Αντλώντας για άλλη μια φορά άρθρο από την Ικαριακή ραδιοφωνία , αυτή τη φορά αναφερόμαστε σε άποψη κατοίκου της περιοχής Ραχών για το κρούσμα του ιού στο νησί και στην περιοχή κατοικίας της. Γράφει λοπόν η συμπατριώτισα μας κάτι πολύ βάσικό, για να θυμηθούμε ότι είμαστε άνθρωποι, και θα συμφωνήσουμε απόλυτα μαζί της.

Παραθέτουμε λοιπόν το άρθρο και στη συνέχεια θα εκφράσουμε και την άποψή μας

Κορονοϊός, ολόκληρος ο πλανήτης άλλαξε ραγδαία μέσα σε λίγες εβδομάδες. Εξελίξεις που ώρα με την ώρα φέρνουν αλλαγές στη ζωή μας.

Και ναι, ήρθε κ το πρώτο κρούσμα κορονοϊού στην Ικαρία σαν ένα μέρος του πλανήτη κ αυτή. Ένας 25χρονος από την Αγγλία. Κ εδώ αρχίζει η παράνοια κάποιων.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή για να αποκατασταθεί κ η αλήθεια. Ο 25χρονος ήρθε στην Ελλάδα 10 Μαρτίου κ με μια φίλη του ταξίδεψαν στην Ικαρία 20 Μαρτίου. Δεν υπήρχε τρίτο πρόσωπο, κάποιος φίλος όπως λένε, ούτε σταμάτησαν στη Μύκονο για διακοπές όπως επίσης λένε. Δεν έσπασε καμιά καραντίνα γιατί ακόμη δεν ήταν σε ισχύ, ούτε για όσους έρχονται από το εξωτερικό ούτε για όσους ταξιδεύουν εντός Ελλάδος. Δεν παραβίασε κανένα νόμο. Τήρησε οικειοθελή καραντίνα 10 μέρες κ ήρθε Ικαρία. Πήγε σε ένα φούρνο κ σε ένα super market φορώντας γάντια κ μάσκα για προμήθειες με σκοπό να μείνει σπίτι του όπως όλοι μας υποχρεωτικά. Το Σάββατο ναι, ένιωσε αδιαθεσία, αλλά για αυτόν ήταν κάτι συνηθισμένο μετά από την ταλαιπωρία ενός ταξιδιού, λόγω της ανοσοποιητικής ανεπάρκειας που έχει εκ γενετής. ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΕΙΧΕ ΕΣΤΩ ΤΗΝ ΥΠΟΨΙΑ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΡΡΩΣΤΟΣ ΑΠΟ ΚΟΡΟΝΟΙΟ ΚΑΙ ΝΑ ΗΡΘΕ ΣΕ ΕΝΑ ΝΗΣΙ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΠΑΡΚΗΣ ΔΟMΕΣ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΓΙΑΤΡΟΥΣ, ΠΟΥ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΥΠΟΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ, ΔΕΔΟΜΕΝΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ; Και η παραπληροφόρηση πήρε φωτιά! Ότι περιφερόταν σε μαγαζιά, ότι επισκέφτηκε φίλους, ότι έκανε πάρτι, ότι πήγε σε χοιροσφάι στο Καραβόσταμο ότι…ότι…ότι.

Η τρίχα γίνεται τριχιά λένε στις κλειστές κοινωνίες, εδώ η τρίχα έγινε καραβόσχοινο. Στη συνέχεια ανέβασε πυρετό, βγήκε θετικός στον κορονοϊό κ τότε μια μερίδα ‘’ανθρώπων’’ αποφάσισε να τον καταδικάσει κ να τον ρίξει στα λιοντάρια. ‘’Ο γιος του επιχ/τία που ήρθε στη βίλα του να κάνει διακοπές με φίλους’’. Το επάγγελμα του πατέρα κ τα τετραγωνικά του σπιτιού έχουν να κάνουν με το γεγονός; Τόσα κρούσματα ανά την Ελλάδα, φωτογραφήθηκε όσο το συγκεκριμένο στην Ικαρία; ακούστηκε για κανένα το επάγγελμα του πατέρα τους ή το μέγεθος του σπιτιού τους; Κεφαλλονιά, Κάρπαθο, Κρήτη, Μυτιλήνη, Ζάκυνθος, νησιά που είχαν κρούσμα κορονοϊού, αλλά δεν έγινε αυτός ο κανιβαλισμός. Ανακοίνωσαν οι αρμόδιοι φορείς το περιστατικό κ τέλος. Ακόμη κ στην Κεφαλλονιά που ο Ελληνοσουηδός (κρούσμα) ταξίδεψε εν μέσω υποχρεωτικής καραντίνας κ απαγόρευσης μετακίνησης από το εξωτερικό στο νησί δεν υπήρξε αυτή η βαρβαρότητα από τους συμπολίτες του που θυμίζει μια άλλη εποχή, πρωτόγονη.

