Του Σταύρου Ραντά

Είμαστε σε μια εποχή, σε ένα κόσμο, που επικοινωνούμε με μυνηματάκια με προσωπάκια με αντιχειράκια…

Έιναι και το έχουμε πολυ ανάγκη να επιστρέψουμε να μιλάμε μεταξύ μας.Να ξανακυταγόμαστε στα μάτια.

Εαν δεν ενδιαφερόμαστε για αυτήν του είδους ανικανότητα ως αναφορά την επικοινωνία μας, ένα φαινόμενο που ο διάσημος ιταλός ψυχίατρος Πάολο Κρέπετ ονομάζει: συναισθηματικό αναλφαβητισμό, o κίνδυνος σε προσωπικό επίπεδο θα είναι μεγάλος και ανυπολόγιστος.Αλλά κυρίως γιά την κοινωνία που ζούμε σήμερα.

Γιατί μετά απο αυτό, στο τέλος, θα είναι πολύ πιο έυκολο να ξαναεπιστρέφουμε βίαια και να σπρώχνουμε στα βαθυά της θαλασσας τις σαπιόβαρκες γεμάτες κάθε είδους μετανάστες..

Εχουμε ανάγκη για μια νέα αρχή στο τρόπο που συναισθάνεται ο ένας τον άλλο .

Ενας συναισθηματικός αναλφαβητισμός παράγει άρρωστες αγάπες που πολλες φορές μας φέρνουν αντιμέτωπους με το μίσος και την εκδίκηση.

Φοβάμαι ότι έχουμε χάσει τις λέξεις αλλα και την όρεξη της αφήγησης με τον κοντινινό μας, με τον σύντροφό μας.Δεν έχουμε κίνητρα, ειμαστε λακονικοί, δεν ξέρουμε για τι πράγμα να μιλήσουμε.

Καθόμαστε στο τραπέζι για φαγητό με το σμαρτφόν και τα κινητά σε λειτουργεία συνεχώς καλοδιομένοι και άφωνοι.

Σε έντεκα λεπτά καταβροχθίζουμε τα πάντα και φεύγουμε παντα καλοδιομένοι και με το βλέμμα απλανές μιλάμε μόνοι μας σαν ζόμπι .

Τι κάνουμε σε όλα αυτά; Πιστεύω οτι ο καθένας πρέπει να το βρεί μόνος του. Δεν υπάρχει μέχρι σήμερα μια επαγκελματική κατηγορία που θα μας δώσει μια νεα συναισθηματική εκπαίδευση.

Στο τέλος, κατα την γνώμη μου είναι παντα καλό να διαχορίζουμε τον Ερωτα απο την Αγάπη.

Ο Ερωτας πολλες φορές κυριαρχείται απο το πάθος, τη ζήλεια που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ο καθένας το γνωρίζει. Όμως οι ορμόνες της χαράς την εποχή που τον ζούμε , είναι στην υπέρτατη ηδονή και γύρω μας ; Mιά θάλασσα πλατιά που λέει ο ποιητής.

Η Αγαπη θα πρέπει να είναι η ώριμη φάση μιάς σχέσης. Έιναι δύσκολο και σήμερα δεν ξέρω κατά πόσο είναι cool στην εποχή τού 3φ. Δηλαδή: Φέρε, Φάε, φύγε.

Σε κάθε περίπτωση,η αγάπη είναι η περίοδος της συντηρησης του έρωτα. Ο έρωτας είναι η εποχή που ο καθε ένας μας θα πρέπει να αφιερώσει χρόνο για να γνωρίσει τον εαυτό του και τον άλλο.Αυτο είναι καί η πρόλυψη για να μήν κλάψουμε για το τέλος μιας αγάπης.

Στα χρόνια της ανέχειας δεν μιλουσε ο κόσμος για την αγάπη. Το προβλημα ήταν η οικονομική εξαθλίωση, η μιζέρια,η πείνα, οι πολέμοι.Την εποχή εκείνη μιλούσαν μονο οι ποιητές. Δηλαδή το 1% του κόσμου.

Με την οικονομική ευημερία η κοινωνίες άρχισαν να μιλάνε για την αγάπη. Τώρα έχουμε περισσοτερα εργαλεία για να το κάνουμε και να μιλήσουμε και με εμας τους ίδιους.

Εχουμε χρόνο αλλα δυστιχώς τον αναλώνουμε με ταχύτητα. Δεν μάς μένει χρόνος για τον μυθο του έρωτα και της αγάπης.

Κλείνω με μιά ευχη.

Τα λουλουδια που θα χαρισετε στους/στις συντρόφου σας να σας συνοδεύει η ευωδιά τους όλο το χρόνο.