Πρόσωπα της Ικαρίας: Βέρα Κλαρέβα-Εκπαιδευτικός-Συγγραφέας

Η Βέρα Κλαρέβα γεννήθηκε στο Καρκινάγρι Ικαρίας στις 12 Απρίλη του 1933 και είναι το έκτο από τα οκτώ συνολικά παιδιά της οικογένειας(3 αγόρια και 5 κορίτσια) του Ηλία Κλαρέβα με καταγωγή από την Σπάρτη και της Βασιλείας Νικολάου Καραπέτη κόρης αρχοντικής οικογένειας στο Καρκινάγρι. Σήμερα η Β.Κ., συνταξιούχος εκπαιδευτικός πρωτ. Εκπαίδευσης και συγγραφέας 18 βιβλίων ζει μόνιμα στα Α. Ιλίσια.

κ. Κλαρέβα σαν παιδί υπήρξατε ευτυχισμένο;

Αν κ. Γαΐλα ευτυχία εννοείται την οικονομική άνεση, σαφώς όχι. Οι γονείς μου ήταν φτωχοί, όλα τα παιδιά δουλεύαμε από μικρά στα κτήματα, οι στερήσεις πολλές αλλά η αγάπη ανάμεσά μας μεγάλη.

Μιλήστε μου για εκείνα τα χρόνια.

-Να σας πω τι; Ότι –όπως και όλα τα αδέλφια μου- περπατούσα ξυπόλητη και τα πόδια μας ήτα πάντα γεμάτα πληγές; Παπούτσια πρωτόβαλα στα 14!, Γερμανοί, πόλεμος, ο Εμφύλιος, το χωριό δεν είχε δάσκαλο και σταμάτησα το σχολείο 3 χρόνια… Τελικά πήγα στο Γυμνάσιο στα 14, στον Άγιο Κήρυκο, που για να φτάσει εκεί το καΐκι από το Καρκινάγρι έκανε 2μυσι ώρες ταξίδι και το ανάποδο για να γυρίσομε πάλι στο χωριό μας.

Η Βέρα Κλαρέβα υπηρέτησε 25 χρόνια ως εκπαιδευτικός Πρωτ. Εκπαίδευσης με πρώτο διορισμό στο χωριό Οξέ της ορεινής Ικαρίας –αναπληρώτρια δασκάλα για 8 μήνες- πετυχημένη πορεία στη διδασκαλία που σταμάτησε πρόωρα λόγω ασθενείας.

Δική σας επιλογή το επάγγελμα της δασκάλας και τελικά, υπήρξατε καλή δασκάλα;

-Δασκάλα ναι ήμουν καλή γιατί αγαπώ πολύ τα παιδιά, αλλά η επιλογή δεν ήταν δική μου. Εγώ ήθελα να γίνω ηθοποιός. Ξέρετε κ. Γαΐλα, ο πατέρας μου Ηλίας που είχε τελειώσει το Σχολαρχείο αγαπούσε πολύ τα βιβλία και όταν ήρθε στην Ικαρία έφερε μαζί του πολλά βιβλία. Διάβαζαν, λοιπόν, με τη μητέρα μου τα βράδια και εγώ περίμενα να πάνε να κοιμηθούνε και έμπαινα κατά τις 2 στο δωμάτιο με τα βιβλία και με το φως της λάμπας πετρελαίου διάβαζα ασταμάτητα. Αυτό κρυφά γιατί οι γονείς μου ήταν πολύ αυστηροί και μας έδιναν να διαβάζομε μόνο αυτά που εκείνοι επέλεγαν. Έτσι διάβασα κρυφά τους Άθλιους του Ουγκώ. Με συνάρπασε η Τιτίκα τόσο πολύ που ήθελα να γίνω ηθοποιός για να παίξω το ρόλο.

Το Είπατε στον πατέρα σας;

-Ναι, μα μου απάντησε νομίζοντάς με φαντασμένη που ήθελα κάτι τόσο σπουδαίο:-Μη ξεχνάς Βέρα πως είσαι κόρη αγρότη, μελισσουργού και δραγουμάνου. Δεν είναι αυτά για σένα. Θα γίνεις δασκάλα.

Ποίηση, πεζά, παιδικά και ένα ιστορικό στην εργογραφία της Β. Κλαρέβα. Ενδεικτικά: Σκόρπια Φύλλα/Αθήνα 1992,  Ελληνιάδα/Λεξίτυπον 2014, Της καρδιάς σκιρτήματα/Λεξίτυπον 2015,Ποίηση για παιδιά/1989, Στίχοι στο συρτάρι/ποίηση, συλλογή για την οποία κριτική τότε είχε γράψει στην εφημερίδα ΑΘΕΡΑΣ ο αγαπημένος της καθηγητής και Γυμνασιάρχης Γιάννης  Δημητρίου Τσαρνάς.

