Μετάβαση στο περιεχόμενο

40 χρόνια Νέα δημοκρατία-Σκέψεις και προβληματισμοί

Από τη Σύνταξη

Εχθές με την ομιλία Σαμαρά η Νέα Δημοκρατία γιόρτασε τα 40 χρόνια από την ιδρυσή της.Τα 4ο χρόνια του βέβαια γιορτάζει και το φεστιβάλ της ΚΝΕ αλλά και το ΠΑΣΟΚ.Το ΚΚΕ γιορτάζει 40 χρόνια νόμιμου κοινοβουλευτικού βίου. 40 χρόνια λοιπόν από την μεταπολίτευση και τι άλλαξε?

Εκδήλωση για τα 40 χρόνια της ΝΔ: Μετωπική επίθεση Σαμαρά σε Τσίπρα

Η απάντηση δεν μπορεί να δοθεί αν δεν κάνεις ανάλυση πρώτα.

Ήταν λοιπόν 24η Ιούλη του 1974 όταν γύρναγε ο Καραμανλής στην Ελλάδα με το προεδρικό αεροπλάνο του Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εσταίν, αφού πρώτα είχε καταρρεύσει η Χούντα Ιωαννίδη. 4 ημέρες νωρίτερα είχε ξεκινήσει η εισβολή στην Κύπρο. Στις 14 Αυγούστου του 1974 άρχισε η κατάληψη του βόρειου τμήματος της Κύπρου (36,4% του εδάφους της) με τον Αττίλα ΙΙ, ενώ 20 ημέρες πριν είχε γίνει η Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας. Η κατάληψη ολοκληρώθηκε πέντε ημέρες αργότερα. Το κλίμα στην Ελλάδα ήταν βαρύ αλλά η κυβέρνηση εθνικής ενότητας είχε προλάβει να τιμήσει τους Απριλιανούς προαχθέντες, π.χ. ο Δ. Ιωαννίδης προήχθη σε υποστράτηγο, από τον υπουργό Ε. Αβέρωφ. Αργότερα βέβαια οι πραξικοπηματίες συνελήφθησαν και παραπέμφθηκαν σε δίκη για τη δράση τους στην Εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Η ένοπλη κατάληψη της εξουσίας στις 21 Απριλίου και η περίοδος μέχρι και τις 24 Ιουλίου 1974 χαρακτηρίστηκε ως στιγμιαίο αδίκημα. Επίσης δεν ασκήθηκε καμία δίωξη για την απόπειρα κατά της ζωής του Μακαρίου και το πραξικόπημα που ακολούθησε στην Κύπρο, με συμμετοχή Ελλήνων αξιωματικών που οδήγησαν τη χώρα σε κίνδυνο πολέμου, αλλά ούτε και ανοίχθηκε ποτέ μέχρι σήμερα ο «Φάκελος της Κύπρου». Από κείνη την περίοδο έχουν μείνει πολλά ερωτηματικά.

Το Σεπτέμβριο του 1974 ιδρύεται το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, εντωμεταξύ ο Καραμανλής έχει προκυρήξει εκλογές που γίναν τον Νοέμβριο του 1974, έχοντας ιδρύσει πρώτα την Νέα Δημοκρατία στις 4 Οκτωβρίου του 1974, που ήταν η ιστορική συνέχεια της προδικτατορικής ΕΡΕ με λίγο πιο φιλελεύθερο βέβαια χαρακτήρα και με το εξής κείμενο ως ιδρυτική της αρχή:

Η Νέα Δημοκρατία είναι η πολιτική παράταξη που ταυτίζει το έθνος με το λαό, την πατρίδα με τους ανθρώπους της, την πολιτεία με τους πολίτες της, την εθνική ανεξαρτησία με τη λαϊκή κυριαρχία, την πρόοδο με το κοινό αγαθό, την πολιτική ελευθερία με την έννομη τάξη και την κοινωνική δικαιοσύνη.

Καραμανλής 1974

Στις βουλευτικές εκλογές του 1974, τις πρώτες μετά την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών, η Νέα Δημοκρατία με πρόεδρο τον ιδρυτή της, κέρδισε την απόλυτη πλειοψηφία των ψήφων, λαμβάνοντας ποσοστό 54,37%, το υψηλότερο που έχει καταγραφεί σε βουλευτικές εκλογές. Η Νέα Δημοκρατία στην πρώτη εκλογική της εμφάνιση εξασφάλισε 220 έδρες στην Βουλή. Ο πρωταρχικός στόχος της, ως Κυβέρνηση, ήταν η ένταξη της Ελλάδας στην τότε ΕΟΚ, προκάτοχο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με σκοπό την επιτάχυνση της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης της χώρας, καθώς και η ενίσχυση της ασφάλειάς της από εξωτερικούς κινδύνους.  Προτεραιότητά της αποτέλεσε και η συμμετοχή της χώρας σε υπερεθνικούς οργανισμούς. Έπρεπε όμως να λύσει οριστικά το πολιτειακό ζήτημα.

Έτσι, τον Δεκέμβριο του 1974, η Κυβέρνηση έλυσε οριστικά το πολιτειακό ζήτημα της χώρας, διεξάγοντας δημοψήφισμα με το οποίο καταργήθηκε η Βασιλεία και εγκαθιδρύθηκε η Αβασίλευτη προεδρευομένη Δημοκρατία.

Το 1977, η Νέα Δημοκρατία προχωρεί στην εσωτερική της οργάνωση, με κορυφαία διαδικασία το Προσυνέδριο της Χαλκιδικής τον Απρίλιο του έτους αυτού, όπου συζητήθηκαν προτάσεις για το καταστατικό και τους κανονισμούς λειτουργίας των κομματικών οργανώσεών της. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής τόνισε:

Τα κόμματα για να εκπληρώσουν την αποστολή τους πρέπει: Πρώτον, να έχουν σαφή ιδεολογία και σταθερό προσανατολισμό. Δεύτερον, να κατέχονται από υψηλό αίσθημα ευθύνης. Τρίτον, να είναι δημοκρατικά οργανωμένα.

Στις βουλευτικές εκλογές του 1977, που διεξήχθησαν στις 20 Νοεμβρίου του έτους εκείνου, η Νέα Δημοκρατία κέρδισε ξανά εύκολα, με ποσοστό 41,84% και 172 έδρες στο Κοινοβούλιο, σχηματίζοντας την δεύτερη Κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Τον Απρίλιο του 1979, συγκλήθηκε το Α’ Συνέδριο του κόμματος στην Χαλκιδική (για να τιμήσει αυτό το συνέδριο μάλιστα μίλησε ο Αντώνης Σαμαράς στον ίδιο χώρο, που έγινε το πρώτο συνέδριο), όπου εγκρίθηκαν ομόφωνα οι ιδεολογικές αρχές του κόμματος, τις οποίες είχε εισηγηθεί ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Σύμφωνα με αυτές, η ιδεολογία του κόμματος ήταν ο ριζοσπαστικός φιλελευθερισμός και με αυτή τη παραδοχή αναγνωρίζει την ελευθερία της αγοράς με τη ρυθμιστική παρέμβαση του κράτους για χάρη της κοινωνικής δικαιοσύνης. Στο καταστατικό του κόμματος τέθηκαν οι κανονισμοί λειτουργίας των κομματικών οργανώσεων. Αυτό ήταν το πρώτο συνέδριο ελληνικού κόμματος, του οποίου οι σύνεδροι ήταν αιρετοί από τα μέλη.

Τον Μάιο του ίδιου έτους, ο μεγάλος στόχος της Κυβέρνησης έγινε πραγματικότητα. Τότε έγινε δεκτή η ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ χάρη στις προσπάθειες του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας. Ήταν μια εξέλιξη σταθμός στην νεότερη ιστορία της χώρας. Η συνθήκη ένταξης υπογράφηκε στο Ζάππειο από τον Πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή και από τον Υπουργό Εξωτερικών Γεώργιο Ράλλη, παρουσία όλων των Ευρωπαίων ηγετών, ενώ χαρακτηριστική ήταν η απουσία της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, δηλαδή του ΠΑΣΟΚ και του αρχηγού, Ανδρέα Παπανδρέου.

Τον Μάιο του 1980, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, εκλέγεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ενώ πρόεδρος του κόμματος εκλέγεται ο Γεώργιος Ράλλης, ο οποίος αναλαμβάνει και χρέη Πρωθυπουργού. Τον Ιούνιο του 1981, συγκαλείται έκτακτο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας ενόψει των επερχόμενων βουλευτικών εκλογών. Στις βουλευτικές εκλογές του 1981, που διεξήχθησαν στις 18 Οκτωβρίου, η Νέα Δημοκρατία ηττάται για πρώτη φορά, συγκεντρώνοντας το χαμηλότερο ποσοστό της έως τότε ιστορίας της (35,86%) και καταλαμβάνοντας 115 έδρες στην Βουλή, αναδεικνυόμενη όμως σε Αξιωματική Αντιπολίτευση.

Την ίδια μέρα διεξήχθησαν και οι πρώτες ελληνικές ευρωεκλογές, όπου και εκεί η Νέα Δημοκρατία ηττήθηκε λαμβάνοντας ποσοστό 31,34%, κερδίζοντας 8 από τις 24 έδρες της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Μετά από αυτό το εκλογικό αποτέλεσμα, τον Δεκέμβριο, ο Γεώργιος Ράλλης θέτει θέμα εμπιστοσύνης προς το πρόσωπό του στην κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος και καταψηφίζεται. Νέος πρόεδρος αναλαμβάνει ο Ευάγγελος Αβέρωφ.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ γίνεται κυβέρνηση μετά την πρώτη ήττα της ΝΔ. Ο Ανδρέας ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας με σύνθημα την αλλαγή και το  η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες. Η αναπτυξιακή στρατηγική που εφαρμόστηκε στην Ελλάδα από τις κυβερνήσεις ΠΑ.ΣΟ.Κ. την περίοδο 1984 – 1990 (που καλύπτει τόσο τα Μ.Ο.Π. όσο και το Α΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης) χαρακτηρίστηκε κυρίως από τη μεγάλη διασπορά των διαθέσιμων πόρων σε μικρά έργα υποδομής σε ολόκληρη τη χώρα.

Η πολιτική αυτή στήριξε την οικονομική δραστηριότητα και διευκόλυνε τη βελτίωση του επιπέδου ζωής στις αγροτικές και περιμετρικές περιοχές. Αναβάθμισε το επαρχιακό δίκτυο μεταφορών και ενίσχυσε τον εκσυγχρονισμό των μικρών γεωργικών επιχειρήσεων και την ίδρυση ξενοδοχείων μικρού και μεσαίου μεγέθους σε πολλές περιοχές. Το 1989, σε μια περίοδο μεγάλης πολιτικής έντασης, λόγω του οικονομικού σκανδάλου Κοσκωτά, και με τον ιδρυτή του ασθενή (καρδιακά προβλήματα), το ΠΑ.ΣΟ.Κ. έχασε τις εκλογές.

Στις ευρωεκλογές του 1984, στις 17 Ιουνίου, η Νέα Δημοκρατία ηττάται, αυξάνοντας όμως το ποσοστό της σε 38,05% και παίρνοντας 9 από τις 24 ελληνικές έδρες στο Ευρωκοινοβούλιο. Παρόλα αυτά, τον Αύγουστο του ίδιου έτους, ο Ευάγγελος Αβέρωφ με επιστολή του προς την κοινοβουλευτική ομάδα, παραιτείται από πρόεδρος του κόμματος και την 1η Σεπτεμβρίου, εκλέγεται στο αξίωμα αυτό ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης.

Στις 2 Ιουνίου 1985, στις βουλευτικές εκλογές, η Νέα Δημοκρατία ανεβάζει το ποσοστό της στο 40,85%, ηττάται όμως ξανά και παίρνει 126 έδρες, παραμένοντας στην θέση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου, ο Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος μαζί με εννέα ακόμα βουλευτές αποχωρούν για να ιδρύσουν δικό τους κόμμα. Τον Φεβρουάριο του 1986, συγκαλείται στη Θεσσαλονίκη το Β’ Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας, όπου αποφασίζεται να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στις φιλελεύθερες ιδέες, εμπλουτίζοντας τις ιδεολογικές αρχές του κόμματος, ενώ κρίνεται απαραίτητο να πραγματοποιηθούν καταστατικές αλλαγές καθώς και αλλαγές των κανονισμών λειτουργίας των κομματικών οργανώσεων.

Μέσα σε αυτή τη δύσκολη περίοδο για το κόμμα, τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας αποφασίζουν να πολιτικοποιήσουν έντονα τις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές του 1986, κερδίζοντας τους τρεις μεγαλύτερους δήμους της χώρας, δηλαδή τους δήμους Αθηναίων, Πειραιώς και Θεσσαλονίκης. Επίσης τρία χρόνια αργότερα, στις 15 Ιουνίου 1989, κερδίζουν και τις ευρωεκλογές του 1989, με ποσοστό 40,45% και 10 από τις 24 έδρες.

Στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου και του Νοεμβρίου του 1989, η Νέα Δημοκρατία, με πρόεδρο τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, παρά το γεγονός ότι συγκεντρώνει μεγάλα ποσοστά, της τάξεως του 44,3% και 46,2% αντίστοιχα, λόγω του εκλογικού νόμου δεν καταφέρνει να σχηματίσει αυτοδύναμη Κυβέρνηση, με αποτέλεσμα την Κυβέρνηση Συνεργασίας με τον Συνασπισμό (ΚΚΕ και ΕΑΡ) στην πρώτη περίπτωση, και την Οικουμενική Κυβέρνηση στην δεύτερη.

Παρόλα αυτά, στις βουλευτικές εκλογές του 1990, επιτυγχάνοντας το δεύτερο μεγαλύτερο ποσοστό της ιστορίας (46,9%), το κόμμα λόγω της ιδιομορφίας του εκλογικού νόμου, λαμβάνει μόλις 150 έδρες στην Βουλή, σχηματίζοντας μια αυτοδύναμη αλλά ασταθή Κυβέρνηση με τον Μητσοτάκη, όπου κράτησε 3 χρόνια.

Τον Ιούνιο του 1993, ο Αντώνης Σαμαράς αποχωρεί από την κοινοβουλευτική ομάδα της Νέα Δημοκρατίας, παίρνοντας μαζί του και κάποιους βουλευτές, με αποτέλεσμα η Κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη να χάσει τη δεδηλωμένη εμπιστοσύνη της Βουλής. Έτσι προκηρύσσονται πρόωρες εκλογές για τις 10 Οκτωβρίου, όπου η κεντροδεξιά παράταξη ηττήθηκε με ποσοστό 39,3% και επανέρχεται στη θέση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Αμέσως μετά ο Μητσοτάκης παραιτείται από πρόεδρος του κόμματος και στην θέση του εκλέγεται ο Μιλτιάδης Έβερτ.

Από 22 -24 Απριλίου 1994, συνέρχεται το Γ’ Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας στην Χαλκιδική με συμμετοχή 1.300 συνέδρων, όπου εγκρίνεται το νέο καταστατικό του κόμματος, το νέο πλαίσιο του κυβερνητικού προγράμματος και επιβεβαιώνονται οι ιδεολογικές αρχές του κόμματος. Στις ευρωεκλογές του 1994, που διεξήχθησαν στις 12 Ιουνίου, το κόμμα βγαίνει δεύτερο με ποσοστό 32,63% και 9 από τις 25 έδρες, ενώ στις δημοτικές και νομαρχιακές του ίδιου έτους κερδίζει τους δύο από τους τρεις μεγάλους δήμους, την Αθήνα και την Θεσσαλονίκη, εκλέγοντας ταυτόχρονα και δώδεκα νομάρχες.

Το 1996, προκηρύσσονται πρόωρες εκλογές για τις 22 Σεπτεμβρίου 1996, όπου η Νέα Δημοκρατία αναδεικνύεται δεύτερη, συγκεντρώνοντας 38,12% και 108 έδρες. Αυτό οδηγεί τον πρόεδρο Μιλτιάδη Έβερτ σε παραίτηση και την κίνηση διαδικασίας για εκλογή νέου προέδρου, όπου ο Έβερτ υπερισχύει του Γιώργου Σουφλιά. Την 1η και 2α Μαρτίου του 1997, διεξάγεται το Δ’ Συνέδριο του κόμματος στην Αθήνα, με θέμα την ψήφιση νέου καταστατικού και προγράμματος, καθώς και την εκλογή προέδρου από διευρυμένο εκλεκτορικό σώμα.

Στις 21 Μαρτίου, γίνεται η πρώτη ψηφοφορία, όπου ο Κώστας Καραμανλής συγκεντρώνει ποσοστό 40,73%, ο Γιώργος Σουφλιάς 30,52%, ο Μιλτιάδης Έβερτ 25,34% και ο Βύρων Πολύδωρας 3,4%. Στην δεύτερη ψηφοφορία ο Καραμανλής εκλέγεται πρόεδρος με 69,16%, έναντι 30,84% του Σουφλιά.

Τον Οκτώβριο του 1998 στις εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, υποψήφιοι υποστηριζόμενοι από τη Νέα Δημοκρατία κερδίζουν τους τρεις μεγάλους δήμους ενώ εκλέγονται 27 νομάρχες. Στις 9 Απριλίου του 2000, στις βουλευτικές εκλογές, έρχεται δεύτερη με ποσοστό 42,74% και 125 έδρες. Το Ε’ Συνέδριο συνέρχεται τον Μάρτιο του 2001 όπου συζητούνται θέματα αρχών και θέσεων και αποφασίζονται οργανωτικές αλλαγές. Στις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές του 2002, η Νέα Δημοκρατία κερδίζει ξανά τους τρεις μεγαλύτερους δήμους καθώς και 30 νομαρχίες.

Στις βουλευτικές εκλογές της 7ης Μαρτίου του 2004, το κόμμα έλαβε το 45,36% των ψήφων, κατέλαβε την πλειοψηφία στη Βουλή με 165 έδρες και γίνεται Κυβέρνηση. Στις 13 Ιουνίου του ίδιου έτους, διεξάγονται οι ευρωεκλογές, όπου η Νέα Δημοκρατία κερδίζει με μεγάλη διαφορά, συγκεντρώνοντας 43,01% και 11 από τις 25 έδρες, ενώ τον επόμενο μήνα διεξάγεται το ΣΤ’ Συνέδριο του κόμματος με την συμμετοχή 4.500 συνέδρων.

Στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, στις 16 Σεπτεμβρίου του 2007, η Νέα Δημοκρατία παραμένει Κυβέρνηση, κερδίζοντας με 41,84% και 152 έδρες. Στις Ευρωεκλογές 2009 έλαβε ποσοστό 32,29% και 8 έδρες στο Ευρωκοινοβούλιο. Στις βουλευτικές εκλογές του 2009 χάνει την εξουσία από το ΠΑΣΟΚ, καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση με ποσοστό 33,48% και 91 έδρες. Το ποσοστό αυτό αποτέλεσε ιστορικό χαμηλό για τη Νέα Δημοκρατία, γεγονός που οδήγησε σε παραίτηση τον πρόεδρο του κόμματος, με παράλληλη προκήρυξη έκτακτου συνεδρίου για την εκλογή νέου αρχηγού.

