Συνέντευξη με τον εκπαιδευτικό Νίκο Τσική

Ο Νικόλαος Τσικής γεννήθηκε το 1929 στο Μεσαιωνικό χωριό της νοτίου Χίου το Πυργί και είναι γιός του Γιώργου και της Κυριακής Τσική φτωχικής αγροτικής οικογένειας με ακόμα 2 παιδιά την Καλλιόπη και την Ειρήνη.

νικ2
Ν.Τσικής-Δημήτρης Λινός-Αργύρης Κοκκινάκης

-Η οικογένεια μου κ. Γαΐλα ήταν πολύ φτωχή, αλλά μπορώ να σας βεβαιώσω ότι εκείνα τα μακρινά και δύσκολα χρόνια τα θυμάμαι με νοσταλγία. Μια δε ανάμνηση που έχει καταγραφεί στη σκέψη μου από τις μέρες εκείνες είναι το μάζεμα του μαστιχιού. Έχετε παρεβρεθεί σε κάτι τέτοιο; Να κάθεσε κάτω και να συλλέγεις το μαστίχι από το χώμα… η κίνηση του χεριού… η μυρωδιά του μαστιχιού… Λές και ήταν χτές…

Ο μικρός Νίκος φοίτησε στο Δημοτικό του χωριού του και στο Γυμνάσιο Αρρένων Χίου ολοκληρώνοντας έτσι τις εγκύκλιες σπουδές του στην ιδιαίτερη πατρίδα του απ΄όπου και έφυγε για να εγγραφεί το 1947 και να φοιτήσει στην Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών μέχρι την απόκτηση του πτυχίου του τον Ιανουάριο του 1952.Ακολούθησε η θητεία του στον Στρατό και κατόπιν…

Η διαδρομή του Νίκου Τσική στον χώρο της Παιδείας.

Νίκος Τσικής: εξαίρετος εκπαιδευτικός ο οποίος εργάστηκε με αφοσίωση και προσέφερε ευσυνείδητα τις υπηρεσίες του στην Ελληνική Παιδεία επί 31 έτη.Μιλήστε μας κ. καθηγητά για την καριέρα σας ως φιλιλόγου καθηγητή Μέσης Εκπαιδεύσεως.

-Ξεκίνησα την καριέρα μου στην πατρίδα μου την Χίο ως αναπληρωτής και υπηρέτησα στα Καρδάμυλα, την Καλαμωτή το Βροντάδο και την Βολισσό όπου δίδαξα 5 έτη και με τον βαθμό του διευθυντή. Το 1966  φοίτησα στο Διδασκαλείο Μέσης Εκπαίδευσης  στην Αθήνα και μετά την αποφοίτησή μου δίδαξα στην Βαρβάκειο Πρότυπο Σχολή, στο Γυμνάσιο Θηλέων Νικαίας και τέλος διετέλεσα υποδιευθυντής στην Πρότυπο Ιωαννίδειο Σχολή Πειραιά.

Αποχωρήσατε από την ενεργό δράση, τις αίθουσες παραδόσεων με τους μαυροπίνακες με τον βαθμό του Γενικού Διευθυντή Μέσης Εκπαίδευσης, σωστά;

-Ακριβώς. Η λήξη της καριέρας μου έγινε το 1985 και με τον βαθμό που προαναφέρατε. Σας εξομολογούμαι ότι η πρόταση που δέχτηκα-όταν ακόμα ήμουν στην Ιωαννίδειο- για τη θέση του Γενικού Διευθυντή Μ. Ε. με εξέπληξε και αυτό γιατί γνώριζα ότι με θεωρούσαν πάντα αριστερό επειδή όπως και ο πατέρας μου ήμασταν Πλαστηρικοί. Και ναι μεν χάρηκα με αυτή την προαγωγή αλλά ταυτόχρονα αισθάνθηκα και ένα συναισθηματικό κενό από την έλλειψη της επαφής μου με την αίθουσα διδασκαλίας.Ο δεύτερος λόγος της έκπληξης μου για αυτήν την προαγωγή ήταν οτι  Ποτέ δεν ζήτησα Τίποτα και από Κανέναν ούτε σαν εκπαιδευτικός ούτε για κάποια άλλη θέση κ. λ. π. Πατρίδα μου είναι το Πυργί, είμαι Πυργούσης και αυτό με έκανε να αντέχω και να μην δυσανασχετώ από τις δυσκολίες. Αυτό το οφείλω στο Πυργί και στην αυστηρότητα των γονιών μου.