Αυτή ήταν η πρώτη αναφορά στο συγγραφικό της έργο στον τύπο και μάλιστα από τον Γ.Τσαρνά για τον οποίο η Β.Κ. δηλώνει:-ήταν μεγάλος δάσκαλος, με μεταδοτικότητα, χαρισματικός.

ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ/Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΡΙΩΝ ΙΚΑΡΙΩΤΩΝ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΑΝΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ/ Αθήνα 2010 και ΙΚΑΡΙΑΔΑ ο τίτλος της πρόσφατης ποιητικής συλλογής σας αφιερωμένη εξ ολοκλήρου στην Ικαρία. κ. Κλαρέβα, αγαπάτε την Ικαρία;

-Ασφαλώς και την αγαπώ. Αυτό που με πληγώνει από παιδί δεν είναι η Ικαρία αλλά οι Ικαριώτες και η στάση τους απέναντι στον πατέρα μου. Και, θα σας εξηγήσω τι εννοώ. Ο πατέρας μου που ήταν από την Σπάρτη και φτωχός όταν δούλευε νοσοκόμος στο 401 γνώρισε τη μητέρα μου αρχοντοπούλα από την Ικαρία και πανέμορφη που ήταν τότε στην Αθήνα. Την ερωτεύθηκε, δήλωσε πως ή θα την παντρευτεί, ή θα την σκοτώσει, ή θα σκοτωθεί, την ακολούθησε στην Ικαρία όπου εκείνη  είχε επιστρέψει, γύριζε αναζητώντας την το νησί όλο με τα πόδια, τελικά ο γάμος έγινε, ο πατέρας όμως το πλήρωσε ακριβά όλη την υπόλοιπη ζωή του. Δυο-τρείς άλλοι υποψήφιοι γαμπροί του κήρυξαν τον πόλεμο,< βλάχος> το όνομα που τον φώναζαν και εμάς τα παιδιά του <βλαχάκια>… Να τα Κλαρεβάκια που δουλεύουν σαν σκλαβάκια… Το θυμάμαι ακόμα…

Η Βέρα που όπως λέει <δεν έφαγε γλυκό ψωμί>, και που λατρεύει τον πατέρα της και δεν συγχωρεί τους Ικαριώτες για την σκληρότητά τους απέναντι του, αλήθεια κουβαλάει στη ψυχή της κάποια άλλη εικόνα της Ικαρίας από εκείνα τα πέτρινα χρόνια;

-Ένα τοπίο κ. Γαΐλα της Ικαρίας που με συγκλονίζει ακόμα κι ας έχουν περάσει τόσα χρόνια. Είναι το τοπίο που αντίκριζα όταν πήγαινα μικρό ξυπόλητο κοριτσάκι την αγελάδα μας για να τη βοσκήσω και έβλεπα απέναντι το μικρό εκκλησάκι της Ζωοδόχου Πηγής και τα θεόρατα κύματα του Ικαριώτικου πελάγους και σκεφτόμουν πως μπορούσαν να έρθουν από στιγμή σε στιγμή καταπάνω μου… Άγριο τοπίο, συναρπαστική εικόνα που με έκανε να ξεχνώ την παγωνιά στα γυμνά μου πόδια, σας είπα, παπούτσια φόρεσα στα 14.

Η Βέρα Κλαρέβα(φορώντας πλέον παπούτσια), με χαρακτηριστικό της την γνησιότητα αξιοπρέπειας και την αυθεντικότητα της παραδοσιακής ανατροφής της, ήρθε στην Αθήνα αποφασισμένη να αποδείξει σε όλους ότι μπορούσε να σταθεί, να πετύχει, να δημιουργήσει. Και από πολύ νέα θα βρεθεί αντιμέτωπη μετά τα κύματα του Αιγαίου με τα κύματα της ξηράς. Πτυχιούχος της Ακαδημίας, επειδή δεν διαθέτει γνωριμίες περιμένει 5 χρόνια τον διορισμό της και εν τω μεταξύ –δεν ντρέπομαι να το πω, δηλώνει η ίδια- εργάζεται σε σκάλες καθαρίστρια 2 χρόνια για την επιβίωση. Πρώτος διορισμός στην Ικαρία, το 1962 και στο ορεινό χωριό Οξέ για 8 μήνες ως αναπληρώτρια. Αρχή της πορείας της στο χώρο της εκπαίδευσης. Συγχρόνως γράφει αλλά τα γραπτά της τα πετάει, αρχίζει δε να τα κρατάει από τότε που θα γράψει για το Πολυτεχνείο γεγονός που όπως η ίδια τονίζει την συγκλόνισε. Γράφει λοιπόν περίπου από τα 44, ο ποιητικός λόγος της σε κλασσικές φόρμες και γενικά η όλη της παρουσία στη λογοτεχνία αξιοπρεπής, παρουσία που της έφερε πολλές διακρίσεις και βραβεία όπως από την ΔΕΕΛ το 2009, Το Καφενείο των Ιδεών το 2007, την Πανικαριακή Αδελφότητα Αθηνών   το 2008, βραβεία για την προσφορά της στα Γράμματα ή για μεμονωμένους τίτλους.

Αξιοπρεπής, ευαίσθητη και περήφανη Ελληνίδα, η Βέρα αντιμάχεται τις αντιξοότητες του σήμερα, τα κύματα της ξηράς της σύγχρονης εποχής και όχι πλέον τα κύματα της Ικαρίας των παιδικών της χρόνων…

Κι’ όμως κ. Γαΐλα, η εποχή μας είναι όμοια με αυτή του ’60. Γιατί και τότε πεινάγανε παιδιά και τότε είχαν φύγει μετανάστες 300.000 συμπατριώτες μας. Το θέμα είναι ότι η σημερινή κυβέρνηση πάει να βάλει χέρι στο Σύνταγμα, και αυτό είναι το χειρότερο και πλέον επίφοβο.

Τα 2/8 της καρδιάς μου τα πήρε ο Χάρος η Βέρα Κλαρέβα, η αριστοκρατική κυρία που κάθεται απέναντι μου δακρύζει…

Από τα 8 αδέλφια σήμερα ζουν τα 6, με την μεγαλύτερη την πρωτότοκη Κανέλα στα 91 , και τα τρία αγόρια αδέλφια της μετανάστες από χρόνια στην Αμερική. Έχουν φύγει προ πολλού ο λατρευτός της πατέρας και η μητέρα της που τη θεωρεί η Βέρα πρότυπο μητέρας και που  έφυγε στα 97, έχασε και τις 2 αδελφές της πριν 5 χρόνια και σε διάστημα 2 μηνών…

Μου λείπουν πολύ οι δικοί μου… η Βέρα δακρύζει και πάλι…

Μόνιμη κάτοικος Άνω Ιλισίων η Ικαριώτισσα συγγραφέας Βέρα Κλαρέβα, ζει μόνη στο διαμέρισμα όπου συγκατοίκησε και με την μητέρα της και μέχρι πριν 5 χρόνια με την αγαπημένη της αδελφή Νίκη στην οποία έγραψε μετά τον θάνατό της ένα ποίημα με τίτλο< Πρώτα Χριστούγεννα>.(Το ποίημα αυτό το μελοποίησε ο Βασίλης Παπακώστας).

Πρώτα Χριστούγεννα. Πρώτα Χριστούγεννα που είμαι μόνη/σε ένα σπίτι που με πληγώνει/αυτό το σπίτι είναι δικό σου/είναι ο ίδιος ο εαυτός σου.-Αυτή τη νύχτα τη χιονισμένη/είμαι μονάχη και νοιώθω ξένη/ότι αγγίζω ειν’ παγωμένο/γράφω στο τζάμι, σε περιμένω.-Δεν έχω ούτε μια φιλενάδα/έμεινα μόνη σαν την Ελλάδα/χωρίς αγάπη χωρίς φιλία/για να ξανάρθεις δεν έχω ελπίδα.

Την Ικαρία δεν θα πάψω ποτέ να την αγαπώ κι’ ας πλήγωσε τόσο τον πατέρα μου. Επισκευάσαμε και το πατρικό στο Καρκινάγρι αλλά δεν θα ξαναπάω για συναισθηματικούς λόγους, γιατί όταν πριν 9 χρόνια μετά την επισκευή πήγαμε εκεί με τη Νίκη η αδελφή μου ασθένησε σοβαρά, αναμνήσεις πολύ δυσάρεστες…

Πως περνάτε τη μέρα σας κ. Κλαρέβα;

Ασχολούμαι με τα λουλούδια μου, συνομιλώ μαζί τους και τα λατρεύω όπως η μητέρα μου που όπου έβρισκε λίγη ελεύθερη γη στην αυλή, στα χωράφια, έτρεχε και φύτευε λουλούδια, πότε-πότε γράφω, επικοινωνώ με λίγους καλούς φίλους, συμμετέχω με ομιλίες και απαγγελίες στην ΠΕΛ στην οποία είμαι πολλά χρόνια μέλος.

Ένα διαμέρισμα γεμάτο αναμνήσεις, οικογενειακές φωτογραφίες, αρχοντιά και… Ικαριώτικη μηλόπιτα που ένα της κομμάτι θα μου προσφέρει να πάρω μαζί μου με πολύ-πράγματι-  ευγένεια η αριστοκρατική κυρία των Γραμμάτων που στα παιδικά της χρόνια βάδιζε ξυπόλητη κι η παγωνιά τρυπούσε την ψυχή της όπως σήμερα την τρυπά η μοναξιά της και η κατάντια της πατρίδας μας…

Τασσώ Γαΐλα

Αρθρογράφος-Ερευνήτρια

Advertisements

5 comments

Τα Ικαριώτικα νέα δημοσιεύουν κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Τα συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s