Άρτος & οι πρώτοι φουρνάρηδες στους προϊστορικούς χρόνους.

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

Γράφει η Τασσώ Γαΐλα.

Ειδώλιο σπάνιας τελειότητας και ομορφιάς που απεικονίζει φούρναρη με τους εργάτες του να ζυμώνουν ψωμί αντίκρυσα –κυριολεκτικά- για πρώτη φορά σε site … μαγειρικής!   

Πηγή φωτογραφίας: History of Greek Food .wordpress.com.

Το ειδώλιο είναι της εποχής που τα ειδώλια τα κατασκεύαζαν με πηλό και τα έφτιαχναν από τους  προϊστορικούς χρόνους έως την Ρωμαϊκή εποχή. Τέλος στην κατασκευή τους έθεσε ο Χριστιανισμός λίγο αργότερα στου οποίου την ιδεολογία δεν είχαν θέση τα ειδώλια.

Μορφές από τα βάθη του χρόνου πλασμένες από χώμα και νερό, ένας μικρόκοσμος φιλοτεχνημένος από πηλό, αναδύεται απ’ τη μελέτη των πήλινων ειδωλίων της αρχαιότητας, όπως αυτά αποκαλύπτονται στις δεκάδες αρχαιολογικές ανασκαφές σε νεκροταφεία και οικισμούς προϊστορικών και ιστορικών χρόνων.

Το ειδώλιο είναι η πρώτη προσπάθεια του ανθρώπου να αποδώσει σε τρισδιάστατη επιφάνεια τον περιβάλλοντα κόσμο και αποκαλύπτουν στοιχεία για την ιστορία, τις συνήθειες, τις εμπορικές σχέσεις, τους ανθρώπους, τους θεούς, τις ιδεολογίες και τις θρησκείες της αρχαιότητας.

Από την εποχή που η θεά Δήμητρα δίδαξε στους αρχαίους προγόνους μας την καλλιέργεια του σιταριού  ( μόνο που  τότε το σιτάρι ήταν η Ζέα ), σίτος που οι αρχαίοι μας πρόγονοι πίστευαν ότι  όπως και τα βότανα είχε θεραπευτικές ιδιότητες και ότι βοηθούσε στο να γίνουν όσοι το καταναλώνουν πιο έξυπνοι,μέχρι σήμερα έχει κυλλήσει πολύ νερό στο αυλάκι…

Όπως πολύ νερό στο αυλάκι κύλησε –πολλοί αιώνες-, από την εποχή  αυτού του ειδωλίου μέχρι την ιστορική πλέον εποχή …του Περικλή που ήδη το επάγγελμα του φούρναρη ήταν πολύ επικερδές και  στην Αρχαία αγορά στο Θησείο οι φουρνάρηδες πωλούσαν σε πάγκους τα ψωμιά τους. Ερχόταν δε τότε στην αγορά της Αθήνας κι έμποροι ψωμιού από γύρω πόλεις με τους άρτους τους να τους πουλήσουν στους Αθηναίους.

Είναι γεγονός ότι η  καλλιέργεια του σιταριού απαιτεί πολύ μόχθο με πρώτο στάδιο της καλλιέργειας τη σπορά και..

Πίνακας ζωγραφικής «Φούρνος σε αυλή χωριού»: Χάρης Χριστοδουλίδης/ΛΑΝΑΣΣΑ.

…<αν ρίξει ο Απρίλης δυο νερά κι ο Μάης άλλο ένα, χαρά σε εκείνον το γεωργό που έχει πολλά σπαρμένα>, λέι η παλιά παροιμία μας και… η ώρα του μαζέματος και του αλωνίσματος στους μύλους , το κουβάλιμα σε σακιά στις αποθήκες και κατά το τέλος πια του Αυγούστου τα υπόγεια των σπιτιών του χωριού γέμιζαν  με το φρεσκοαλεσμένο αλεύρι. Και…

Τι  μυρωδιές , τι απόλαυση… Ψωμιά στον ξυλόφουρνο!

«Οι νιες ζυμώνουνε ψωμί κι οι γριές το φούρνο πολεμάνε κι όλοι αρχινούν τραγούδια της δουλειάς το μόχθο ν’ αλαφρώσουν».

Ν. Καζαντζάκης

Κάπως έτσι – όπως και στο αρχαίο ειδώλιο-, μέχρι πρόσφατα ζύμωναν στα χωριά το ψωμί και μετά το έψηναν στους ξυλόφουρνους στις αυλές τους…. Πρόσφατα-κι αυτό είναι ευχάριστο- παρατηρείται στη χώρα μας η ευρεία  χρήση του  αρχαίου μας αλεύρου  της Ζέας .

Ομολογώ ότι η τελειότητα της κατασκευής αυτού του πήλινου προϊστορικού ειδωλίου , έργου  ασύγκριτης τέχνης με εντυπωσίασε τόσο που θέλησα να το μοιραστώ με όσους δεν το έχετε δει.



Κατηγορίες:ΑΠΟΨΕΙΣ

Ετικέτες: , ,

Leave a Reply

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: