19 Νοέμβρη 1988: Ο θάνατος της Χριστίνας Ωνάση

Στη μικρή  νησίδα του Ιονίου πελάγους το Σκορπιό κοντά στη Λευκάδα και το Μεγανήσι στις  θα τελεστεί η κηδεία και η ταφή της μονάκριβης κόρης και τελευταίου  από όλη την οικογένεια  εν ζωή μέλους ,της Χριστίνας Ωνάση στην ηλικία των 37 χρόνων.

Η Χριστίνα Ωνάση, πρόσωπο της επικαιρότητας, κοσμική , επιχειρηματίας και κόρη του ενός από τους πλουσιότερους στην εποχή του οικονομικούς μεγιστάνες Αριστοτέλη Ωνάση (Σμύρνη 1905-Παρίσι 1975 γεννήθηκε στην Νέα Υόρκη στις  11 Δεκεμβρίου του 1950 και θα ήταν λογικά μια ευτυχισμένη βασιλοπούλα αν η μοίρα δεν είχε  φυλάξει γι αυτήν μόνο μα μόνο δυστυχίες. Απαρατήρητη όχι, μόνη και δυστυχής ναι, πορεία ζωής αντιστρόφως ανάλογη την οικονομικής της ευμάρειας.

 Το αγριολούλουδο

Ένα λουλούδι μοναχό σ’ έν’ ακρογιάλι εζούσε.

Άλλο λουλούδι εκεί σιμά δεν είχε συντροφιά του

κι ούτε το γνοιάστηκε άνθρωπος.Έρμο, ορφανό σκορπούσε

στ’ αγέρι τη μοσχοβολιά, κι όλη την ομορφιά του

στο κύμα την εχάριζε, στο κύμα που εβογγούσε.

……….

Σαυτόν τον έρμο το γιαλό πουλιά δεν καλαϊδούσαν,

το χώμα δεν πρασίνιζε, του ήλιου οι αχτίδες

κρύες το δέρναν το φτωχό και γύρω δεν πετούσαν

οι πεταλούδες οι χρυσές-ονείρατα κι ελπίδες-

ούτε νεράιδες έβγαιναν, ούτε ξωθιές περνούσαν.

……….

Η πλάση τάφον όμοιαζε. Ένα μοναχ’ αστέρι,

που ανάβονταν αποβραδίς κι έλαμπε απάνω-απάνω,

μοναχά εκείνο κάποτε του ετέντωνε το χέρι,

του εχαμογάλαγε γλυκά, τόριχνε μάτι πλάνο,

και τόκραζε να πάει ψηλά για να το κάμει ταίρι.

……….

Και τορφανό το λούλουδο πάντα ψηλά εθωρούσε

σηκώνοντας-σηκώνοντας το λυγερό κορμί του,

κι επόναε κι αναστέναζε κρυφά που δεν μπορούσε

να φθάσει τάστρο τουρανού να ζήσει εκει μαζί του.

Έτσι μονάχα με ματιές η αγάπη τους περνούσε.

……….

Έσκυψε τάνθι μια βραδιά στου πέλαου τον καθρέφτη

να ιδεί στ’ ατάραχα νερά την έρημη ομορφιά του.

Μα της καρδούλας του ο καϋμός τον τρώει κρυφά, την κλέφτει,

και βλέπει τάστρο τουρανού μες το γιαλό, σιμά του.

Ρίχνεται να το αγκαλιαστεί…. Τσακίζεται και πέφτει!

Ποιητής: Κώστας Κρυστάλλης-Φθινόπωρο 1891.

Στην ‘ωραία κοιμωμένη’, τη Χριστίνα Ωνάση που αναπαύεται από  τον Νοέμβρη του 1988 και την ημέρα της λιτής κηδείας της  6 μέρες μετά το θάνατο της και κάτω από καταρρακτώδη βροχή στο ιδιόκτητο της οικογενείας της νησί αφιερωμένο το ποίημα του Κώστα Κρυστάλλη αγωνιστή ποιητή που με ζωή τραγική κι αυτός χάθηκε πρόωρα στα 26 του χρόνια στις 22 Απριλίου 1894 και φέτος συμπληρώνονται 150 χρόνια από την γέννηση του το 1868 στο Συρράκο Ηπείρου.

….. Η Χριστίνα κόρη του Αριστοτέλη Ωνάση και της Τίνας Λιβανού μεγαλώνει με συντροφιά στα παιδικά παιχνίδια τον μονάκριβο και πολυαγαπημένο αδελφό της Αλέξανδρο. Με ανώτερες σπουδές στο Queens College, London και από νεαρή ηλικία ανέλαβε θέσεις επαγγελματικές στις δουλειές του πατέρα της  με μεγάλη επιτυχία αποκτώντας τη φήμη πετυχημένης  και ευφυούς επιχειρηματίας ,στα χνάρια του πατέρα της.

Τ’ αθάνατο νερό

Χρόνια και μήνες πλάνεσα, σαν διψασμένο αλάφι

νάβρω τ’ αθάνατο νερό, να πιώ να μην πεθάνω.

Τάχα από ποιο βουνόκορφο και ποιόν γκρεμό να πέφτει;

                                          Απόσπασμα.Κ. Κρυστάλλης-1893.

