυγε δεν πήγε στην αριστερά, μην αυταπατώμαστε. Ο κόσμος αυτός πήγε στην καλή Χρυσή Αυγή όπως την βάπτιζαν κάποιοι δημοσιογράφοι του συστήματος. Είναι ο κύριος της φωτογραφίας, ονομάζεται Βελόπουλος και αυτή τη στιγμή είναι στην Ελληνική βουλή, ως αρχηγός του κόμματος Ελληνική λύση.

Αποτέλεσμα εικόνας για βελόπουλος

Η καλή Χρυσή Αυγή πήγε εκεί που γεννήθηκε, στα σπάργανα της ΝΔ και στον Βελόπουλο, που ναι μεν δεν έχει τάγματα εφόδου, αλλά έχει όλα τα χαρακτηριστικά του χώρου. Ο Κ.Βελόπουλος θαυμάζει τον Όρμπαν, τον Πούτιν, την Λεπέν, λέει να ανοίξουν τα ξερονήσια που κάποτε εξορίζαν τους αριστερούς για να πάνε οι λαθρομετανάστες όπως του λέει, για να είναι μακριά από τις γειτονιές και να μην προκαλούν πρόβλημα. Επίσης συμφωνεί με την θανατική ποινή σε παιδεραστές και σε πολλές θέσεις που έχει εκφράσει, πραγματικά θα ζήλευε και η κακή Χρυσή Αυγή. Έτσι πολύ εύκολα οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι η Χρυσή Αυγή δεν εξαερώθηκε εν έτει 2019 αλλά κρύφθηκε κάτω από την νόμιμη ακροδεξιά.

Οι φασίστες κρύφτηκαν και όταν τους δοθεί ξανά η ευκαιρία θα ξαναβγούν, μαζί θα βγουν και τα τάγματα εφόδου και θα θρηνήσουμε πολλούς Έλληνες, μετανάστες, ομοφυλόφιλους, κομμουνιστές, ρομά, διαδηλωτές και πολλούς-πολλούς άλλους. Οι φασίστες γεννούν τον φόβο για να μπορουν να ελέγχουν την επαναστατικότητα των προλετάριων, των κατατρεγμένων που ζητούν δικαιώματα. Είναι τα καλύτερα όπλα του συστήματος, δηλαδή των αφεντικών και σε αυτό το σημείο δεν μπορεί να μην μου έρθει ο στίχος που αποδόθηκε στον Μπρεχτ.

 Όταν ήρθαν να πάρουν τους τσιγγάνους δεν αντέδρασα.
Δεν ήμουν τσιγγάνος.
Όταν ήρθαν να πάρουν τους κομμουνιστές δεν αντέδρασα.
Δεν ήμουν κομμουνιστής.
Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους δεν αντέδρασα.
Δεν ήμουν Εβραίος.
Όταν ήρθαν να πάρουν εμένα,
Δεν είχε απομείνει κανείς για να αντιδράσει…

Η απάντηση λοιπόν στον φασισμό δεν είναι μόνο η δικαοσύνη που πρέπει προφανώς να αποδοθεί έστω και με αστικούς όρους, αλλά είναι και η επαγρύπνηση, η αντίδραση απέναντι στους κινδύνους που γεννά το σύστημα. Γιατί πέρα από την Χρυσή Αυγή υπάρχουν και άλλες ακροδεξιές οργανώσεις, υπάρχει η βία του ίδιου του συστήματος που προέρχεται από τους κόλπους των δυνάμεων ασφαλείας της Χώρας. Δεν είναι πολύ καιρός άλλωστε που ένας συνδικαλιστής αστυνομικός αποκάλεσε τους μετανάστες των εξαρχείων σκουπίδια.

Ο φόβος άλλωστε γεννά την αντίδραση του συστήματος έναντι των αντιφρονούντων. Έχουμε δει την ισχύ των λευκών κελιών και την βία σε απλούς διαδηλωτές αλλά ας μην ξεχάσουμε και το πρόσφατο παράδειγμα με τον Τζόκερ.

Το σύνθημα είναι ένα….

Ο Αγώνας συνεχίζεται!!!



Categories: ΑΠΟΨΕΙΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Tags: , ,

Σχολιάστε Ελεύθερα

Αρέσει σε %d bloggers: