Καλή σχολική χρονιά για τους μικρούς μαθητές

Το παπάκι με το ένα μάτι-Ρώσικο παραμύθι του Λέων Τολστόι

untitled

Μια φορά κι’ έναν καιρό και σένα ρώσικο χωριό ζούσανε ένας γέρος με τη γριά του. Μια  μέρα που βγήκαν στο δάσος να μαζέψουν μανιτάρια και την ώρα που γεμίζανε τα καλάθια τους, βρήκαν στο χωράφι ένα παπάκι που του κακόμοιρου του’ λείπε το ένα ματάκι του. Η γριά και ο γέρος το λυπηθήκανε και το πήρανε μαζί τους στο χωριατόσπιτο τους, του φτιάξανε μια φωλιά με πούπουλα, και το βάλανε μέσα.

Την άλλη μέρα πρωί-πρωί οι γέροι πήγαν πάλι στο δάσος για να μαζέψουν μανιτάρια να κάνουν σούπα. Μα μόλις φύγανε οι γέροι από το σπίτι, το παπάκι με το ένα ματάκι βγήκε από τη φωλιά του και έγινε κοριτσάκι, κουβάλησε νερό, σφουγγάρισε, συμμάζεψε το σπίτι, το συγύρισε και έφτιαξε και ένα ωραίο γλυκό για τους γέρους! Οι γέροι γυρίσανε το βράδυ από το δάσος, είδαν όλα ετούτα και ρωτήσανε:

-Χωριανοί, ποιος μας συγύρισε το σπιτάκι μας; Ποιος μας μαγείρεψε; Και οι γείτονες τους απαντήσανε:

Ένα κοριτσάκι που του έλειπε το ένα ματάκι είδαμε το πρωί να κουβαλάει νερό στο σπίτι σας.

Την άλλη μέρα η γριά και ο γέρος κάνανε τάχα πως φεύγουν για τα χωράφια για μανιτάρια, μα δε φύγανε  αλλά κρυφτήκανε στη σοφίτα. Το παπάκι βγήκε από τη φωλιά του, έγινε πάλι κοριτσάκι και πήγε να φέρει νερό. Τότε η γριά και ο γέρος κατέβηκαν από την σοφίτα που ήτανε κρυμμένοι και πέταξαν όλα τα πούπουλα της φωλιάς στο τζάκι. Κάηκαν όλα, πάει η φωλιά! Έτσι όταν γύρισε το κοριτσάκι και δεν βρήκε την φωλιά, άρχισε να κλαίει και να κλαίει και  βγήκε και κάθισε στην αυλή του σπιτιού περίλυπο το καημένο… Εκείνη ην ώρα μπροστά από την αυλή περνούσε ένα κοπάδι πάπιες

-Αχ, πάπιες μου παπίτσες μου, λέει το κοριτσάκι, ρίχτε μου ένα πούπουλο η κάθε μια να ζεστάνω την καρδούλα μου εδώ στην ερημιά…

-Έρχονται από πίσω άλλες , πιο τρανές και πιο μεγάλες, εκείνες θα σου δώσουν όσα θες… απάντησαν οι πάπιες.

Να τώρα περνά άλλο σμάρι πάπιες και το κοριτσάκι λέει πάλι:

-Πάπιες μου, παπίτσες μου, ρίχτε μου ένα πούπουλο η κάθε μια να ζεστάνω την καρδιά στην ερημιά…

-Έρχονται από πίσω άλλες, πιο τρανές και πιο μεγάλες, εκείνες θα σου δώσουν όσα θες, απάντησαν στο κοριτσάκι και αυτές οι πάπιες…

Μα εκείνη την ώρα περνά και μια πάπια μονάχη, φτωχική και σιωπηλή που λυπάται το κοριτσάκι και του πετά πούπουλα πολλά. Τα φοράει το κοριτσάκι, ξαναγίνεται παπάκι, πετάει και φεύγει μακριά…

Οι γέροι; Κλαίει ο γέρος, κλαίει και η γριά, μα με τα κλάματα δε μπορεί πια τίποτα να γίνει. Το παπάκι με το ένα ματάκι έφυγε και αυτοί απόμειναν στα γεράματα ολομόναχοι…

Σκίτσα: Ρία Γαΐλα, Σκιτσογράφος

Από: Λαϊκά παραμύθια της Ρωσίας. Για τους μικρούς μαθητές.

Απόδοση-Μετάφραση

Τασσώ   Γαΐλα 

Αρθρογράφος-Ερευνήτρια

Advertisements

One comment

Τα Ικαριώτικα νέα δημοσιεύουν κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Τα συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s