Καθ’ολη τη διάρκεια της διακυβέρνησης της χώρας απ’τον Κώστα Καραμανλή δεν ήταν λίγες οι φορές που βρήκαν το φως της δημοσιότητας αποκαλύψεις σχετικά με οικονομικά και κοινωνικά σκάνδαλα. Πολλά απ’αυτά αφορούσαν την Νέα Δημοκρατία, αλλά σε διάφορες περιπτώσεις συνδέθηκαν και ονόματα άλλων κομμάτων. Ο αριθμός των υποθέσεων αυτών φέρεται να ξεπερνά τις 50. Πολλοί συνεργάτες του Καραμανλή υπό το βάρος των περιστάσεων αναγκάστηκαν να παραιτηθούν, ενώ το 2007 οδηγήθηκε η κυβέρνηση σε πρόωρες εκλογές .

Ανάμεσα στις υποθέσεις που αποκαλύφθηκαν ήταν αυτές των Ομολόγων, Siemens, Μονής Βατοπεδίου, υποκλοπών με θάνατο στελέχους εταιρίας κινητής τηλεφωνίας, παράνομης μεταγγραφής φοιτητή, κρατικών επιχορηγήσεων σε υπόδικο ιδιοκτήτη καναλιού, παράνομης παραμονής μεταναστών σε σπίτι πολιτικού και ψευδούς φορολογικής δήλωσης, ροζ βίντεο, απόπειρας αυτοκτονίας του Γ.Γ. πολιτισμού και σύνδεσης της υπόθεσης με τον δημοσιογράφο Θέμο Αναστασιάδη, απαγωγής Πακιστανών πολιτών, καρτέλ γάλακτος, ξυλοδαρμού Φοιτητών, χειραγώγησης μετοχών, αυθαιρέτων κατοικιών, offshore εταιριών, υπόθεσης Ζωνιανών, απόδρασης Παλαιοκώστα, παραδικαστικού κυκλώματος, πυρκαγιών σε Χαλκιδική, Πάρνηθα, Πελοπόννησο και Εύβοια, χρηματιστηρίου, χρεών πολιτικής καμπάνιας, εξαγοράς Cosmote και OTE,καταγγελίας για νοθεία κατά τη διάρκεια Συνταγματικής αναθεώρησης, ΟΣΕ, δολοφονίας 16χρονου από αστυνομικό, πακέτου 28δις. Ευρώ στις τράπεζες κ.α.

Μέχρι και σήμερα πολλές από τις συγκεκριμένες υποθέσεις δεν έχουν ακόμη διαλευκανθεί, ενώ τα ονόματα δεκάδων πολιτικών συνδέθηκαν σε διάφορες περιπτώσεις.

Η ΝΔ όπως και το ΠΑΣΟΚ άρχισαν να μπαίνουν στην συνείδηση του κόσμου με αρνητική έννοια. Το 2004 η μεταπολίτευση έκλεινε 30 χρόνια, εντωμεταξύ εκείνη την περίοδο ό Συνασπισμός άρχιζε την μεταλλαξή του από ΣΥΝ σε ΣΥΡΙΖΑ κατορθώνοντας να ενώσει μεγάλα κομμάτια της πολυδιασπασμένης αριστεράς.Τα ποσοστά στην εποχή Αλαβάνου και Κωνσταντόπουλου  δεν ήταν καί τόσο υψηλά αλλά το κόμμα ήταν πάντα στην βουλή και είχε και ευρωβουλευτή και κάποιους δήμους.

Στις 29 Νοεμβρίου 2009 ο Αντώνης Σαμαράς εξελέγει Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας διαδεχόμενος τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Τον Μάιο του 2010, μετά την όξυνση της δημοσιονομικής κρίσης της χώρας και τη σύναψη της δανειακής σύμβασης με την τρόικα, ήρθε προς ψήφιση στη Βουλή το νομοσχέδιο με τίτλο «Μέτρα για την εφαρμογή του μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας από τα κράτη−μέλη της Ζώνης του ευρώ και τοΔιεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ)» (που έγινε γνωστό ως «Μνημόνιο»), το οποίο ο Σαμαράς απέρριψε, επιβάλλοντας γραμμή «κομματικής πειθαρχίας».Μετά την ψηφοφορία η Ντόρα Μπακογιάννη διαγράφηκε από την Νέα Δημοκρατία ύστερα από απόφαση του Αντώνη Σαμαρά, λόγω της επιλογής της να υπερψηφίσει την νομοθετική διάταξη.