Όχι, η νεαρή ευάλωτη Χριστίνα … δεν αναζήτησε το ‘αθάνατο νερό’, αλλά την τρυφερότητα, την συντροφικότητα, την αγάπη, ένα χάδι…

Μόνη, τραγική λες φιγούρα αρχαίας ελληνικής τραγωδίας βιώνει την απόλυτη μοναξιά, τον πόνο, τον βίαιο αποχωρισμό από όλους όσους αγάπησε με πάθος, αυτούς που τόσο ήθελε να την αγαπούν…

Χωρισμός και επεισοδιακό διαζύγιο των γονιών της, μακροχρόνια σχέση του λατρευτού της πατέρα με την υψίφωνο Μαρία Κάλλας που δεν βρίσκει σύμφωνη  τη Χριστίνα και ακόμη περισσότερο κάθετα αντίθετη με τον γάμο του πατέρα της το 1968 με την Ζακλίν Μπουβιέ Κένεντι χήρα του δολοφονημένου προέδρου των ΗΠΑ Τζόν Κένεντι.Το 1973, χρονιά μοιραία για την οικογένεια Ωνάση, χρονιά θανάτου  Ιανουάριο μήνα σε αεροπορικό δυστύχημα του Αλέξανδρου Ωνάση. Η Χριστίνα είναι  ένα νέο ευάλωτο συναισθηματικά κορίτσι 23 χρόνων που  ένα χρόνο μετά την κηδεία του αγαπημένου Αλέξανδρου την εόμενη και τον Οκτώβρη του1974, κηδεύει τη μητέρα της Τίνα Λιβανού και… δυό χρόνια ακριβώς μετά τον απρόσμενο θάνατο του Αλέξανδρου κηδεύει στο Σκορπιό τον πατέρα της -15 Μαρτίου 1975-Αριστοτέλη που δεν μπόρεσε να σηκώσει το βάρος του χαμού του γιού του… Τραγική φιγούρα, απόλυτη ερημιά…

Το δάκρυ μου.

Κάμε το θαύμα, θάλασσα, να πέσω εδώ, μπροστά σου,

να σου φιλώ τα κύματα. Κάμε το αυτό, στοχάσου’

Ίσως λιγότερο βαριά να μου φανούν τα ξένα.-1893.

Κ. Κρυστάλης.

Σε ξένα μέρη, άγνωστα μετακόμισε και η Χριστίνα ηρωίδα όχι  λαϊκού παραμυθιού ή λαμπερού μιούζικαλ αλλά αρχαίου δράματος , πρόσωπο της επικαιρότητας και των Μ.Μ.Ε για πολλά χρόνια.

Απεβίωσε στις  19 Νοέμβρη του  1988, ακριβώς σαν σήμερα, 30 χρόνια πριν και  στο Μπουένος Άιρες. Μεταφέρθημε και ενταφιάστηκε στο Σκορπιό και στο μικροσκοπικό οικογενειακό κοιμητήρι κοντά στους ανθρώπους που αγάπησε όσο τίποτα…

Στο Σκορπιό, ‘δάκρυ’, μικρή κουκκίδα γης στο απέραντο γαλάζιο του Ιονίου…

Η Χριστίνα Ωνάση πραγματοποίησε 4 γάμους. Με τον τελευταίο γάμο (1984-1987,εφήμερη ευτυχία;) με τον Γάλλο Τιερί Ρουσέλ , γάμο γεμάτο απογοήτευση για την Χριστίνα λόγω του παράλληλου δεσμού του  με Σουηδή γνωστό μοντέλο και της απόκτησης παιδιών μαζί της , γάμο που θα διαλυθεί σε λίγο, η Χριστίνα θα αποκτήσει τη μονάκριβη κόρη της Αθηνά που όταν η ίδια πεθαίνει  στις 19 Νοεμβρίου του 1988 στο Μπουένος Άιρες και στο  εξοχικό σπίτι του Γιώργου Τσολκμεκτσόγλου (πρόεδρος της Ελληνικής παροικίας της Αργεντινής  με τον οποίο θα παντρευόταν σε ένα μήνα), η μικρή Αθηνά και μοναδική κληρονόμος της περιουσίας Ωνάση ήταν μόλις τεσσάρων χρόνων…

Για τα αίτια του θανάτου της Χριστίνας Ωνάση γράφτηκαν πολλά… Ίσως μόνο και μόνο γιατί ήταν … η Χριστίνα Ωνάση… Ανεξιχνίαστος θάνατος σύμφωνα με την αστυνομία…

Σύμφωνα με τη διαθήκη της , διαθήκη που είχε συντάξει τον Οκτώβρη του 1988 και μόλις ένα μήνα πριν το θάνατό της, η Χ. Ω., όριζε , μετά το θάνατο της, πενταμελές συμβούλιο για τη διαχείριση της περιουσίας της, η οποία και θα μεταβιβαζόταν στην κόρη της Αθηνά μετά την ενηλικίωση της.

Το κορίτσι με τα μεγάλα μελαγχολικά μάτια,ένα από τα πλουσιότερα κορίτσια του κόσμου, η Χριστίνα Ωνάση,  έχασε … το φως από τα μάτια της στο Μπουένος Άιρες, την πόλη απ’ όπου ο πατέρας της Αριστοτέλης Ωνάσης ξεκίνησε την οικονομική αυτοκρατορία του.

Βοηθήματα: τύπος εποχής, ΔΟΜΗ/τ.30.

Τασσώ Γαΐλα

Αρθρογράφος-Ερευνήτρια.

Advertisements

Τα Ικαριώτικα νέα δημοσιεύουν κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Τα συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.