Σχολείο- Τέλος: Μικροί Μαθητές: «Καλό Καλοκαίρι»

Από την Μυθολογία

Αινείας

Τροία. Έξω από τα τείχη της πιο πλούσιας πόλης του αρχαίου κόσμου, είναι συγκεντρωμένα τα στρατεύματα όλων, μα όλων των μεγάλων Ελληνικών Πόλεων. Ο βασιλιάς της Ιθάκης Οδυσσέας, ο Ιδομενέας της Κρήτης, ο Αγαμέμνονας, ο πιο μεγάλος βασιλιάς εκείνης της εποχής και βασιλιάς των Μυκηνών, αδελφός του Μενέλαου της Σπάρτης, δίπλα του τώρα στον πόλεμο κατά της Τροίας. Όλοι λοιπόν, οι βασιλιάδες της αρχαίας Ελλάδας με 100.000 πολεμιστές και 1.200 πλοία ήρθαν να βοηθήσουν τον Μενέλαο και τον Αγησίλαο στην εκστρατεία τους κατά της Τροίας.

Δέκα χρόνια πόλεμος. Απ’ έξω οι Έλληνες, πίσω από τα απόρθητα τείχη της πόλης τους οι Τρώες. Αδύνατον να νικηθούν. Οι Έλληνες απελπίστηκαν, κουράστηκαν, έλειπαν πια και 10 χρόνια από την πατρίδα τους, έχασαν τόσους δικούς τους, πέθανε κι ο Έκτορας, πέθανε κι ο Αχιλλέας…. Την Τροία δεν θα την κατακτούσαν!

Μετά 10 χρόνια πολέμου αποφάσισαν χωρίς την ωραία Ελένη, που για χάρη της είχε γίνει ο πόλεμος, να γυρίσουν στην Ελλάδα. Τότε ο βασιλιάς της Ιθάκης, Οδυσσέας, τους πρότεινε ένα σχέδιο:

– «Ακούστε τι σκέφτηκα», είπε ο Οδυσσέας. Αφού δεν μπορούμε να νικήσουμε τους Τρώες με τα όπλα, θα τους νικήσουμε με την πονηριά». Συμφώνησαν όλοι κι άρχισαν να φτιάχνουν ένα ξύλινο άλογο με κούφια κοιλιά, τεράστιο σε διαστάσεις. Από μία μυστική πόρτα κοιλιά του αλόγου, μπήκε μέσα ένα βράδυ ο Οδυσσέας με οκτώ συντρόφους του, κλείσανε οι απ’ έξω την πόρτα και το πήγαν μπροστά στα τείχη να το δουν οι Τρώες και μετά άρχισαν να μαζεύουν τις στρατιωτικές τους σκηνές και τα υπόλοιπα πράγματά τους και τα μετέφεραν στα καράβια τους.

Το πρωί, οι Τρώες είδανε τα Ελληνικά καράβια να φεύγουν, ανοίξανε τις πόρτες στα τείχη και βγήκανε έξω γεμάτοι χαρά που φύγανε οι Έλληνες. Τότε, είδανε το ξύλινο άλογο που πάνω του ήτανε γραμμένο:

Για να μας βοηθήσει να γυρίσουμε στην πατρίδα μας.

β

Σύρανε το άλογο στην πόλη οι ευτυχισμένοι Τρώες που νόμιζαν πως ο πόλεμος τελείωσε, μα ο πόλεμος δεν είχε τελειώσει αφού οι Έλληνες τα καράβια τους τα είχανε κρύψει εκεί κοντά, στη νήσο Τένεδο, και μόνο στην Ελλάδα δεν  είχανε γυρίσει……

Κλείσανε τις πύλες πίσω τους οι Τρώες, πήγανε το ξύλινο άλογο μπροστά στο ναό της θεάς Αθηνάς και μετά το ρίξανε στα γλέντια. Γλέντι και τραγούδι, μέχρι αργά. Μετά, κοιμήθηκαν. Και τότε από την κοιλιά του αλόγου βγήκαν οι κρυμμένοι Έλληνες και ο Οδυσσέας έστειλε έναν στρατιώτη να πάει στην κορυφή ενός λόφου, να ανάψει μία συνθηματική φωτιά για να τη δουν από τα κρυμμένα καράβια. Έτσι, τα καράβια γύρισαν πάλι στην Τροία!