Σήμερα εσείς ο ίδιος πως θα περιγράφατε τον εαυτό σας σαν εκπαιδευτικό;

-Κρίνω ότι υπήρχε στον χαρακτήρα μου κάποιο ποσοστό αυστηρότητας για το οποίο ενίοτε έχω τύψεις. Όχι όμως τύψεις ότι αδίκησα ή παρανόμησα, αλλά για την εσφαλμένη αρχαιολατρία που διδάσκαμε τότε με βάση ασφαλώς τα προγράμματα του Υπουργείου. Ατέλειωτες ώρες για τους τόνους, τις προθέσεις, το συντακτικό της αρχαίας Ελληνικής εις βάρος της ουσίας που είναι και το περιεχόμενο του πολιτισμού μας.Καταλάβατε; Να σας δώσω ένα παράδειγμα. Ένας φίλος με ρώτησε πιά ήταν η Σαπφώ και αφού του είπα λίγα λόγια γι αυτήν, ότι υπήρξε δηλαδή μια μεγάλη λυρική ποιήτρια της αρχαιότητας που γεννήθηκε στην Ερεσσό της  Λέσβου και έγραφε στην Αιολική διάλεκτο ,του απήγγειλα στίχους από το εκπληκτικό ποίημα της Εις ωραίαν φίλην για να του δώσω απλά να καταλάβει την ουσία, το μεγαλείο του Πολιτισμού μας και το ύψος που τότε βρισκόνταν.Να σας γράψω την πρώτη στροφή;

Οίον το γλυκύμαλον ερεύθεται άκρωι επ’ ύσδωι

άκρον επ’ ακροτάτωι, λελάθοντο δε μαλοδρόπηες

ού μάν εκλελάθοντ’, αλλ’ ούκ εδύναντ’ επίκεσθαι.

Σημ:Ακολουθεί μετάφραση και σχόλιο του καθηγητή Ι.Ακριδή από το βιβλίο Ανθολόγιο Αρχαϊκής Λυρικής ποίησης /Διαδραστικά Σχολικά Βιβλία.

Όπως το μήλο το γλυκό που στου κλαδιού την άκρη/κοκκινίζει,στην άκρη του πιο ακρινού κλαδιού, οι /μαζώχτρες το ξέχασαν.-Άχ όχι, δεν το λησμόνησαν,μόνο που δεν μπορούσαν να το φτάσουν,

Σχόλιο καθηγητή Κακριδή: Οι στίχοι προέρχονται από γαμήλιο τραγούδι. Η σύγκριση της νύφης με απρόσιτο μήλο καταλήγει στον εγκωμιασμό τόσο της ίδιας όσο και της ιδιότυπης ομορφιάς της κοριτσίστικης ζωής: δεν το ξεχάσανε το μήλο, αλλά δεν μπόρεσαν να το φτάσουν.

Η Παιδεία σήμερα;                                    

-Χωρίς να είμαι πλήρως ικανοποιημένος από την κατάσταση της Παιδείας στην εποχή μου και παρά τις αδυναμίες της και το αλύγιστο που διέκρινε και εμένα και τους συναδέλφους μου, δυστυχώς την θεωρώ πολύ καλύτερη . Λυπάμαι αλλά σήμερα έχω τη γνώμη ότι δεν είναι εκείνοι που έπρεπε να βρίσκονται στις αντίστοιχες θέσεις.Είπα πρίν, τότε είμασταν αλύγιστοι και σήμερα πλήρης χαλαρότης, τότε τα παιδιά φόραγαν πηλίκια τα αγόρια και ποδιές τα κορίτστια, σήμερα τα παιδιά έχουν κινητά στην αίθουσα και τόσα άλλα να μην αναφερθώ και στην διδακτέα ύλη και τα αρχαία ελληνικά που απουσιάζουν… Οι αλλαγές με την πάροδο των ετών ασφαλώς και είναι απαραίτητες. Αλλά οι αλλαγές είναι 2 ειδών Προς το καλύτερο και προς το χειρότερο.Αλλαγές στην Παιδεία χρειάζονται, τις θέλομε αλλά να είναι προς το καλύτερο.

-Έχετε επαφές με παλιούς μαθητές σας;

-Ασφαλώς, ιδιαίτερα με μαθητές μου από τον Βροντάδο και την Βολισσό. Επαφές έχω και με αρκετούς πρώην συναδέλφους μου Χιώτες και μη από τους οποίους πολλούς θαυμάζω για την δουλειά τους στα σχολεία.

Αν ξεκινούσατε σήμερα τι επάγγελμα θα διαλέγατε;

-Νομίζω το ίδιο, του εκπαιδειτικού. Και, θα το υπηρετούσα πολύ καλύτερα και παραγωγικότερα.

Οι γονείς σας ήταν αγρότες ,δημιουργοί ζωής, από ένα σπόρο φύεται νέα ζωή, ένα φυτό, ένα δέντρο, εκείνοι βρίσκονταν σε επαφή με την ψυχή της σποράς τους. Εσείς σαν καθηγητής καλλιεργούσατε την ψυχή και τον χαρακτήρα νεαρών παιδιών. Υπάρχει κάτι κοινό κ. Τσική μεταξύ των δύο: ΑΓΡΟΤΗΣ-ΔΑΣΚΑΛΟΣ, 2 από τα αρχαιότερα επαγγέλματα;

-Ναι, κ. Γαΐλα υπάρχει. Έχουν την Παιδεία κοινό τους γνώρισμα. Εγώ στα χωράφια ,στο αλώνι είναι που εκπαιδεύτηκα και σωματικά και ψυχικά.Σωστή η παρατήρηση σας. Φυτεύεις ένα σπόρο και βλέπεις μια ντοματιά να αναπτύσετε. Απέραντη ηδονή ψυχική και πνευματική όμοια με την ψυχική και πνευματική ηδονή απόλαυσης της επιτυχούς μετάδοσης γνώσεων στίς νεαρές ψυχές των μαθητών σου.Κοινό τους γνώρισμα, λοιπόν, Παιδεία-Ζωή.