Εμείς 5 μέρες μετά κ ο διασυρμός συνεχίζεται με μεγαλύτερη ένταση στα κανάλια κ στα ηλεκτρονικά πηγαδάκια. Δεν θα αναφερθώ στα τόσα υβριστικά σχόλια που διάβασα, ντρέπομαι εκ μέρους τους, εξάλλου τα ξέρουν όσοι ασχολούνται με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Εννοείται ότι αναστατωθήκαμε, αντιλαμβάνομαι το άγχος κ το φόβο όλων μας αλλά είναι σωστό να ξεσπάμε, να βρίζουμε κ να στοχοποιούμε έναν άνθρωπο που έτυχε άθελα του να είναι το πρώτο κρούσμα; Ας προβληματιστούμε κ ας αγχωθούμε λίγο κ για τις ελλείψεις κ την υπολειτουργία του νοσοκομείου μας, ας φωνάξουμε κ για κανένα γιατρό πόσο μάλλον τώρα εν μέσω πανδημίας κ τέλος ας διαμαρτυρηθούμε να εφαρμοστεί το μέτρο απαγόρευσης της μετακίνησης. Όλοι πιστεύω βλέπουμε πόσοι πηγαινοέρχονται ακόμη στο νησί. Α, ναι ξέχασα…οι τοπικοί άρχοντες κ τα κανάλια φροντίζουν για αυτά , ζητώντας δωρεές κ αποζημιώσεις από το νεαρό την ώρα που δίνει τη μάχη του στο νοσοκομείο.

Ας σταματήσει το υβρεολόγιο και ο κανιβαλισμός, δεν ταιριάζει στον Ικαριώτικο λαό, ο Ικαριώτης είναι πρωτοπόρος, φιλόξενος κ ανοιχτόμυαλος θέλω να πιστεύω.

Να σκεφτούμε ότι ένας άνθρωπος είναι στο νοσοκομείο μόνος του, δίνει τη μάχη του κ μια μάνα είναι έξω αγωνιά χωρίς να ξέρει πότε θα δει το παιδί της.

Να ευχηθούμε περαστικά και ποτέ κανείς να μη βρεθεί σ΄αυτές τις θέσεις!

Άννα Νικολούζου 

Κάτοικος Ραχών Ικαρίας

Η Άποψη μας

Καταρχήν η Ικαρία ανήκει στον πλανήτη γη και αφού όλος ο πλανήτης αντιμετωπίζει μια μάστιγα, εμείς και το νησί μας δε θα έμενε έξω. Πολλοί βγήκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και καταραστήκαν ή αφορίσαν, μιλήσαν για ενα κακομαθημένο που έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων του το νόμο. Ενδεχομένως να έχουν δίκιο, αλλά ας πάμε πρώτα στα γεγονότα. Μαζί με το κακομαθημένο στις 20 Μαρτίου ήταν και άλλοι στο πλοίο Μύκονος. Άλλοι ήρθαν στο νησί λίγο νωρίτερα και άλλοι ενδεχόμενα λίγο αργότερα, μέχρι να μπουν οι περιορισμοί μόνο για τους κατοίκους των νησιών.

Εαν αυτός ο γόνος είναι ανεύθυνος τότε και οι υπόλοιποι που ήταν στο πλοίο ήταν εξίσου ανεύθυνοι. Εαν ο γιός της εφοπλιστικής οικογένειας είναι ανεπιθύμητος, τότε και οι άλλοι πρέπει να γίνουν, να τους καταρραστούμε όλους μαζί και μαζί εκείνον που έσπασε την απαγόρευση και άνοιξε το καφενείο, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων του τον νόμο. Εαν λοιπόν ξεκινήσουμε έτσι, είναι σίγουρο ότι θα αλληλόσκοτωθούμε. Συμφωνούμε με την νομική οδό που λέει ο δήμαρχος Ικαρίας αλλά θα ακολουθήσει τον νομικό δρόμο και για τους υπόλοιπους παραβάτες? Αν ναι μαζί του, αν όχι, τότε ας το σκεφτεί καλύτερα.

Ναι αυτό που έγινε ήταν ανευθυνότητα αλλά το παιδί αυτό δίνει μάχη αυτή τη στιγμή στο νοσοκομείο και αυτό που κάνουν κάποιοι ονομάζεται κανιβαλισμός, συμφωνώντας με την κάτοικο Ραχών Ικαρίας. Ναι δεν έχουμε υποδομές για να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα του Κορωνοϊού στην Ικαρία, αλλά έχουμε υποδομές μεταφοράς, όπως μεταφέρθηκε και ο ασθενής. Καταλαβαίνουμε την ένταση και την νευρικότητα αλλά επειδή γράφτηκαν και πολλές ανακρίβειες καλό είναι να προσέξουμε γιατί η πένα μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ στους γράφοντες. Εμείς ελπίζουμε στο καλύτερο σενάριο και στο νησί μας να υπάρχουν τα λιγότερα θύματα αλλά ο κανιβαλισμός σε έναν λαό που έχει τιμηθεί ιστορικά για την φιλοξενία του δεν ταιριάζει.

Αγαπητοί συμπολίτες τηρήστε τα μέτρα, για να υπάρχουμε, για να μιλάμε, να συμφωνούμε και να διαφωνούμε για πολλά χρόνια ακόμα.