Στο επόμενο διάστημα η ΝΔ υπό την ηγεσία του Α. Σαμαρά ακολούθησε αντιπολιτευτική και αντιμνημονιακή τακτική, βασισμένη στο αίτημα επαναδιαπραγμάτευσης του Μνημονίου και της υιοθέτησης νέου μίγματος πολιτικής, προς την κατεύθυνση της λήψης αναπτυξιακών μέτρων και τόνωσης της αγοράς, η οποία όμως χαρακτηρίστηκε από μεγάλη μερίδα πολιτικών αναλυτών και δημοσιογράφων ως αδύνατη και ουτοπική.

Η δήλωση, ωστόσο, του συνεργάτη του Αντώνη Σαμαρά, Θ. Βάρδα, ότι αν η ψήφιση του Μνημονίου απαιτούσε την ψήφο της ΝΔ, η ΝΔ θα το ψήφιζε, καθώς σε αντίθετη περίπτωση η χώρα θα χρεοκοπούσε, δημιούργησε ερωτηματικά για τα κριτήρια επιλογής της αντιμνημονιακής πολιτικής.Άλλωστε, ο ίδιος ο αρχηγός της ΝΔ φέρεται να έχει ομολογήσει στον Γάλλο Πρωθυπουργό, Φρανσουά Φιγιόν, ότι η αντιπολιτευτική τακτική του καθορίζεται από την προοπτική της εκλογικής νίκης του,ενώ και στελέχη της ΝΔ κατά καιρούς ομολογούσαν την ανάγκη εφαρμογής «κάποιου» Μνημονίου, προκειμένου να μη χρεοκοπήσει η χώρα.Παράλληλα, η έντονη απόρριψη του Μνημονίου προκάλεσε αλγεινές εντυπώσεις στα ιδεολογικά συγγενικά προς τη ΝΔ κόμματα της Ευρώπης, ώστε να συζητείται το ενδεχόμενο επιβολής κυρώσεων (ακόμα και διαγραφής της) από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα.

Η συγκεκριμένη τακτική προκάλεσε προβληματισμό σε πολλά στελέχη της ΝΔ για την ταυτότητα του κόμματος. Τον Οκτώβριο του 2010 ο επίτιμος πρόεδρος της Ν.Δ.Κωνσταντίνος Μητσοτάκης χαρακτήρισε λαϊκιστή τον Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος ανταπέδωσε με ανακοινώσεις μέσω του κόμματος. Αξιοσημείωτο, ωστόσο, είναι το γεγονός ότι τον χαρακτηρισμό του λαϊκιστή απέδιδαν στον Σαμαρά πολιτικοί και σχολιαστές από όλο το πολιτικό φάσμα, ακόμα και στελέχη της Νέας Δημοκρατίας (όπως οι Γιάννης Λούλης και Γιώργος Βουλγαράκης). Πολλοί αναλυτές παρατηρούν ότι επί της ηγεσίας του στη Νέα Δημοκρατία αλλοιώθηκε η ιδεολογία του κόμματος (ο ριζοσπαστικός φιλελευθερισμός, όπως είχε προσδιορισθεί από τον ιδρυτή της), και ότι ανέπτυσσε ρητορική με δεξιότερες ως ακροδεξιές επιρροές. Ο Αντώνης Σαμαράς, ωστόσο, αντιτείνει ότι η ΝΔ κατά το προηγούμενο διάστημα είχε υποστεί «ιδεολογικό αφοπλισμό» και ότι ο ίδιος πολιτεύεται με αρχές και αξίες.

Αυτός ο ιδεολογικός αφοπλισμός συνοδεύτηκε από την άνοδο της Χρυσής Αυγής και από την διάσπαση σε πολλά κόμματα της Νέας Δημοκρατίας, Καμμένος (ΑΝ.ΕΛ), Πολύδωρας, Νικολόπουλος και άλλοι πολλοί, που άλλοτε έχουν μια ακροσδεξιά ρητορεία και άλλοτε μια πιο λαϊκίστικη από αυτή του Σαμαρά.Η Νέα Δημοκρατία προσπαθώντας να συγκρατήσει τα ποσοστά των ιδεολογικών συγγενών της ακολουθεί την εποχή Σαμαρά μια ακροδεξιά πολιτική διώξεων των μεταναστών και διαφόρων πολιιτών αλλά και ιδεολογικών συγγενειών της,όπως την περίπτωση της Χρυσής Αυγής. Η Νέα Δημοκρατία γωνσρίζει την εκλογική εκροή των ψηφοφόρων της ακόμα και προς την αριστερά.

Μετά την ολοκλήρωση του PSI , η χώρα οδηγήθηκε σε εκλογές. Στις πρώτες εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 εξασφαλίζει την πρώτη θέση έναντι του ΣΥΡΙΖΑ χωρίς ωστόσο να προκύψει κυβέρνηση. Ο ΣΥΡΙΖΑ για π΄ρωτη φορά βρίσκεται στην θλεση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Στις επαναληπτικές εκλογές της 17ης Ιουνίου βρίσκεται ξανά στην πρώτη θέση με 129 βουλευτές και, μαζί με την ΔΗΜΑΡ και το ΠΑΣΟΚ, προκύπτει κυβέρνηση με Πρωθυπουργό τον Αντώνιο Σαμαρά. Μετά από πολύ καιρό(1 χρόνο περίπου) η Ελλάδα αποκτάει πρωθυπουργό πολιτικό, αφού έχουν προηγηθεί οι κυβερνήσεις εθνικής ενότητας με πρωθυπουργό τον Παπαδήμο και τον Πικραμμένο.