Μετά, ο Οδυσσέας με τους συντρόφους του ήσυχα – ήσυχα μην ξυπνήσουν οι Τρώες, άνοιξαν τις πύλες των τειχών της Τροίας. Σε λίγο, οι Έλληνες που έφτασαν και είχαν βγει από τα καράβια τους, βρήκανε όλες τις πύλες των τειχών της Τροίας ανοικτές και …… όρμησαν μέσα στην πόλη. Ότι δεν είχαν καταφέρει οι Έλληνες δέκα χρόνια πολέμου, το κατάφερε ο Οδυσσέας με το σχέδιό του.

Τον Δούρειο Ίππο.

Ακολούθησε φρίκη. Σφαγή. Φωτιά. Καταστροφή. Ούτε πέτρα δεν έμεινε όρθια στην «βασίλισσα» των πόλεων την Τροία! 10 χρόνια πολέμου, 10 χρόνια αγώνων και τώρα με μανία σφάζουν οι Έλληνες κατακτητές τους Έλληνες αδέλφια τους Τρώες. Δεν τους σταματά τίποτα. Άνθρωπος δεν γλύτωσε από το σπαθί τους, ούτε και τα κτίρια. Μέχρι και τους ναούς γκρεμίσανε. Οι λίγοι δύστυχοι Τρώες που γλύτωσαν την σφαγή, πιάστηκαν αιχμάλωτοι να πουληθούν δούλοι.

γ.png

Απόβραδο. Μία μέρα σφαγής και καταστροφής της Τροίας που φτάνει στο τέλος της μαζί με το τέλος της ίδιας της Τροίας.

Σκοτεινιάζει. Το μόνο φως που φωτίζει την ρημαγμένη πόλη, είναι αυτό από τις φωτιές που καίνε ακόμα τα σπίτια και μέσα από τις φλόγες μιας φωτιάς που καίει ένα ναό, μια ομάδα Ελλήνων στρατιωτών που στα χέρια τους κρατούν σπαθιά γεμάτα αίματα αθώων γυναικών και παιδιών της Τροίας, βλέπουν να τους πλησιάζει εκεί που βρίσκονται στην μισογκρεμισμένη πύλη στα τείχη της Τροίας, ένας άνδρας….

δ.png

Ένας νέος άνδρας διασχίζει το δρόμο, τον γεμάτο με νεκρούς Τρώες, φωτιές και πέτρες από τα χαλάσματα των σπιτιών, κοιτώντας ίσια μπροστά του. Στην πύλη. Μα δεν είναι μόνος. Στην πλάτη του κουβαλά ένα γέρο άνδρα και στο ένα του χέρι κρατά σφικτά ένα μικρό αγοράκι! Τα μάτια του λάμπουν άφοβα. Σπαθί δεν κρατά. Δύναμή του, η πίστη του. Ναι, να πεθάνει, αλλά πρώτα θα αγωνιστεί να σώσει το παιδί και τον γέρο……

Είναι ο Αινείας.

Ο νέος αυτός είναι ο Αινείας, γιός της θεάς Αφροδίτης και του γέρου που κουβαλά στην πλάτη του. Του βοσκού Αγχίση. Που είναι τυφλός! Το αγοράκι αριστερά του, είναι ο μικρός γιός του Αινεία, ο μοναχογιός του Ασκάνιος.

Άφωνοι οι Έλληνες στρατιώτες από το θέαμα που βλέπουν. Συγκλονιστική σκηνή και πράξη. Ένας νέος που θα μπορούσε μόνος του να παλέψει, να το σκάσει, να πολεμήσει για να σωθεί, προτίμησε να θυσιαστεί για να σώσει το παιδί του και τον τυφλό πατέρα του.

Η γενναία αυτή πράξη, τους έκανε να χαμηλώσουν τα σπαθιά τους και να αφήσουν ανενόχλητο τον Αινεία να περάσει από μπροστά τους και από τα τείχη της Τροίας.

ε.png

Ο Αινείας ήταν ελεύθερος! Γύρισε και κοίταξε μέσα από τα μισογκρεμισμένα τείχη της Τροίας, τις φωτιές και τα χαλάσματα, δάκρυσε, έσφιξε το χεράκι του μικρού Ασκάνια και μέσα στο σκοτάδι και με τον τυφλό – γέρο πατέρα του στην πλάτη, πήρε το δρόμο για το κοντινό δάσος.