νικ3
Ο Ν. Τσικής σε εκδήλωση του Συλλόγου.

Αν μου ζητούσαν μια σύντομη περιγραφή του καθηγητή κ. Νικολάου Τσική θα έλεγα αβίαστα ότι είναι μια  αξιλολογη προσωπικότητα χαμηλών τόνων και με το γνώρισμα των γνήσιων πνευματικών ανθρώπων, την ταπεινότητα, κάτοχος καλής παιδείας, άτομο με ευγένεια και καλλιέργεια , ένας από τους ανθρώπους που σπάνια συναντάς στην σύγχρονη νεοελληνική πραγματικότητα, ένας από αυτούς που με την παρουσία και το έργο τους διαψεύδουν το δόγμα που λέει ότι ο ατομισμός είναι η βάση του ψυχισμού των Ελλήνων.Ο κ. καθηγητής το 1986 και λίγο μετά-1985- το τέλος της καριέρας του στην Ελληνική Εκπαίδευση, ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στην διαδρομή της ζωής του ασχολούμενους αυτή τη φορά με τις ψυχές  όχι εφήβων αλλά πασχόντων συνανθρώπων μας.

Το 1986 κ. καθηγητά αναλάβατε την θέση του προέδρου του Δρομοκαϊτείου Θεραπευτηρίου όπου και παραμείνατε επί 12 έτη. Η εμπειρία σας από την εκεί θητεία σας;

– Θεωρώ μεγάλη μου τιμή και τύχη που μου προτάθηκε η θέση του προέδρου του Δρομοκαϊτείου όπου και διετέλεσα πρόεδρος  επί 12 έτη και ανέλαβα αυτή την θέση με μοναδικό γνώμονα την αρχή ότι Δρομοκαΐτειο δεν είναι τα κτήρια και το προσωπικό αλλά Δρομοκαΐτειο είναι οι νοσηλευόμενοι – στο σπουδαίο και φιλάνθρωπο αυτό ίδρυμα -ψυχικά πάσχοντες αδύναμοι συνάνθρωποι μας . Και, νοιώθω ευτυχής που την ίδια άποψη είχε και όλο ανεξαιρέτως το προσωπικό πράγμα που είχε σαν αποτέλεσμα το έργο να είναι αποδοτικό και ευεργετικό.

Διακρίνω ότι δεν θέλει να επεκταθεί περισσότερο σε αυτό το θέμα  λόγω της ταπεινότητας που τον διακρίνει εγώ όμως νοιώθω την υποχρέωση να σημειώσω ότι ο καθηγητής Ν. Τσικής στην διάρκεια της θητείας του στο Δ.Θ. και με την ιδιότητα του προέδρου του –μεταξύ άλλων-υπήρξε από τους βασικούς πρωτεργάτες της δημιουργίας Μουσείου του χώρου.

Τι σας πίκρανε στην ζωή σας;

-Οι πικρίες στη ζωή πολλές, αλλά από την επαγγελματική δράση μου όχι, δεν έχω τίποτα το άξιο μνείας ως δυσάρεστο.

Μια μεγάλη χαρά;

-Μεγάλη χαρά και μάλιστα εκ των υστέρων μου δίνει η υπηρεσία μου στο Δρομοκαΐτειο και το όπως εκεί έδρασα.

-Ναι, και αποκτήσαμε 2 κορίτσια, την Μαρία και την Κυριακή. Ξέρετε συγκινήθηκα όταν μου είπατε ότι μένετε στην Καλλλιθέα γιατί εκεί και στην πλατεία Κύπρου ξεκινήσαμε με την γυναίκα μου τον έγγαμο βίο μας.

Ένα μήνυμα στους παλιους σας μαθητές;

-Αν και είναι πολύ αργά πιά, τους έχω εγκαταλείψει πάνω από 20 χρόνια, θα επιθυμούσα να προσπαθήσω σε άμεση συνεργασία με αυτούς να κατανοήσουμε τι σημαίνει η λέξη ΗΘΙΚΗ και στη συνέχεια να φροντίσουμε να υποτασσόμεθα σε αυτήν. Η Ηθική είναι ανώτερη από την επιστήμη και κάθε άλλο ανάλογο.

Ο καθηγητής Νικόλαος Τσικής  έχει εκδόσει 3 βιβλία. Τίτλοι:Ιστορία της Βολισσού/ Γλωσσικά από το Πυργί της Χίου/ Η Ιστορική Αλήθεια για την Μακεδονία.

Τασσώ  Γαΐλα

Αρθρογράφος-Ερευνήτρια

Advertisements

Τα Ικαριώτικα νέα δημοσιεύουν κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Τα συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s