Η πρώτη κίνηση της νέας τριμερούς κυβέρνησης ήταν η επέμβαση της ΕΛ.ΑΣ. στην Χαλυβουργία, θέτοντας σε λειτουργία το εργοστάσιο μετά από έναν χρόνο σχεδόν. Η κίνηση αυτή προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις απ’τα κόμματα της Αντιπολίτευσης. Πέραν της Χαλυβουργίας, στις 4 Αυγούστου ξεκινάει η επιχείρηση «Ξένιος Ζευς» η οποία έχει ως στόχο την απομάκρυνση των λαθρομεταναστών από το κέντρο της Αθήνας, αρχικώς, και έπειτα σε όλα τα μεγάλα αστικά κέντρα. Από τους πρώτους δύο μήνες φάνηκε η ενεργητική δράση του Υπουργού Δημοσίας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη Νικολάου Δένδια. Η επιχείρηση αναγνωρίζεται ως επιτυχημένη.

Κρίσιμες στρατηγικά για τη Νέα Δημοκρατία ήταν οι Περιφερειακές και Δημοτικές Εκλογές του 2010, οι πρώτες που διεξήχθησαν στη χώρα μετά την έλευση της Τρόικα, και στις οποίες ο Σαμαράς επιδίωξε να προσδώσει χαρακτήρα αντιμνημονιακού δημοψηφίσματος,χωρίς, ωστόσο, να προκύπτει κάτι τέτοιο από την αποτίμηση του αποτελέσματος.Ήταν βλέπετε τότε αντιμνημονιακός.

Τον Νοέμβριο του 2011 υπό το βάρος δυσμενών εξελίξεων και τον κίνδυνο χρεοκοπίας της χώρας, ο Αντώνης Σαμαράς για πρώτη φορά από την έναρξη της κρίσης αποδέχθηκε ως αναπόφευκτη τη δανειακή σύμβαση και συμφώνησε στο σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας, εγκαταλείποντας τη μέχρι τότε αντιπολιτευτική τακτική του, προκειμένου να ξεπεραστεί η κρίση.

Κατόπιν ολιγοήμερων διαβουλεύσεων μεταξύ του τότε πρωθυπουργού, Γιώργου Παπανδρέου, του Αντώνη Σαμαρά και του προέδρου του Λα.Ο.Σ., Γιώργου Καρατζαφέρη, υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κάρολο Παπούλια, ο πρώην διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος επί πρωθυπουργίας Σημίτη και πρώην αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), Λουκάς Παπαδήμος, έλαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης και ορκίστηκε πρωθυπουργός. Παρά τη λαϊκή αγανάκτηση και τις διεθνείς πιέσεις για συνεργασία, οι διαπραγματεύσεις πολλές φορές κινδύνευσαν με αποτυχία λόγω της απροθυμίας και των παλινωδιών των αρχηγών των δύο μεγάλων κομμάτων. Τελικά, συμφωνήθηκε η νέα Κυβέρνηση (την οποία ο Σαμαράς χαρακτήριζε ως μεταβατική), αφού εξασφάλιζε τη συνέχιση του δανεισμού της χώρας, με την αποδέσμευση της 6ης δόσης, την επιτυχία της ανταλλαγής των κρατικών ομολόγων (PSI+) και τη χορήγηση του δανείου της συμφωνημένης νέας σύμβασης, να οδηγήσει τη χώρα σε εθνικές εκλογές, στις 19 Φεβρουαρίου 2012. Η διεξαγωγή, τελικά, των εκλογών αναβλήθηκε επ’ αόριστον, λόγω των διαπραγματεύσεων του PSI.

Παρά τη στήριξη της νέας κυβέρνησης από τη ΝΔ, τόσο με την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης από τους βουλευτές της όσο και με τη συμμετοχή κορυφαίων στελεχών της (όπως οι δύο Αντιπρόεδροι του κόμματος Δήμας και Αβραμόπουλος) σε αυτήν, ο Σαμαράς επέμεινε να αρνείται τον όρο «συγκυβέρνηση».Δεν επέτρεψε τη συμμετοχή βουλευτών της ΝΔ στη νέα κυβέρνηση και υποχρέωσε τον Δημήτρη Αβραμόπουλο να παραιτηθεί από τη βουλευτική του έδρα προκειμένου να αναλάβει το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, ώστε ο ίδιος να παραμείνει αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Το γεγονός αποτελεί πολιτειακό παράδοξο, καθώς ο ηγέτης της αντιπολίτευσης όχι μόνο προεδρεύει κόμματος που συμμετέχει στην κυβέρνηση, αλλά παρείχε ψήφο εμπιστοσύνης σε αυτήν. Η στάση του αυτή απετέλεσε αντικείμενο έντονης κριτικής.

