26 Χρόνια μετά ποιος να ξεχάσει

στις

Ήταν μεσημέρι της 30ης Ιουλίου του 1993 όταν ξέσπασε μεγάλη δασική πυρκαγιά στην Ικαρία, στην ευρύτερη περιοχή του Αγίου Κηρύκου, που λόγω των ισχυρών ανέμων και των ανεπαρκών πυροσβεστικών μέσων πήρε γρήγορα διαστάσεις. Πολλοί άνθρωποι εγκατέλειψαν τα σπίτια τους στις γύρω περιοχές για να γλυτώσουν και κατέφυγαν στην πόλη αλλά αρκετοί παρέμειναν προκειμένου να προσπαθήσουν να τα σώσουν.

Μέσα από αυτή τη μάχη 13 συμπατριώτες μας έχασαν την ζωή τους, δηλαδή οι:

  1. Πούλος Ευστράτιος 80 χρονών
  2. Πούλου Κούλα 73 χρονών
  3. Πούλου Σταματούλα 67 χρονών
  4. Κήρυκος Γεώργιος – Ελευθέριος 39 χρονών
  5. Φυσίδας Ηλίας 25 χρονών
  6. Τσαγανός Δημήτριος 21 χρονών
  7. Μπρατσής Κωνσταντίνος 68 χρονών
  8. Πεσκέσης Γεώργιος 73 χρονών
  9. Πεσκέση Αικατερίνη 64 χρονών
  10. Λιάρης Σιδερής 69 χρονών
  11. Λιάρη Καλλιόπη 70 χρονών
  12. Ξυλά Γεωργία 18 χρονών
  13. Ξυλά Δέσποινα 65 χρονών

Σαν από συνήθεια της Ιστορίας πρωθυπουργός εκείνη την εποχή ήταν ο Πατέρας του σημερινού πρωθυπουργού, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, το ρεπορτάζ της εποχής έγραφε:

04/08/1993-Ο πρωθυπουργός εξέφρασε τα συλληπητηριά του και την οδύνη του και δήλωσε «Η κυβέρνηση έκαμε ότι μπορούσε στο θέμα των πυρκαγιών»

Η αντιπολίτευση, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου χαρακτήριζε τον πρωθυπουργό αναίσθητο. Η αλήθεια είναι ότι πρώτη φορά στην Ελλάδα χάνονταν πολίτες σε δασική πυρκαγιά, για το ποιος είχε την ευθύνη δεν μπορούμε ακόμα και σήμερα να αποφανθούμε αλλά αυτό που σίγουρα θυμόμαστε όλοι είναι ότι το νησί καιγόταν κοντά δύο μέρες χωρίς βοήθεια από την Αθήνα και όταν τελικά έφτασε η βοήθεια ήταν αργά για τους συνανθρώπου μας.

Ολόκληρη η δήλωση του τότε πρωθυπουργού ήταν η εξής

Η κυβέρνηση έκαμε ότι μπορούσε στο θέμα των πυρκαγιών. Το κράτος ανταποκρίθηκε στο χρέος του. Κάναμε ότι μπορούσαμε», είπε ο πρωθυπουργός, ζητώντας, παράλληλα, τη βοήθεια του λαού και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης σε «τέτοιες περιπτώσεις» και προσθέτοντας πως «στον τομέα της δασοπυρόσβεσης έχουμε κάνει πολλά βήματα, σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αλλά όχι επαρκή. Το πρόβλημα δε λύνεται με απλές λύσεις, αλλά χρειάζεται συντονισμός, καλύτερες επικοινωνίες, εκπαίδευση και σχεδιασμός.

Ολόκληρη η ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ (αξιωματική αντιπολίτευση) ήταν η εξής

Οι δηλώσεις του κ. Μητσοτάκη είναι δηλώσεις αναισθησίας και αναλγησίας. Τον παραπέμπουμε στις προεκλογικές και μετεκλογικές του δηλώσεις και υποσχέσεις, στα μεγάλα “ΘΑ” για τη δασοπυρόσβεση και τις υποτιθέμενες δεσμεύσεις του, για να συγκρίνει ο ίδιος, με τα αποτελέσματα της πολιτικής της κυβέρνησής του και σ΄ αυτόν τον τομέα.

Μόνο μέλημα αυτής της κυβέρνησης υπήρξε η προσπάθεια ιδιωτικοποίησης και του τομέα της δασοπυρόσβεσης και η κατασκευή δασοκτόνων νομοσχεδίων.

Οι προτάσεις της διακομματικής επιτροπής αγνοήθηκαν και οι υποσχέσεις έμειναν κενό γράμμα. Και δηλώνει σήμερα ο κ. Μητσοτάκης ότι “η από αέρος επέμβαση δεν αποτελεί πανάκεια και δεν αρκεί” και ότι “χρειάζονται τα επίγεια μέσα, χρειάζεται, προπαντός, συντονισμός, επικοινωνία, εκπαίδευση, σχεδιασμός“, αλλά, εμφανίζεται ικανοποιημένος, διότι, λέει “η κυβέρνηση έκαμε ότι μπορούσε” και απονέμει εύσημα στους υπουργούς του.

Η πραγματικότητα είναι ότι, για τα δάση που έχουν απομείνει στη χώρα μας, η πολιτική της κυβέρνησης είναι, στην κυριολεξία, εμπρηστική»

Οι επόμενες τραγωδίες που ήρθαν, είτε στη Σάμο το 2000, είτε στην Εύβοια και την Αχαΐα το 2007, είτε στο Μάτι το 2018 στο σύνολό τους μαζί με την φωτιά του 1993 είχαν 200 νεκρούς. Οι υπεύθυνοι των θανάτων αυτών ούτε το 1993, ούτε στη συνέχεια τιμωρήθηκαν. Δικαστήρια έγιναν αλλά υπεύθυνους δεν βρήκαν, κανένας δεν πήγε φυλακή.

Να υπενθυμίσουμε μόνο σχετικά με τη πορεία των υποθέσεων αποζημίωσης των οικογενειών των θυμάτων της πυρκαγιάς του 1993 τι έγραφε η Πανικαριακή Ενότητα Αλλαγής σε ανακοίνωση της 8ης Φεβρουαρίου του 2016 και αντιγράφουμε κομμάτι της ανακοίνωσης

Οι προσφυγές στα διοικητικά δικαστήρια για χρηματική αποζημίωση λόγω ψυχικής οδύνης, έγιναν από τις οικογένειες των θυμάτων το 1998.

Όλες οι αποζημιώσεις άρχισαν να κρίνονται σε επίπεδο ουσίας από το 2004 στο διοικητικό πρωτοδικείο και οι τελικές αποφάσεις ελήφθησαν από το 2006 έως το 2010 στο διοικητικό εφετείο οπότε και σταδιακά εκδικάστηκαν αποζημιώσεις λόγω ψυχικής οδύνης των οικογενειών σε βάρος του δήμου Αγίου Κηρύκου, ύψους περίπου 700.000 €.

Τα χρήματα δόθηκαν οι υπεύθυνοι της πυρκαγιάς όμως δεν τιμωρήθηκαν και ούτε βρέθηκαν ποτέ, γιατί οι πυρκαγιές δεν μπαίνουν μόνες τους.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.