Εκεί, ο γενναίος Αινείας με την ηρωική πράξη που έμεινε στους αιώνες σαν ένας από τους «τρυφερότερους» μύθους της αρχαίας Ελλάδας, βρήκε -στο δάσος-, κι άλλα παλληκάρια από την Τροία που είχανε καταφέρει μέσα στο γενικό χαμό να το σκάσουνε από τα χέρια των Ελλήνων και κρυβόντανε στο δάσος. Έφτιαξε ο Αινείας, ένα καράβι, τους πήρε μαζί του και ξεκίνησαν όλοι μαζί ένα ταξίδι στο άγνωστο. Που θα εύρισκε νέα πατρίδα ο Αινείας, τώρα που οι Έλληνες γκρέμισαν την πατρίδα του την Τροία από τα θεμέλια;

Ένας μύθος λέει πως το καράβι του Αινεία μετά από πολλές περιπέτειες, έφτασε σε μια άγνωστη τότε χώρα, την Ιταλία. Ίδρυσε μια πόλη που την είπαν Λάτιο, αφού πρώτα είχε παντρευτεί την κόρη του βασιλιά Λατίνου, την Λαβίνια και μετά ταξιδεύοντας στο ποτάμι του Τίβερη, έφτασε σε μία πόλη που την έλεγαν Παλάντιο και μετά την είπαν Ρώμη. Ιδρυτής, λοιπόν, της Ρώμης ο Αινείας, σύμφωνα με αυτή την άποψη που τόσο ωραία την περιγράφει ο Λατίνος μεγάλος ποιητής Βιργίλιος στο έπος που έγραψε των 12 τόμων. Αφού τόσο το θέλουν και το πιστεύουν οι Ιταλοί, πως δηλαδή είναι απόγονοι του Αινεία, γιατί να μην το πιστέψουμε κι εμείς;

Ίσως γιατί, θα δεχτούμε τον άλλο μύθο που λέει πως ο Αινείας μετά την καταστροφή της Τροίας, οδήγησε τους λίγους Τρώες που σωθήκανε από την σφαγή σε αναζήτηση νέας γης και πρώτα περιπλανήθηκαν για πολύ καιρό στην θάλασσα κοντά στον Έβρο. Μετά, εγκαταστάθηκαν στην θρακική ακτή, όπου ο Αινείας έκτισε την πόλη Αίνο.

Είτε κατάγονται οι Ρωμαίοι από τον ήρωα Αινεία, είτε όχι, έκτισε ο Αινείας την πόλη Αίνο στην Θράκη ή όχι, από όλη αυτή την ιστορία, δίπλα στην καταστροφή της Τροίας, την τιμωρία που βρήκε μετά τους νικητές Έλληνες που δεν σεβάστηκαν το αδελφικό τους αίμα και σφάξανε γυναίκες και παιδιά, δεν σεβάστηκαν τους Θεούς, δίπλα στην καταστροφή, έμεινε ισάξια και ο μύθος, η ιστορία του νεαρού Τρώα, του Αινεία, που τον γλύτωσε από τη σφαγή, η γενναία του πράξη.

Βγήκε από την Τροία περνώντας ανάμεσα από χιλιάδες οπλισμένους στρατιώτες, κουβαλώντας στην πλάτη του τον τυφλό γέρο πατέρα του Αγχίση και κρατώντας πλάι του τον μικρό του γιο Ασκάνιο.

Δεν ήταν ωραία η ιστορία του Αινεία;

Η δύναμη της πίστης σε ιδανικά και αξίες, στο θεσμό της οικογένειας του νεαρού Αινεία ήταν αυτό που τον βοήθησε να σώσει με αυτοθυσία τον μικρό γιο του και τον τυφλό γέρο πατέρα του.

Σημείωση: Ο πατέρας του Αινεία, ο τυφλός γέρος Αγχίσης, σύμφωνα με το έπος του Βιργιλίου, πέθανε στη Σικελία όπου προσέγγισε το καράβι του Αινεία, πριν πάει στην Ιταλία. Εκεί, στη Σικελία, ο Αινείας έθαψε τον πατέρα του και έκτισε στην προστάτιδα  και μητέρα του θεά Αφροδίτη ένα ναό (σύμφωνα με τις τοπικές παραδόσεις), που τον ονόμασε Αινειάς και βρίσκονταν στο όρος Έλυμος της Σικελίας.

 Σκίτσα: Ρία Γαΐλα-Εικονογράφος

Προσαρμογή για παιδιά

Τασσώ Γαΐλα

Αρθρογράφος-Ερευνήτρια

Advertisements

Τα Ικαριώτικα νέα δημοσιεύουν κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Τα συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s