Με την υπαναχώρηση του Σαμαρά ξέσπασε νέα εσωκομματική κρίση στη ΝΔ. Ο βουλευτής Τρικάλων και πρώην υπουργός Σωτήρης Χατζηγάκης διεγράφη τόσο από την ΚΟ της ΝΔ όσο και από μέλος του κόμματος,μετά από δήλωσή του περί ακροδεξιών σταγονιδίων που περιστοιχίζουν τον πρόεδρό του.Τη δήλωση αυτή είχαν προκαλέσει οι αντιδράσεις πολλών στελεχών της ΝΔ (οπαδών της λεγόμενης «σκληρής γραμμής») κατά της στήριξης της νέας κυβέρνησης. Ο βουλευτής της Β’ Αθηνών Πάνος Καμμένος δεν παρείχε ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση Παπαδήμου την οποία χαρακτήρισε «χούντα», εναντιούμενος στην κομματική γραμμή, και τελικά διεγράφη μόνο από την ΚΟ και όχι από το κόμμα της ΝΔ.Τις διαγραφές ακολούθησε σφοδρή σύγκρουση μεταξύ της κεντρώας πτέρυγας του κόμματος και των περί τον Σαμαρά στελεχών της «λαϊκής Δεξιάς», με αποκορύφωμα τη σύγκρουση του βουλευτών Κυριάκου Μητσοτάκη και Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη με τον άτυπο σύμβουλο (κατά δήλωσή του «φίλο») του Αντώνη Σαμαρά, Φαήλο Κρανιδιώτη.Η πρώτη αυτή φάση της εσωκομματικής σύγκρουσης έληξε μετά από παρέμβαση του Σαμαρά.

40 χρόνια λοιπόν Νέα Δημοκρατία και αυτό που άλλαξε είναι ο όρος ακροδεξιά στην Ελλάδα. Οι νεοδημοκράτες ενίοτε πιάνωντας από κέντρο μέχρι άκρα προσπαθουσαν να εξασφαλίσουν την κυβέρνηση και την υπαρξή τους, όντας πάντα πιστοί στον Καπιταλισμό. Η πίστη τους αυτή βέβαια δεν έιναι μόνο 40 χρονών, αφού η ΝΔ ακόμα και σήμερα έχει αναφορές στην Χούντα, στον Βασιλιά και όχι μόνο. Οι ακροδεξιές τάσεις συνεχώς κερδίζουν έδαφος υπό τον φόβο της ανόδου της Χρυσής Αυγής, όπου εκμεταλλευόμενη το πρόβλημα της υπερσυσσώρευσης μεταναστών ανέλαβε δράση μπαίνωντας στην βουλή το 2012 και έχοντας την τρίτη θέση το 2014, παρόλο που η μισή κοινοβουλευτική της ομάδα και πολλά στελέχη διώκονται για βια και τρομοκρατία και είναι στην φυλακή μέχρι βέβαια να γίνει η δίκη της Χρυσής Αυγής.

Το πότε θα γίνει η δίκη δεν το ξέρουμε αλλά αυτό που ξέρουμε είναι πως πολλλά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας μουρμουρίζουν και όχι άδικα πως τα παιδιά της Χρυσής Αυγής είναι δικά μας και ο Αντώνης μην θέλοντας να το αποδεχτεί διώκει τα μέλη και στελέχη αυτού του κόμματος.Για να μην βιαστείτε δεν λέμε ότι οι Χρυσαυγίτες είναι αθώοι και δεν πρέπει να εκδιωχθούν αλλά λέμε ότι οι Χρυσαυγίτες με πολλές δηλώσεις πρώην στελεχών της φαίνεται πως είχαν σχέσεις με τη Νέα δημοκρατία.

Πρόσφατα η εφημερίδα των συντακτών αποκάλυψε συζητήσεις του Κασιδιάρη με τον Μπαλτάκο, αποκαλυτπικές και καθοδηγιτικές από πλευράς του Μπαλτάκου ενώ υπάρχουν και δηλώσεις για χρήματα που έδινε η Νέα Δημοκρατία προς στελέχη της Χρυσής Αυγής. Η Χρυσή Αυγή να τιμωρηθει, να τιμωρηθούν όσοι σκότωσαν ή άσκησαν βία έναντι μεταναστών αλλά παράλληλα να τιμωρηθούν και οι χρηματοδότες της Χρυσής Αυγής, τα στελέχη  της Νέας Δημοκρατίας και όχι μόνο από τι φαίνεται.

Kατηγορίες

ΑΠΟΨΕΙΣ

Ετικέτες

,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: